Moonstoey > Recent Status Updates

Jest naprawdę bardzo dobrze. Drugie opowiadanie było świetne, ale chyba gdzieś je już czytałam? Tak mi się wydaje, bo pamiętałam zamysł, ale nie dokładnie o co chodziło. A trzecie opowiadanie? Złoto, mogłabym przeczytać kolejne dziesięć opowiadań, jeśli byłoby tam duo Witkacego i Sępa!

Kupiłam tą książkę chyba w lipcu, a czytam ją dopiero teraz... ale tak to jest jak sobie ubzdurasz, że zanim ją przeczytasz to musisz zrobić wielki reread całego uniwersum 🤦🏻‍♂️

Jestem po pierwszym opowiadaniu, podobało mi się, uśmiałam się. Kocham Romana, jest boski. Chyba mój drugi ulubiony bohater w tym uniwersum, zaraz po Witkacym OFC

Kupiłam tą książkę chyba w lipcu, a czytam ją dowodzi teraz… ale tak to jest jak sobie ubzdurasz, że zanim ją przeczytasz to musisz zrobić wielki reread całego uniwersum 🤦🏻‍♂️
Jestem po pierwszym opowiadaniu, podobało mi się, uśmiałam się. Kocham Romana, jest boski. Chyba mój drugi ulubiony bohater w tym uniwersum, zaraz po Witkacym OFC

Coś mi mówi, że moja przygoda z tą książką skończy się na tragicznej ocenie… ale w sumie ta książka ma wszystko co od niej oczekiwałam - czyli jest krótka i w audio - więc chyba jej wybaczę.

A ja nadal kontynuuje mój wielki reread Thornverse :D. Dostałam tę książkę na święta, jest króciutka, czyli idealna, żeby skończyć ją i przeczytać jeszcze jedną, by końcowy wynik książek w roku był parzysty… bo inaczej chyba bym umarła… (Tak, zdaje sobie sprawę, że jestem trochę szurnięta).

BOŻE, jak ja się cieszę, że już mogę to czytać. Skończyłam czytać pierwszy tom jakieś cztery dni temu i myślałam, że emocjonalnie i psychicznie nie przeżyję do czasu, kiedy będę mogła zacząć drugi tom.
A najśmieszniejsze jest to, że ja REREADUJĘ tę serię, a przeżywam to tak samo jak za pierwszego czytania 🤣

(Ps. ODDAJCIE I MARSHALLA I MOJE BEMARS!?)

Kocham Paulinę Hendel, ale czuję, że tu będzie ciężko. Póki co ta książka jest jak zlepek wszystkiego, co już widziałam wcześniej, szczególnie Trylogii Griszy… a fale cringe’u jak poczułam na pierwszych trzydziestu stronach, tak czuję do teraz. To nie jest ta Paulina, którą znam u uwielbiam ;/

Kolejny reread, bo naprawdę nie mam co czytać…

Czytałam tę książkę prawie trzy lata temu i już zdążyłam zapomnieć, jaka jest świetna. Nie tylko postacie są genialne, ale również fabuła !

Marshall 🙏🏼🙏🏼🙏🏼

Kocham tę książkę i wszystko mnie boli z powodu, że nie mam czasu jej czytać. Klasa maturalna nie oszczędza ani mnie, ani mojego czytania…

Kocham tę książkę. I kocham reready - mogę ją znać praktycznie na pamięć, a i tak za każdym razem odkryję coś nowego.
+ Im dalej jestem, tym bardziej nie jestem przekonana do zmiany wielu bohaterów, o której ostatnio było głośno. Niby nie jest to istotne… a z drugiej strony tak wiele rzeczy trzeba było by zmienić, że książka straciła by część swojego uroku :/

Jeny, ale tu się dużo dzieje

Nie wiem, kiedy z uciekania przed polską policją przeszliśmy do rosyjskiego więzienia, ale okej?

W sumie nie spodziewałam się, że kiedykolwiek przeczytam (a raczej przesłucham) tę książkę, ale cóż… carpie diem?

(Jest całkiem nieźle, podoba mi się humor, ale niech Wiktor przestanie zarywać do Olgi, błagam).

No, trochę lepiej się zrobiło. Trochę późno na rozwinięcie jak na mój gust, ale w porządku, damy radę. Ciekawią mnie te backstory bohaterów, które teraz zacznę. I chyba w końcu zaczęłam odczuwać klimat historii, bo wcześniej było z tym ciężko.

Nadszedł ten legendarny dzień, w którym w końcu wzięłam się za robotę i zaczęłam czytać tą książkę, możecie bić brawo. Poświęcam się nawet i słucham słuchowiska (które jest dobre, ale słuchanie sprawia, że spędzę nad tą książką trzy razy więcej czasu). Na razie nie mam nic do powiedzenia, może jedynie to, że mam wrażenie, że wszystko za szybko się dzieje, ale dam radę .

Okej, nie spodziewałam się, jakie to będzie dobre. Ten klimat, sposób, w jaki autor przedstawia postać stopniowo popadającą w obłęd… ta książka jest duszna, czuć w niej grozą, a to, jak autor mąci nam w głowach i sprawia, że sama już nie wiem, o jest prawda, a co nie… Genialne!!

Trochę nie mam czasu, żeby ją czytać, ale niezmiennie ją kocham 🥰🫶🏻

Jak ja kocham sarkazm Maxa i w ogóle jego humor 🙏🏼❤️
Trochę tęsknię za Lawendowym Dworkiem, ale Zimowa Puszcza też daje radę ;)

W pewnym sensie trochę przewidziałam fabułę, ale w sumie wyszło to całkiem w porządku i nie mam żalu. Było trochę wspomnień o Jasonie, chociaż nadal nie w takiej formie, jak bym sobie życzyła… Stworzyłam też PRZEPOTĘŻNĄ teorię, która by pasowała perfekcyjnie… gdyby nie kilka kluczowych kwestii 😂. I jest też szansa na spotkanie starych bohaterów na koniec książki, więc wyczekuję!

Wszystko jest cacy -nawet już się pogodziłam z tym, że to nie jest książka o Percabeth- ale mam jedno ale. Pierwszy przyjaciel Nico niedawno umarł. Dlaczego Nico zachowuje się, jakby o tym w ogóle nie pamiętał? Czemu wszyscy wspominają o nim tylko w ostateczności? Przecież akcja dzieje się dosłownie w jego domu, co jest grane? Czy tylko ja tęsknię za Jasonem 😭? Dajcie trochę żałoby za nim!

Nie wiedziałam, jak bardzo brakuje mi tego uniwersum… i jak zaczęłam to ta tęsknota uderzyła we mnie ze zdwojoną siłą. Ten świat, klimat, co bohaterowie i humor oraz wspominanie poprzednich czasy… Damn, wróciłam do domu 🥺❤️

Reread
O, w końcu pojawił się ten wątek, o którym od samego początku zastanawiałam się, w której części on był. Pamiętałam go, ale nie mogłam sobie przypomnieć, z której książki on pochodził i nie mogłam przestać się nad tym zastanawiać. Fajnie, że już wiem, bo chyba bym oszalała.

Kiedy słyszę „dystopia” moją reakcją jest „czytam”.

Kiedy słyszę „dystopia” mają reakcją jest „czytam”.

Matko. Czemu nikt mi nie powiedział, jak bardzo to będzie mi się podobało?
Podoba mi się. Bardzo. Nie wiem, dlaczego mi się podoba, ale wiem, że mi się podoba. Czy to ma sens?
Josh, jest moją ulubioną postacią. Ale nie powiem nic więcej, bo mam zamiar zmusić kilka osób do przeczytania tej książki i nie chce spojlerować nikomu.
Ale o BOŻE.

Kocham Norwegię i kocham mitologię nordycką. Jak miałabym nie kochać tej książki?
Wspomnienie Sandefjord-Torp mnie zabiło, bo absurdalnie tęsknię za tym miejscem 😭

Książka dzieje się w Norwegi. Być może tobie reread tej historii tylko po to, żeby się nad sobą trochę poużalać, że właśnie minął drugi rok odkąd byłam w mojej ukochanej Norwegii i na razie nie zapowiada się, żebym tam wróciła? Także użalam się nad sobą i pocieszam nią jednocześnie. A tak poza tym to super się bawię.

Nudziiiiii mi sięeeee

Nie wiem o co biega, ale mam nadzieję, że załapię… poza tym przeżywam trochę szok kulturowy biorąc pod uwagę, że JUŻ powstają książki o koronawirusie… trochę cyrk, no ale zobaczymy.

Jestem zniesmaczona. Chciałam dobrego thrillera, a dostałam książkę o romansie nauczyciela z uczennicą. Zamiast thrillera oblecha, niepokojącą nastolatkę i age gap. Skończę, bo już za dużo przebrnęłam, żeby ją porzucić, albo miło by było, gdyby ta książka przynajmniej spróbowała udawać, że jest thrillerem ;)