Bus > Recent Status Updates

Kalbi bir kez değil, son bir yılda, hatta son on yılda birçok kez kırılmıştı ve ne zaman kırılan parçaları bir araya getirmeye, kalbini ve ruhunu hayalî bir yapıştırıcıyla yeniden birleştirmeye başlasa parçalar tekrar kırılıyordu. Öyle ki her bir parça gitgide küçülüyor, daha az tanınır oluyor ve her darbeyle bir daha birleşemeyecek hâle geliyordu.

Olasılıklar, gerçeklerden her zaman daha yorucu ve daha yıpratıcıdır. Gerçeklik en fazla somut bir korku yaşatırken, kaygılar ihtimallerin endişesiyle
insani yıpratır, köşeye sıkıştırır.

Siz ne kadar mükemmel ya da hatasız olsanız da, hayat değildir. Ama önemli olan, kartların hileli olduğunu ve kaybedeceğinizi bile bile oynamaya devam etmektir.

Ne çocuk aklına inanırım ne de yaşlıların bilgeliğine. Hayat tecrübemizin tamamı, hayatı anlamlı kılan ayrıntılardan ibarettir. En tecrübeli olduğumuz an, içinde yaşadığımız andır.

Dışarıda bırakılmanın ne kadar sevimsiz olduğunu, belki içinde kilitli kalmanın daha kötü olacağını düşündüm; bir cinsiyetin güvenlik ve refahını ve diğerinin fakirlik ve güvensizliğini düşündüm.

Sana gitme demeyeceğim .
Üşüyorsun ceketimi al.
Günün en güzel saatleri bunlar.
Yanımda kal.
Sana gitme demeyeceğim.
Gene de sen bilirsin.
Yalanlar istiyorsan yalanlar söyleyeyim, incinirsin.
Sana gitme demeyeceğim ,
Ama gitme, Lavinia.
Adını gizleyeceğim
Sen de bilme, Lavinia.

------
ayrıca buraya sığdıramadığım 'Seni Saklayacağım' şiiri de güzeldi

Benim söylemek için çırpındığım gecelerde,
Siz yoktunuz.

Sen bana bakma,
Ben senin baktığın yönde olurum.

Ama ben en çok şeyi
En kısa zamanda sana söyledim...
Yalnız sana.

Hiç kimsenin hayatının bir parça zorluk ve keder olmadan düzgün bir şekilde gelişip tamamlanmayacağından eminim... Sanırım ancak bunu kabullendiğimizde huzurlu olabiliriz.

Bunların hepsi tamamen önemsiz ayrıntılardan ibaret olabilirdi, ama benim için baskı unsuru haline gelmeleri, sen, benim için böylesine muazzam bir ölçüt olan insan, bana koyduğun kurallara bizzat kendin uymadığında gerçekleşti.

Benim için hep anlaşılmaz olan, kelimelerin ve yargılarınla bana nasıl bir üzüntü verebildiğin konusundaki katıksız duyarsızlığındı, sanki gücünden habersiz gibiydin.

Benim için sen, haklılıklarını düşünceleriyle değil şahsiyetleriyle gerekçelendiren bütün tiranların sahip olduğu bir bilmeceye dönüşmüştün.

Belli bir amaç uğruna yaşanmayan hayat, bir yanılgıdan ibaretti.

Ne var ki böyle hisleri parçalayamaz, öğelerine ayıramazsınız, özellikle de fazla zorlama, fazla aceleci ve fazla tepkisel şekilde yeniden iç içe geçecekleri için.

İsimleri güzel veya çirkin hâle getiren insanların kişilikleri.

"Bir şeytandan kurtulmak için başka bir şeytanla anlaşma yapıyoruz." dedi.
"Olabilir, " dedi Hardcastle. "Ama sen de Dante okudun, Phillip. Tüm cehennemler aynı değildir. "

Eve dönüş yolunu şeytana sorman için ne kadar kaybolmuş olman gerekir?

•O kadar yozlaşmışız ki artık mutluluğu bile satın alacak hale gelmişiz.

Gerçekten de Akhilleus'u tanımayacağımı mı zannetmişti? Onu yalnızca dokunarak, yalnızca koklayarak bile tanırdım; kör olsam bile nefeslerinden, ayaklarının yere vuruşundan tanırdım. Ölmüş olsam bile, dünyanın sonu gelmiş olsa bile tanırdım onu.

Adaletsizlik dünyada kol geziyor; üzüntü dışında hiçbir şey eşit bölüşülmüyor.

Annenin düşüncesiydi bu; insan eninde sonunda her şeye alışır, diye tekrarlar dururdu.

Kıvılcımı söndüremeyen, ateşi zapt edemez.

Biliyor musunuz, bir dakika, hatta bir saniyede verilen veya verilmeyen bir karar, bir tereddüt anı, insanın hayatı üzerinde ne uçsuz bucaksız neticeler doğurabiliyor.

Hayatında yalnızlıktan başka bir şey görmediği için, müthiş yalnızlığının farkında bile değildi.

Alzheimer... Yalnızlık hastalığı... Adların, anıların silindiği, günlerle gecelerin yer değiştiği, yer ve zamanın belirsizleştiği, yaşamın hasta ve yakınları için çözülmez, bazen içinden çıkılmaz, karmaşık bir düğüme dönüştüğü hastalık... Tek ödülü hastanızın her şeye rağmen size minnetle bakan gözleridir. Tüm yardımlarınız, desteğiniz, çırpınışlarınız ve bazen kendi hayatınızı bile unutuşunuz için...

Buralarda sabah kolay kolay gelmiyor.Geldiğindeyse bu ortama hayal ettiğimden çok fazla ışık getiriyor.İnsanlar tedbirli burda.En azından taş zemine uzanmak için battaniye,kirli yastık ve yastıkta beyinden arınmış bir kafatası var.Buralarda beyninizi yanınıza almanız mümkün değil.Sabahın erken vakitlerinde o ışık gelir ve terk edilmiş kafatasınıza ümit verir.Böyledir hastanede karşılanan sabahlar,yaşayanlar bilir.