Gabrielle > Recent Status Updates

Uwielbiam to, jak są stworzone książki Kingfisher, atmosferę którą tworzy słowami. Aczkolwiek, Evangeline mnie wkurza jak nie wiem co, Penelope mi zwyczajnie szkoda a Hester (Ester?) wydaje się być w całej tej historii jedyną osobą która cokolwiek może zmienić. Jestem bardzo ciekawa jak to się dalej będzie rozwijać

Ta książka jest… mega dziwna, daje mi klimatem ostatniego sezonu True Detective

Lol ja się nie spodziewałam, że Sara ma taką dziką przeszłość. Jestem ciekawa czy to będzie jakoś później dodatkowo wykorzystane. Ale ja nie jestem w stanie uwierzyć, że to będzie koniec Urgo, nie przyjmuje tego do wiadomości.

Opisy świata bardzo mi się podobają, słowiańscy bogowie jak najbardziej na plus, ale przez to że ciągle się zmienia pov to w sumie nie mam pojęcia co się dzieje i w jaki sposób ci ludzie są ze sobą powiązani. Na racie po prostu I go with the flow.

Na razie w sumie nie za bardzo wiem co się dzieje, bardzo współczuję głównej bohaterce tak chorej na łeb matki. Jestem ciekawa co motywuje Evangeline do takiego zachowania, czemu tak się zachowuje wobec ludzi i swojego własnego dziecka

Ludzie, jak ja się znudziłam na tej książce to masakra. Przesłuchałam dwie godziny audiobooka i śpię. Na razie chyba nasze drogi się rozejdą, DNF

mnie to śmieszy, że ona mu nie umie normalnie wytłumaczyć że ona nie jest tą żoną, tylko ona cały czas mu mówi że on jest w błędzie i to nie tak. Ja rozumiem że do niego nie dociera ale jakbyś mu wytłumaczyła sensownie i wyczerpująco to by się może inaczej do ciebie odnosił????

Jak mnie irytuje fakt że przez pożądanie główna bohaterka dosłownie traci rozum i wszelkie racjonalne argumenty są jak grochem o ścianę

Nie rozumiem, po co autorka tak bardzo podkreśla trudność i złożoność jakiegoś zaklęcia, skoro to w żaden sposób nie wpływa na bohaterkę która sobie przez nie na chillu przechodzi. To nawet nie jest dla niej jakieś wyzwanie dzięki któremu mogłaby rozwinąć swoje umiejętności, nie, dla niej to „pajęczyna”

Ogólnie zamysł książki mi się na razie podoba, trochę minus za język, bo bohaterka wypada momentami wręcz prostacko, a przynajmniej takie mam odczucie. Trochę się też zirytowałam, bo najpierw autorka kilka stron pisze o tym jak to trudno jest zdobyć chowańca a dwa rozdziały później nie dość że bohaterka ma chowańca to jeszcze takiego dokokszonego 😫

Mam wrażenie że ta książka to jeden wielki chaos ale szczerze mówiąc to im dłużej ją czytam tym łatwiej mi ten chaos zaakceptować i zaczynam łapać się na tym, że w niektórych momentach chichram się sama do siebie.

Prawie sto stron za mną a ja dalej nie jestem w stanie się połapać o co w zasadzie chodzi; czuję się jakbym wpadła w środek dramy między nastolatkami a nie sytuację z życia dorosłych ludzi. Mam nadzieję że dalsza część książki zrobi na mnie lepsze wrażenie.

Mimo tego że sprawa J. Brudosa była mi znana już wcześniej, uwagi J. Douglasa pomogły mi spojrzeć dużo szerzej na tę sprawę i wręcz nie mogę się doczekać żeby zobaczyć jakie wnioski dalej wyciągał w swojej karierze podczas innych spraw w których brał udział.