Betil > Recent Status Updates

Bu kadar akıcı bir kitap olduğunu beklemiyordum. Başından kalkamıyorum resmen, müthiş.

Başıma bir bela mı alıyorum yoksa çok acayip bir şey mi yapıyorum, göreceğizzzzz

Çok uzun süredir aklımın kenarında olan bir yeniden okuma. Özlemişiz Maveraünnehir topraklarında gezinmeyi

"Annem o günlerde sanki dünya sonsuza dek olduğu halde kalacakmış gibi davranıyordu. Sanırım annelerimizden istediğimiz de budur: Dünyayı ayakta tutmaları ve yalan olsa bile dünyayı ayakta tutabilirmiş gibi yapmaya devam etmeleri"

Gregers… Sana olan sinirimden kitabı okuyamıyorum.

nillius in verba-

“Kendi mutlaklarımızın ötesini asla göremiyoruz ve daha ciddisi, buluşmaktan, karşılaşmaktan vazgeçtik. Bu daimi aynalarda kendimizi tanımadan yalnızca kendimizle karşılaşıyoruz. Eğer kendimizi fark edersek, başkasında yalnız kendimize baktığımızın, çölde tek başımıza olduğumuzun bilincine varırsak, deliririz.”

“Yaşlanmak biraz da bu. Ardında acısını duyduğun, unuttuğun bir sürü ölüm olması.”

“Onu kollarıma aldım ve affettiğimi söyledim. İki gün sonra öldü ama bazı şeyleri ancak bir daha göremeyeceğimiz kişilerde affedebileceğimizi biliyordum. Affetmek bazen affettiğine yakın olmayı kaldırmaz.”

ufak bir tıkanma yaşanıyor. bir de kime kızacağımı şaşırıyorum tabi okurken.

Bu iki küçük çocuk birbirlerini benim aklıma gelemeyecek kadar iyi düşüncelerle yatıştırıyorlardı. Hiçbir papaz cenneti onların anlattıkları kadar güzel canlandımazdı; kapının önünde ağlayarak onları dinlerken, içimden, “Keşke hepimiz orada bir arada olsaydık,” demekten kendimi alamadım.

Sözlerinle ve yargılarınla beni nasıl üzüp utandırdığın konusunda gösterdiğin mutlak duyarsızlığı hiçbir zaman anlamadım; öyle ki sanki kudretinden haberin yokmuş gibiydi.

“Dünyayı anlamak için bazı bazı ona sırtımızı dönmemiz gerekir; insanlara daha iyi yardım edebilmek için bir an onları kendimizden uzak tutmamız gerekir.”

Camus yolculuğunda ikinci durak.

“Yaşama umutsuzluğu yoksa, yaşama aşkı da yoktur.”