Sheyda > Recent Status Updates

صفحه‌ی ۹۶ فصل نمی‌دونم هفده با هیجده
خب خوان پابلو کاستل من رو هم کلافه عصبانی و دیوانه کرد دیگه نمیتونم ادامه بدم کتابو زمین میزارم ، گشنم شد ولی نه گشنگی که از سر نیاز بدن به غذا باشه گشنگی که روانم بعد از هر تنشی فریادش میزنه

صفحه‌ی ۸۹ فصل ۱۷. نمی‌خوام اسپویل کنم ولی حرفمو پس میگیرم از اونجایی که بدگمانی وارد داستان شد دیگه لذت نبردم نه تنها از هر جمله بلکه فقط کنجکاویم منو به صفحه‌ی بعد میکشونه
قلبم درد گرفت فمنیستی درونم زده بیرون و آماده‌ام مثل یه بمب منفجر بشم اما بازم با صبوری خشمگینی لابه‌لای خط‌ها دنبال کلمه یا جمله‌ایی میگردم که خوان پابلو کاستل رو درک کنم ، حداقل قضاوتش نکنم
راستش فهمیدنش سخت نیست ولی از اشتباه بودنش کم نمیکنه

تا حالا شده کتابی رو بخونید که با هر خط لذت ببرید از قلم نویسنده جوری که برگردید و از اول یک جمله یا یک پاراگراف رو از اول بخونید و در آخر مطمئن بشید که دوباره دوباره این کتاب رو خواهید خوند؟
این کتاب برای من اینجوریه حداقل تا حالا که صفحه‌ی ۳۰ هستم اینجوری بوده
قبلا تا حدی با کتاب بندهای استتارنونه اگر اسم نویسنده رو درست گفته باشم همچین چیزی رو تجربه کردم با این تفاوت که اونجا روند کلی داستان جذبم میکرد.

((یه کاری کردن )) هر وقت حوصله کاری که باید انجام بشه رو نداری به خودت بگو پاشو یه کاری کن، مهم نیست چقدر کوچیک همین که شروع به انجام یه کاری بکنی و اولین قدمو برداری شاخ دیو رو شکستی 😉
یه جاهایی اینقدر قشنگ توضیح میده که انگار میاد تموم بهونه هاتو پیدامیکنه از تو کالبدت میکشه بیرون وتو رو مینشونه پیش حقایقی که ازشون در میری 😶‍🌫️💫