Ania > Recent Status Updates

„Łatwo jest nas uszkodzić i skrzywdzić, połamać na kawałki nasze misternie sklecone, cudaczne istnienie. Ale skoro początkiem jest Upadek, to czy można upaść jeszcze niżej?”

„Patrzyłam na świat spowity szarym Mrokiem, chłodnym i nieprzyjemnym. Więzienie nie tkwi na zewnątrz, ale jest w środku każdego z nas. Może jest tak, że nie umiemy bez niego żyć.”

„Ove nigdy nie musiał odpowiadać na pytanie, jak żył, zanim ją spotkał. Ale gdyby ktoś go o to zapytał, odpowiedziałby pewnie, że wcale nie żył. I po jej odejściu także nie.”

„Ove nie umiał dokładnie określić, kiedy stał się taki milczący. Może zaczął więcej mówić do siebie w myślach. Może był coraz bliższy szaleństwa. Czasem się nad tym zastanawiał. Chyba nie chciał pozwolić, żeby inni ludzie się do niego odzywali, bo hałas ich paplaniny zagłuszyłby wspomnienie jej głosu.”

„Ove zgarnia śnieg z nagrobka. Energicznie kopie w zamarzniętej ziemi, żeby wsadzić kwiatki. Wstaje, otrzepuje się ze śniegu. Patrzy trochę zawstydzony na imię Sonji. On, który zawsze miał do niej pretensje o wieczne spóźnianie się, sam teraz robi to samo. Najwyraźniej nie jest w stanie podążyć za nią, jak obiecywał.”

„Ludzie twierdzili, że Ove zawsze widział świat na czarno- biało. A ona była kolorem. Wszystkimi jego kolorami.”