versou > Recent Status Updates

„Zupełnie nie mam ochoty siedzieć przez bite siedem godzin w samolocie tylko po to, by zaraz po lądowaniu nasłuchać się wyzwisk od jakichś nadętych Francuzów.”

jedyne co mnie w tej książce buja to disy na francuzów XD

niech ktoś mi powie czy to się dalej jakkolwiek zmieni bo omgggg umrę z nudów i znużenia główną bohaterką zaraz chyba… czytam pół strony i mam ochotę iść robić cokolwiek innego tylko nie to XD początek szedł płynnie, teraz jakbym widziała jakieś story randomowej autorki na ig z aferą koperkową, narracja po jakoś 20% książki zrobiła się strasznie monotonna 🫠

zacznę to sobie czytać na boku któregoś dnia, tylko szkoda że mój polonista parę lat temu sprzedał mi każdy możliwy spojler tłumacząc się jakimś przygotowaniem do matury 🙄

(też sprzedam spojler: nie przydało się)

niby czytam ale mnie nie porywa i odkładam ją w losowych momentach

“Trzeba natomiast pamiętać, że we Francji nic się dobrze nie sprzedaje. Niektórzy mówią nawet, że jeśli Francuzom podoba się, co piszesz, to znaczy, że powinieneś mocno popracować nad warsztatem”

kolejna książka pod rząd z disem na francuzów XD

w sumie początek mnie wciągnął nawet, obym tylko dalej się nie nudziła

“– Jean jest Francuzem – odezwał się Josten. – Wystarczy, że tylko otworzy buzię i już wywołuje w innych agresję. Okazało się, że nawet Trojanie to zwykli ludzie i mają swoje granice.”

niesamowite że francuzi są gnojeni nawet w randomowych książkach XD

“Kiedy dotarli w końcu do wind, Neil zapytał po francusku:
– Myślisz, że mogą znać francuski?
– Nie, to Amerykanie.”

XDDD

“– Trenerze, proszę o zgodę na rozwalenie mu mordy – zasugerował Jean.
– Odmawiam – odparł White.”

brat się chyba neila za dużo nasłuchał i podłapał cięty język XD

bohaterowie w tych książkach mają straszną manię łapania się nawzajem za szczękę gdy do kogoś mówią “coś ważnego” XD

“W zewnętrznej kieszeni znalazł kopertę. Był w niej plik banknotów i kartka z napisem: „Nie zamierzam użerać się z tym drugi raz. Kup sobie jakieś jebane ciuchy. W.”

biedny wymack ma traumę po neilu menelu XD

do tej pory wydarzenia w tej książce nakładały się z tymi z końcówki 3 części, trochę zbyt rozwleczone imo, ciekawe jak dalej

“Był na zawsze zagubionym partnerem Jeana, niespełnioną obietnicą, w którą Moreau przestał wierzyć już lata temu.”

dajcie w końcu temu chłopakowi jakiegoś przyjaciela bo aż mi przykro patrzeć jaki jest samotny

“– Żaden Lis tego nie zrozumie.
– Prawdopodobnie nie. Bo moje Lisy by oddały.”

i to zapewne z maniakalną nawiązką XD

“Nie jestem Krukiem, ale jeżeli nie jestem Krukiem, to jestem po prostu Jean Moreau, ale jeśli…”

UDHEHWDJXJJSHSSH RAPTEM DWA AKAPITY DALEJ ON ZNOWU ODPALA SWOJĄ DOKTRYNĘ JA OSZALEJĘ

“Jestem Krukiem. Moje miejsce jest w Evermore.” Powtarzał te słowa po tysiąckroć, jednak przestały przynosić mu pocieszenie, ponieważ przebijało się spod nich wyraźniejsze kredo: „Jestem Jean Moreau. Należę do Moriyamów”.”

strzelę sobie w łeb, minęły ledwie ze dwie strony powrotu do jego pov po jeremim i typ już się powtarza, autorka nie pomaga mi go lubić XDD

tak jean, zrozumiałam za pierwszym razem, że jesteś moreau i należysz do kruków, daj mi już spokój, nie mam amnezji, nie musisz co pięć minut tego powtarzać 😭😭

wracam do lisów, oby zmiana głównych bohaterów nie zaniżyła mojej sympatii do tej serii

gdyby nie to że ta książka jest taka króciutka to zrobiłabym dnf

czytałam to przed samym zamknięciem oczu i moja głowy wymyśliła przypadkiem w śnie lepszy background i koncept tej historii niż jest w rzeczywistości XD

“Powiedz swojemu udomowionemu psycholowi, żeby przestał”

śmieszą mnie w sumie określenia jakimi oni tutaj w siebie rzucają, “wykolejony kretyn” jest chyba moim ulubionym XDD

poza tym neil jest zawodowym notorycznym kłamcą, uwielbiam go za to

dobrze że pod koniec będzie na chwilę zmiana miejsca akcji, bo szczerze mówiąc pod tym względem to monotonnie jest, potencjał bohaterów nie jest do końca wykorzystany mam wrażenie, więc chyba będę musiała później wymyślić sobie dodatkowe scenki z nimi XD

proszę mnie nie przekupywać motywem found family bo jeszcze zadziała i oszaleję z miłości do lisów

co to za beznadziejnie poprowadzony wątek z wywiadem, tak naciąganie to brzmi, jeszcze ta akcja z wciąganiem do niego neila XD ogólnie vibe jest spoko ale te niektóre wątki to po chuju napisane

śmiechy śmiechami, beka z dysfunkcyjnej grupy zaburzonych ludzi, którzy co jakiś czas mają ochotę się pobić, ale naćpanie i praktycznie napastowanie kogoś… pozostał mi niesmak

lubię neila, to fajna postać, szkoda mi będzie jeśli potencjał na książkę, z której absurdów można pomemować zniknie

nie wiem czy wolę zapomnieć o tej sytuacji, czy pamiętać żeby zbyt pochlebnie potem nie ocenić

telenowela XDD

po pierwszym rozdziale mam w głowie dwie opcje dotyczące tej książki
a) wpadnie do zakładki o nazwie „przymykam oko na głupoty, mam słabość i kocham kocham kocham vibe”
b) będzie największym przerysowanym gniotem tego roku

can’t wait to find out ^^

btw przez ten pustynny klimat książki aż zachciało mi się wypić aloes

doszłam do wniosku, że o willu mogłabym czytać przez całą książkę, a że jest ona nie tylko o nim, to nędznie mi trochę idzie interesowanie się szczegółami wydarzeń reszty bohaterów