Rana > Recent Status Updates

Zaten muhitimden uzak duruşumun, vahşiliğimin bir sebebi de kitaplarda tanıştığım ve benimsediğim insanları muhitimde bulamayışım değil miydi?

Niçin ilk defa gördüğümüz bir peynirin evsafı hakkında söz söylemekten kaçtığımız halde ilk rast geldiğimiz insan hakkında son kararımızı verip gönül rahatıyla öteye geçiveriyoruz?

İnsanlar birbirlerini tanımanın ne kadar güç olduğunu bildikleri için bu zahmetli işe teşebbüs etmektense, körler gibi rasgele dolaşmayı ve ancak çarpıştıkça birbirlerinin mevcudiyetinden haberdar olmayı tercih ediyor.

Bütün teesürlerimiz, inkizarlarımız, hiddetlerimiz, karşımıza çıkan hadiselerin alışılmadık, beklenmedik taraflarınadır.

Dibinde bir ejderhanın yaşadığı bilinen bir kuyuya inecek bir kahraman bulmak, muhakkak ki, dibinde ne olduğu hiç bilinmeyen bir kuyuya inmek cesaretini gösterecek bir insan bulmaktan daha kolaydır.

… onların da birer kafaları, bunun içinde, isteseler de istemeseler de işlemeye mahkûm birer dimağları bulunduğunu, bunu neticesi olarak kendilerine göre bir iç âlemleri olacağını hiç aklınıza getirmeyiz.

Böyle kimseleri gördüğümüz zaman çok yere kendimize sorarız: “Acaba bunlar neden yaşıyorlar? Yaşamakta ne buluyorlar? Hangi mantık, hangi hikmet bunların yeryüzünde dolaşıp nefes almalarını emrediyor?” Fakat bunu düşünürken yalnız o adamların dışlarına bakarız; …

Bu sabah bitirmek amacıyla elime aldığım kitaba ne yazık ki 9 sayfa dayanabildim. İtiraf ediyorum Sait Faik bana hitap etmiyor.

Uzun bir aradan sonra (19 Ağustos-28 Ağustos Jane Eyre) Yüzüklerin Efendisi’ne kitap yoksunluğundan dolayı devam ediyorum (dağdayız ve yanıma sadece Jane Eyre ve Yüzüklerin Efendisi’ni almıştım). Kitabın nerdeyse yarısını yavaş ama kararlı adımlarla bitirdim, umarım diğer yarısı daha hızlı bir şekilde biter. Sonuçta macera yavaştan başlıyor bence hem hızlı hem eğlenerek okurum.

Gollum olayın içine girer girmez kitap du gibi akmaya başladı. Ha şöyle ya biraz olay biraz action:)

oldukça eğleniyorum, çok hoş bir kitap. ancak kimin kız, kimşn torun, kimin baba olduğu konusunda biraz kafam garuştu.

karakterlerin duygularını ya da beden dilini anlatmak için yazılan bazı benzetmeler o kadar alakasızdı ki bir süre sonra o kısımları geçmeye başladım.
kitapta koyu yazılan bazı kısımlar var ve kitap ilerledikçe koyu yazılan kelimeler de saçma ve alakasız olmaya başladı:) ayrıca sayfa 122’den beri çok saçma bir şey okuyorum, bu bölümün sonunu iple çekiyorum.

valla burda biraktim gitti.

yazis tarziyla daha cok bir munazara musveddesi gibi geliyor insana, bazi yerlerde de tubitak proje sunumu gibi oluyor, suan 7. bolumdeyim, bu ve bundan onceki bolumlerde bir ara veriliyor ve okuyucunun buyuk ihtimal merak ettigi/dusundugu seylere yanit veriliyor.
genel olarak kolay okunuyor ancak suana kadar beni ikna etmeye yakin tek arguman yazarin “gun Gunes’in dogusuyla baslar gece 12’de degil” fikri.

kitaba 15 Ocak’da basladim. Hikaye tarzinda gitti basi, boyle beklemiyordum ama begendim. unlu bilim adamlari/dahiler ornek verilerek kitaptaki karakteri basliktaki konuya ikna etmeye calisiyor bir cin. kitap kapaginda yazarin kendisi icin dunyanin en zeki adami demesine dikkat cekerim, bence cini kendisi; kendyn adli karakteri okuyucu olarak goruyor. gulumsememek elde degil.