Farin > Recent Status Updates

اجازه بدید یه چیز دیگه هم تو این فصل اضافه کنم:
“یاشا لیزاوتا پراکفی یونا! یاشا:) “

این کتاب بی پرده و کنایه حرف میزنه
ابروهات بالا میپره
و.. کیف
کیف میکنم:)

شما جزو کدوم دسته این؟
وسواس به علائم نگارشی یا ایزی گویینگ؟
عرضم به حضورتون که بنده روانی میشم
خب دونطقه و گیومه رو برای شماست دیگه نویسنده ی عزیز!

پ.ن: فلا وارد داستان نشده و در حال کلنجار با خودمان من بابِ دو نقطه و گیومه ی نداشته:)

انقدر روانه نمیفهمم چجوری مثلا ۱۰ صفحه ی این کتاب تموم میشه.

امروز شروع کردم؛
خوندن افکاری در دنیای دیگه ای کاملا متفاوت از دنیای تو.
دنیا و زاویه دیدی که هیچ وقت قرار نیست ازش خبر دارشی، مگر یکی شون همت کنه و نترسه و رو کاغذ بیاردشون. واقعی، نه از صافی رد شده.

*عاشقانه ی زال(پورِ سام) و رودآبه(دخت مهرآب و سیندخت)*
.
اینجا ندیمه های رودآبه دارن سرزنش میکنن که توی زیبا روی چطور عاشق پسری شدی که بدست یک مرغ بزرگ شده و پیره..
..
امان از این قصه های زیبا:)

به راستی رویا دارک و خوفناک ست ؟ یا امن و روشن؟

پ.ن: فکر میکنم تا الان تپ اشتباه بودم؛ رویا از قسمت تاریک انسان بیرون میاد.

اوکی من از باور های خیال خوشم میاد
از اونا که باید برای خودت نگه داری و دهنتو باز نکنی.
.
پ.ن: جذابه!ادبیات آقای موراکامی در تلاش برای به تصویر کشیدن جادوی تاریکی.
خوشم میاد بر عکس همه جا ژاپن تو ستایش تاریکیه
یجور نیروی ماورایی مثل نور!

انگار از صاحت اسطوره ای کم کم پا به صاحت تاریخی میگذاریم.
تاریخ زمین، که با برادر کشی شروع میشه.
پ.ن: بنده در داستان فریدون و سه پسرانشم

دوتا کارکتر اصلی دارن بهم ربط پیدا میکنن..

پ.ن: همش دارم فکر میکنم من ۱۵ سالگی به چی فکر میکردم؟ چجوری فکر میکردم؟
من زیادی تو حباب بودم؟ یا حباب کافکا زود ترکیده؟ یا شاید اصلا حبابی دورش شکل نگرفته؟…

دیوونگی یهو بالا میگیره
انگار که شعله رو یهو زیاد میکنه این آقای موراکامی!

فصلِ هارشی بود.

با اینکه میدونستم، اما بازم غافلگیر شدم.. .
فکر میکردم آخرتر باشه

یه قصه ی شیرین

من الان شیرازم . تو باغ. نشستم منتظر خراب شدن همه چیز.