Süheyla > Recent Status Updates

Bence bu kitapta Frederic'e vampir yerine zaman yolcusu da diyebilirdik. Ya da Frederic uzun bir komadan uyanan normal bir insan da olabilirdi. Çünkü bu vampir kişinin demodelikten kurtulmak ve Tiktok öğrenmekten başka derdi yok. Dünyanın en sıkıcı vampir romanını okuyorum galiba İMDAT!

Reading challenge için son ve en güçlü kozum Jean-louis Fournier'ye müracaat etmekten başka çarem kalmadı. Fournier maratonu başlasın!

Ben bu kitaba neden başladım? Neden tüm insanları dış görünüşüne göre sınıflayan ve cinsel organına "penisçiğim" diyen iğrenç bir adamın hikayesini okuyorum? Şu ana kadar nereden tutsan kötü gidiyor.

Muhabbet hiç sarmadı maalesef.

"Ah! Sensin, Romuald. Ne yapıyorsun? Seni o kadar uzun zamandır bekliyorum ki öldüm."

Olayları abartma seviyem diyebilir miyiz?

Üçlemeyi tamamlamak için başladım ama sırf üçleme yapmak için yapılmış çok fazla zorlama gidiyoruz. Tüm bunlar tek kitapta daha eli yüzü düzgün bir şekilde anlatılabilirmiş gibi. Zaten Belly eve düşen yıldırım olarak tüm saygımı kaybetti. Allah'ım sen bana okuma gücü ver. Amin.

Sırf üçlemeyi bitirmek için başladım ama üçleme yapmak için yapılmış çok fazla zorlama gidiyoruz. Tüm bunlar tek kitapta daha eli yüzü düzgün bir şekilde anlatılabilirmiş gibi. Zaten Belly eve düşen yıldırım olarak tüm saygımi kaybetti. Allah'ım sen bana okuma gücü ver. Amin.

Psikolojik olarak zorlu bir zamanıma denk geldi. Bir de fena halde tetiklendigim bir yerden gidiyor olaylar. Elim gitmiyor kitaba. Başlarken hayatımda bu ruhsal dalgalanmaları yaşayacağımı bilemezdim ama yine de bir sorumluluk bilinci ile bazı yerleri hızla geçerek okumaya devam ediyorum. Bakalım bu kasvetli gidişat dağılacak mı yoksa daha da yoğunlaşacak mı?

Muesser'in, Veysel'in ve hatta Perihan'ın gözünden olayları okuyup geçmişlerine de bir miktar vâkıf olduk. Ama Pilar'ın amcasının anılarını da merak etmiyorum sanki bee var mıydı gerçekten ihtiyaç? Neyse bakalım sonucu için bir önemi vardır belki.
Buraya kadar iyi gidiyordu. Hala Eyüp'e ne olduğu konusundaki gizem devam ediyor ama bu noktadan itibaren artık kitabı iteleyerek okuyormuşum hissi başladı.

Melikşah Altuntaş'ın sevdiği, ballandıra ballandıra anlatıp canımı çektirdiği yazarlardan ikincisi ile devam ediyorum. (Diğeri Jean-Loui Fournier'di) Çok hızlı ve güzel başladı. İlk sayfasıyla okuyucuyu bağlayan tatlı bir roman gibi duruyor. İşten kaytarıp gizli gizli kıyıda köşede okumaya devam etmek istiyorum.

"Işıl ışıl Sylvie öldüğünden, sönüp gittiğinden beri ev oldukça karanlık, yarı gölgede yaşıyorum. Ne kadar ampul değiştirsem, ne kadar güçlülerini koysam değişmiyor, sürekli karanlık."

İlk sayfalardan yazarın acısı ve eşine olan özlemi çok net hissediliyor. Tatlı bir dille yapılacak detaylı bir kalp operasyonu beni bekliyor gibi görünüyor.

Ayşe ile her ay ortak bir kitap okuyalım etkinliğimizin üçüncü kitabı. Çocukluğun Sonu, Carmilla falan derken bu ay kendimizi olmaktan korktuğum o yerde buldum. İşin sonunun elbet buraya geleceği belliydi ama bu kadar çabuk guilty pleasure listesine geçeceğimizi düşünmemiştim. Bu sofistike seçiminden dolayı can dostum Ayşe'ye teşekkürü borç biliyorum.

Re-reading