Januszow > Recent Status Updates

Czemu pochylamy się od 40 stron nad wątkiem jaskiniowców gdzie jest kosmos

„Jesteśmy śmiertelnymi ludźmi, służymy ideałowi, my nie możemy być idealni.”

Rozdział za rozdziałem to banger za bangerem. Bogu dzięki za trzygodzinne podróże pociągiem do Łodzi to jest czas czytać

Czytam przemowę dziekana a w głowie rezonuje mi Ralph Finnes. Kocham ten film, a ta książka mi go świetnie uzupełnia, podziwiam jak autor potrafi dbać o szczegóły.

Nie ma szans że skończę to do środy

Przeczytałem trzy rozdziały w dwie godziny, każde słowo ma tu znaczenie, to straszne że ludzie się tak uczą całe życie.

Hrabia Orlock ma statystyki 1:5, słabo jak na mityczne zagrożenie

Dobra przepraszam, jednak to co zrobił Minie nawet jak się nie angażowała jest w wystarczająco barbarzyńskie

To, że Quincey po prostu wyszedł w środku najważniejszego spotkania w jego życiu żeby postrzelać sobie do nietoperzy jest tak głupie. Plus to, że nie angażują Miny po spotkaniu Avengers, ja wiem że takie już czasy, tacy mężczyźni i tak dalej no ale serio ona by się mogła bardziej przydać niż jej mąż, który od początku książki płacze w kącie lub leży w łóżku szpitalnym

POWIEDZIELI TO, POWIEDZIELI TO. Słowo wampir padło DWA razy na stronie 292

To, że ani razu nie padło jeszcze słowo wampir to idealne pokazanie tego jak napisana jest ta książka. Ale żeby nie było, to wcale nie jest nieciekawe, po prostu dosyć wolne w rozwoju wydarzeń i bardzo zawoalowane.

Od kiedy sprawdziłem, że adaptacja „Nosferatu” z 2024 nie ma nic wspólnego z książką to jetem spokojniejszy o to, że nic się nie pokrywa. Byłem tak poirytowany tym, że żadni bohaterowie się nie pokrywają, że prawie przestałem czytać, ale teraz cieszę się że tego nie zrobiłem. Jest super, nawet jak go nie ma bezpośrednio na kartkach to czuć Drakulę w każdym zdaniu.

Prawie zasnąłem w pociągu po 1 akcie. Na razie jeszcze dochodzi do mnie kto jest kim, ale na razie Eugenia to moja ulubiona postać.

Powiew świeżości po ostatnich przeczytanych książkach, zdecydowanie

Czytając to w pociągu w drodze do Warszawy doznałem jakiejś nienawiści do tego miasta, dzisiaj pójdę napluć na pałac kultury

Tadek, czy taki mięsisty i szczegółowy opis cycków Nadżieżdy był naprawdę potrzebny do wątku samospalenia?

Jaki on jest ohydnie negatywny ciągle, ile można no błagam. Tyle gadania też tu jest, jakaś tragedia, yapping o niczym

Czemu on jest taki ciągle kurwa negatywny. Człowieku otwórz okno, rozejrzyj się, ja też nie byłbym szczęśliwy jakbym mieszkał w Warszawie ale ja pierdole

Drakula 10/10 postać, ale jak myślę o Jonathanie to w głowie pojawia mi się tylko Nicolas Hault z „Nosferatu” co nie jest korzystne dla powagi fabuły którą czytam

Jestem zagubiony, kto tu jest niby głównym bohaterem. Nie podoba mi się to, że średnio co 100 stron zmieniają się wszyscy ludzie, słabo poprowadzona ta fabuła

Po tym jak „Nosferatu” w zeszłym roku mnie ździebko zawiódł, mam nadzieję, że książka będzie lepsza niż adaptacja Ryana Edgersa. Od dawna chciałem to przeczytać, Bogu dzięki za promocje w biedronce

Skończyłem profesora, teraz wyspa. Profesor był super, świeże podejście do stanu wojennego bardzo przykuło moją uwagę.

Nie wiem czy nie zdążę przeczytać całości dzisiaj, a chcę żeby to się wliczyło w mój progres książkowy na ten rok na pewno, więc w razie czego jak za kilka godzin będzie że przeczytane to mnie nie bijcie. I ja wiem, ze drugiego Hemingwaya mam już rozpoczętego, ale ten jest krótszy i to prezent na święta więc trzeba przeczytać.

Chyba nie skończę do końca roku aby wbić cel 12/12, ale przynajmniej mam dobry opening na przyszły rok.

Dziś na dworzu -3 stopnie, więc jak wyszedłem raz z domu na siłownię w przerwie od czytania to czułem się jak więzień w łagrze. Ta książka zmienia mi psychikę

Rozdziały opisujące ich codzienność nie są w połowie tak ciekawe jak rozdziały opisujące poszczególne historie więźniów

Przyjemnie się to czyta, behawioryzm mi zdecydowanie odpowiada jeśli chodzi i takie książki

Jest git, okropna społeczność więzienna

Po poezji okresu wojny i okupacji mogę stwierdzić, że ta epoka raczej nie będzie należeć do moich ulubionych, ale zobaczymy, może z prozą będzie lepiej

Nie pamiętam kiedy tak dużo czytałem jak w tych ostatnich dniach, ale mi się to bardzo podoba