Yahya > Recent Status Updates

Sevilen figürlere bağlanmak hayatımızın bir parçasıdır, dolayısıyla ayrılık durumlarında sıkıntı yaşamak ve bunun tekrarlayacağı varsayımıyla kaygı duymak da hayatımızın bir parçasıdır.

"İşte aradığın mutluluk: Hep 'mümkün', hep 'yakın', ama bir türlü ele geçiremiyorum!"

Hayatın kendisi gelip dokunur sana, ilişki kurar seninle, o mutlu uykundan uyandırır seni ve bazen çok sert, kaba biçimde yapar bunu... "Ne yapmanız gerektiğini size ben de öğretemem, böyle bir yeteneğim yok. Başkaları öğretecektir. İçimde sizi uyandırmak için bir arzu doğdu sadece, zira siz uyuyorsunuz, yaşamıyorsunuz. Bu uğraştan bir şey çıkıp çıkmayacağını bilmiyorum, fakat derin uykunuza kayıtsız da kalamam."

Yaşamım, yaşamım, bazen ondan bitmiş bir şey gibi, bazen de hala süren bir şaka gibi söz ediyorum, ikisi de değil oysa, çünkü aynı zamanda hem bitti hem sürüyor, hangi fiil zamanını kullanmak gerekiyor bunu dile getirmek için?

"Hayat nedir? Acılar vadisi. Dünya nedir? Hissiz insan kalabalığı."

"Hiçbir şey, doğayı izlemenin keyfini sürerek, arada bir de herhangi bir kitabın sayfalarını karıştırarak tek başına yaşamaktan daha hoş olamaz."

Gerçekten ruhen çökmüş insanlar, içinde bulundukları durumdan başkalarına söz etmezler, ruhsal çöküntülerini gizlerler.

Buz gibi terk edilmişlik duygusu içini kaplamış, her yerini donduruvermişti.

Evet, sen yaşamın akıntısında sürüklenen bir yaprak gibisindir! Hafif dalgalarda yaprak seni durgun kıyıya sürükler, fakat sonra tekrar anaforların içine itilirsin. Engel olman kolay değildir. Ya batıp gidersin, ya da bir süre daha sürüklenirsin yaşamın akıntısında.

Aşk budur. Aşkta sevilen kişinin kendi benliğidir, imgesel düzeyde gerçekleşmiş kendi benliği.

"Sevgi yok senin içinde."
"Vardı, beni öldürmeye yetecek kadar."
"Kimsenin içinde yeterince sevgi yoktur. Taş bahçenin taş ağaçları sevgi fazlalığından değil, azlığından çoğalır."

Genç birisi, kaderi olacak kitapların sesini ancak yarım kulak dinler; bitirmeye kalmadan kendi sesini yükseltmeye kalkar! Çünkü aradığı hakikat değil kendi sesidir.

İnsanoğlunun sevimli bir yanı, bazen doğru yaptığının farkında olmaması ama tüm hatalarının farkında olmasıdır.

Aşk bulaşıcıdır, bunun nedeni de hiçbir biçimde zorlamasız gerçekleşmemesi, derin benlikten kaynaklanmaması ('özseverlik') ya da bunlara çok ender rastlanmasıdır.

Ben kendim için ölüyorum, kendi doğrularım ve hakikatim uğruna - doğruluk ve hakikat, içimde ve dışımda çarpıtıldı, ihlal edildi ve eğer bunlar benim için olduğu kadar başkaları için de değerliyse, daha da iyi; eğer değilse, eğer vatanım benden farklı nitelikte insanlara ihtiyaç duyuyorsa, bu durumda, lüzumsuzluğumu gönül rahatlığıyla kabul ediyorum ama yine de görevimi yerine getireceğim.

"Ne çok uzun ne de çok iyi yaşadım."