wi > Recent Status Updates

Jeśli literatura obyczajowa wygląda tak to może jednak zacznę po nią częściej sięgać…

Niby znane, niby wiadomo, ale (!!’n&:&:&!!!!)

Tygrysy bengalskie to królowie na niby. Ryczą, jak należy, napinają mięśnie, olśniewają. Rodzą się jednak w niewoli i na świat przychodzą już bez tego, co stanowi o ich istocie. Są pragnieniem, które nigdy się nie ziści. Na co kły myśliwym żywiącym się koniną z chłodni? Na co ryk komuś, kto śpi, wygnany nie z tego, czym był, ale z tego, czym mógł się stać i czym nigdy się nie stanie?

Moją winą jest nieczytanie ponownie opisów przed rozpoczęciem książki,a jeszcze większą nie czytanie conajmniej jednej recenzji.

Nigdy nie myślałam, że trzy stronice zachęcą mnie do płaczu, ale kilka pierwszych zdań Pogrzebu Biedaka wywołało we mnie wewnętrzne bolesne turbulencje. Nie popłakałam, ale będę musiała.

Wstęp tłumacza oraz pisarki, zaczynają się tak, że już rozkoszuje się słowami i zaznaczam ołówkiem całe akapity. Jakże cielesne to się stanie, skoro już czuje poruszenie między powiekami…

Tak dawno nie miałam tyle przyjemności z czytania!

Czytanie po 7 latach od wydania nie sprzyja ani tej książce ani czytelnikowi. Ciężkie brnięcie do końca.