gabs 🫧 > Recent Status Updates

Jakim cudem ona siedząc na jego klatce piersiowej czuje jak mu staje, czy ktoś może mi to kuźwa wyjaśnić???

Tu jest tyle niedociągnięć, że aż boli i się odechciewa czytać. Zaledwie kilka stron wcześniej, ona wbiła komuś dłuto w nogę, ale krew była na jego dłoni… masakra jakaś

jakkolwiek to zabrzmi, jest to mega przyjemne i intrygujące!! ale dużym minusem jest dla mnie ilość zbędnych komentarzy o naturze seksualnej - niektóre owszem, są potrzebne dla pewnych efektów, ale sporo można byłoby po prostu ominąć i nic by się nie zmieniło :)

quo vadis panie kazuo quo vadis

opisy przeszłości na ten moment ciekawią mnie - i szokują - o wiele bardziej niż teraźniejszość

w ogóle muszę się pochwalić, bo kupiłam tą książkę za całe 2 złote i wygląda lepiej (stan idealny) niż niektóre wysyłki empiku xd

ngl jeszcze nie wiem do końca o co chodzi i gdzie jestem, ale jestem pod wrażeniem prozy Ishiguro - tym bardziej, że nie spodziewałam się tego, co zdążyłam przeczytać

tbh trochę mnie męczy struktura i boję się bardzo, że już wiem, co tam się wydarzy...

jak zniszczyć kobietę 101 lol

czytałam w liceum i nienawidziłam. teraz zaczynam rozumieć. nadal jednak nie widzę zachwytów

Drażni mnie przekład i brak korekty po stronie wydawnictwa, a po stronie autorki drażni to, że małe szczegóły się negują - tu zakłada buty, a w następnej scenie ich nie ma; tu dzieje się jedno, tam okazuje się, że to się nie dzieje. Autorka też dużo błądzi w pisaniu - widać, które momenty są ważne, a które są zwykłymi wypełniaczami najprawdopodobniej narzuconymi przez edytora

yeah moje przewidywania się sprawdziły lol

jeszcze nie do końca wiem, o co chodzi, ale buja

Jak od gimnazjum twierdziłam, że Hemingway nie jest pisarzem dla mnie, tak coś mnie tchnęło, żeby ruszyć tą książkę i szczerze? Jak nie czuję się poruszona, tak czuję się zaintrygowana tym, co może się jeszcze wydarzyć. Mam nadzieję, że ta książka zmieni moje zdanie o Hemingwayu.

jak zawsze wygrażałam się, że literatura rosyjska nie jest dla mnie, tak tą książkę baaaardzo przyjemnie się czyta i mimo, że jest bardzo spokojna i wręcz nic się tu nie dzieje, wciąga jak narkoman kreskę

Zapewne nikogo to nie obchodzi, ale to trochę miejsce na takie rzeczy, także chwalę się, że od wczoraj jestem magistrem literatury angielskojęzycznej ✨🚀😌

no jak na ten moment to to jest napisane jak historia na dobranoc dla dzieci...

✨nic się tu nie dzieje✨

obstawiajmy czy przewidziałam końcowego plottwista już na 30 stronie

pokrzepiające

+ w końcu reprezentacja służy czemuś wiecej niż fetyszom/nienawiści

czytam w przerwach od sprawdzania magisterki i jest przyjemnie, ale nie mogę pozbyć się wrażenia, że Henry na siłę próbuje być zabawna, „adorkable” i niepotrzebnie filozoficzna

gdzie jest to wszystko, czym ludzie się zachwycają? to tylko stek przekleństw poganiany przez uprzedzenia, samoupodlenie i przemoc domową

LEKKI SPOJLER
.
.
.
.
.
.
.
„To, co zrobiłeś, jest… niewybaczalne! (…) Równie dobrze mogłeś mnie zabić! Zabicie mnie byłoby lepsze niż zabicie naszego dziecka. Jesteś potworem! Zimnym, bezdusznym potworem!” - podziała manipulantka i złodziejka dzieci na to, że Tom w końcu zaczął myśleć… bawi

Mam ochotę zrobić DNF bo to się zaczyna robić absurdalne fest

ta historia jak na razie to nic jak ładny język i konflikt wewnętrzny Toma, obowiązkowego człowieka, zakochanego w szalonej Isabel, która z łatwością go manipuluje do robienia rzeczy niezgodnych z jego moralnością, ale chcącego uszczęśliwić swoją żonę… w sumie całej tej historii by nie było gdyby nie wymysły Isabel; weird

mamy nową ulubioną książkę, dzień dobry

uwielbiam lekkość tej książki

styl Atwood wyborny, historia - na ten moment nie mam zdania w sumie

jestem zaciekawiona co będzie dalej

- lektura na studia, pozdrawiam

no się wciągłam

Włączyłam audio do przygotowywania materiałów na zajęcia (o Bridgertonach dla moich licealistek, jakby kogoś to interesowało) i jest to trochę taki przytulas do człowieka, który lekko trąci, ale jeszcze nie wiesz skąd…
książka zapowiada się przyjemnie, ale czemu oni JUŻ SĄ ZAKOCHANI i to na podstawie wzajemnych ataków paniki (troche śmieszy jako podstawa uczuć, ale jako reprezentacja imo ok)