Panagiotis > Recent Status Updates

735/900. Ένα ακόμα, κεφάλαιο και ένας επίλογος. Με εξιτάρει που ορισμένα κεφάλαια είναι εντελώς, ανούσια για τη βασική πλοκή, αλλά, είναι εξαιρετικά ουσιώδη για τους βασικούς χαρακτήρες και το κόσμο που σε προσγειώνει ο Ντοστογιέβσκι, ένας κόσμος ανήθικος, απρόσωπος, άρρωστος και βίαιος, περίπου σα το δικό μας ή και τον ίδιο.

....Αποχή τουλάχιστον 5 χρόνων από αυτό το τερατούργημα. New resolution να το τελειώσω τις επόμενες 10 μέρες να φύγει αυτό το βάρος από πάνω μου.

Στεναχωριέμαι που αυτό το βιβλίο απευθύνεται σε προ-εφηβικό, εφηβικό κοινό και μου το θυμίζει σε ορισμένα σημεία. Από την άλλη, τρελαίνομαι που μπορεί να πέσουν στο τραπέζι κοινωνικά, φιλοσοφικά ερωτήματα από το πουθενά και ο πρωταγωνιστής ως ρηχός και μονοδιάστατος που είναι να προσπαθεί να απαντήσει στο δράκο που θα θέλαμε όλοι να είχαμε φίλο, λες και είναι το μαθητούδι του.

όσο και να θέλω να δείξω έστω και λίγο ενδιαφέρον, μετά από 200 σελίδες περιμένεις να έχει αποκτήσει κάποιο νόημα που γράφτηκε συνέχεια για το book of lost things

It's been 84 years και δεν λέει να τελειώσει. Είναι αξιοθαύμαστη η υπομονή του Jordan να εισάγει καινούριους χαρακτήρες στο 10ο βιβλίο...θα μου πείτε μετά, ακολουθούν άλλα 4 βιβλία...ελπίζω να γίνει μακελειό στα 3 τελευταία...πλέον, τα ονόματα δεν ξέρω πως να τα προφέρω

Φυσικά, και θα έκλεινε την ιστορία της Elayne με cliffhanger., τη στιγμή, που επιτέλους, η δική της πλοκή αρχίζει να αποκτά ενδιαφέρον..φυσικά...πρέπει να διαβάσεις αναγκαστικά, το 10ο βιβλίο, για να μάθεις τη συνέχεια....άλλες 100 σελίδες και μετά, βγαίνω σε άδεια

Σε αυτό το σημείο πια, μπορώ να αποδεχθώ ότι διαβάζω σαπουνόπερα και όχι επική φαντασία...ή fan fiction...βασικά, το άρλεκιν θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί σαν ετικέτα...δεν ξέρω τι να περιμένω άλλο από αυτή τη σειρά.

Ημέρα των Κουτιών; Τι είναι αυτό;
Είναι η μέρα μετά τα Χριστούγεννα.
Και γιατί την λένε Ημέρα των Κουτιών;
Την λένε Ημέρα των Κουτιών γιατί είναι η μέρα που βάζεις σε κουτιά όλες τις μαλακίες που σου έκαναν δώρο και δεν τις θέλεις και τις επιστρέφεις στο κατάστημα.


Γελούσα τουλάχιστον, για πέντε λεπτά.

Think of the good things on High Chasaline.”
— Perrin Aybara