jjh > Recent Status Updates

Ik kan je vasthouden en dan beseffen dat ik je lichaam nog steeds mis, dacht ze. Ik kan naar je luisteren als je praat en nog steeds het geluid van je stem missen.

Jezus wat een goed boek

Jij was waar je wilde zijn. Ik was waar ik moest zijn. En nu ga je weer weg.

Ze omschrijft het platteland vroeger fijn “ze ging terug naar bed en deed geen oog meer dicht en luisterde naar het vervliegen van de nacht, naar het geroep van een merel, naar et kraaien van de haan op de boerderij een kilometer verderop.”

De hoofdpersonage Isabel is zo’n norse vrouw. Ze beschrijft de oorlog pakkend maar doet alsof ze er nog in leeft. Stiekem houd ze van vrouwen maar haat ze dat van zichzelf. Op dit punt denk ik niet dat ze het door heeft

Nu al een goed boek. Karakter beschrijving is duidelijk en dat maakt het lezen makkelijker. Ik heb een licht vermoeden dat Eva queer is en dat Isabel het door heeft.

Je houdt meer van degen die naast je ligt dan van je telefoon

Nog steeds niet echt een favoriet

Leest lekker weg

Ingewikkeld boek echt effe inkomen

Even wennen aan alle onnozele details.

“Het werk is en een bron van groei en creativiteit. Het basisritme voor de melodie van het genoegen.”

“Geluk en gezondheid integreren in een maatschappij waarin materiële rijkdom en economische belangen op de eerste plaats komen, lijkt me zeer moeilijk.”

“Want dat is volgens ons de zin van het bestaand: een makkelijk leven hebben. Gezond zijn, liefde voelen en verbondenheid creeeren met alles en iedereen om ons heen.”

“‘Gelukkig hebben vrouwen geen bevestiging nodig van anderen, en al zeker niet op sociale media.’ Ratelt ze verder. ‘Ik bedoel, wij kunnen kinderen baren. Dus een vrouw is altijd mooi, op elke leeftijd, toch?’”

Ze dragen smartwatches die aangeeft hoe hun hormoon huishouding op het huidige moment is.

Wil het boek nu al niet meer weg legge

Dit boek is echt het tegenovergestelde van onze huidige stereotyperende maatschappij. De mannen halen boodschappen en koken en de vrouwen leiden het eiland. De mannen worden fysiek gebruikt en de vrouwen mentaal. ‘s ochtends kleurt iedereen of gaan ze sporten. De cyclus van de vrouw regeert hun dag en ze werken maximaal 5 uur per dag. Heerlijk om in een andere wereld te zitten. Ze leven in een commune.

Van jongs af aan wordt meisjes in Dottirland geleerd te vertrouwen op hun intuïtie. ‘Als er iets niet juist aanvoelt, krijg je een wrang gevoel in je buik’ kreeg ze als kind vaak van haar moeder te horen. Het blijft echter een uitdaging om dat gevoel te plaatsen.

“In vergelijking met de stralende zon die mij verblindt, verbleken andere meisjes tot een flauw schijnsel”