Soph > Recent Status Updates

Mijn God, nu pas moet ik eraan denken dat mensen doodgaan.
Maar... maar ook ik? Niet vergeten dat het vooralsnog aardbeientijd is.
- Clarice Lispector

‘Waarom zou je alleen maar het Cadillac-portier kopen, schat?’ Ze omhelsde me nog steviger, fluisterde vervolgens in mijn oor:
‘Omdat ik wanneer het einde van de wereld komt en wij het in
ons eentje moeten zien te rooien, dan het raampje omlaag kan draaien als het warm wordt.’

"En de hemel mag ook oprotten!' ging Zee verder. Alsof goedheid een plaats is waar je kunt aankomen, een bestemming. Dat je of erin staat of niet. Daar raak je gestoord van.”

Een alfabet is, zoals een leven, een eindige verzameling vormen. Daarmee kun je bijna
alles maken.

Onze mensaaphersenen werden te groot, te groot voor onze hoofden, te groot voor onze moeders om ze te baren. Dus begonnen we al onze extra kennis in taal, in kunst, in verhalen en boeken en liederen te bewaren. Kunst was een manier om ons brein in dat van elkaar op te slaan. Het was pas vrij recent […] dat het idee van kunst-als-louter-versiering opdook.

Mellors is an idiot

Ok pardon dit is gwn verkrachting wtf

“On’y this time o’ th’ year ther’s bods ter set, an’ Ah’ve got ter be potterin’ abaht a good bit, seein’ after ’em, an’ a’. Winter time Ah ned ’ardly come nigh th’ pleece. But what wi’ spring, an’ Sir Clifford wantin’ ter start th’ pheasants . . . An’ your Ladyship’d non want me tinkerin’ around an’ about when she was ’ere, all th’ time.”
Ik versta er geen hol van.

“But a man! C’est une autre chose!”

And when one died, the last words to life would be: So that’s that!

Home was a place you lived in, love was a thing you didn’t fool yourself about, joy was a word you applied to a good Charleston, happiness was a term of hypocrisy used to bluff other people, a husband was a man you lived with and kept going in spirits. As for sex, the last of the great words, it was just a cocktail term for an excitement that bucked you up for a while, then left you more raggy than ever. Frayed!

“But the day after, all the brilliant words seemed like dead leaves, crumpling up and turning to powder, meaning really nothing, blown away on any gust of wind. They were not the leafy words of an effective life, young with energy and belonging to the tree. They were the hosts of fallen leaves of a life that is ineffectual.”

“But this is only appearance. It is really only the mechanism of the reassumed habit. Slowly, slowly the wound to the soul begins to make itself felt, like a bruise, which only slowly deepens its terrible ache, till it fills all the psyche. And when we think we have recovered and forgotten, it is then that the terrible after-effects have to be encountered at their worst.”

‘But once you start the mental life you pluck the apple. You’ve severed the connection between the apple and the tree: the organic connection. And if you’ve got nothing in your life but the mental life, then you yourself are a plucked apple . . . you’ve fallen off the tree. And then it is a logical necessity to be spiteful, just as it’s a natural necessity for a plucked apple to go bad.’

“Ye shall know the tree by its fruit.”

For Connie had adopted the standard of the young: what there was in the moment was everything. And moments followed one another without necessarily belonging to one another.

“Onsterfelijke ziel ziek van verlangen en geketend aan een sterfelijk dier.”
Bijna Plato zeg

“Wat er nog restte van zijn leven had geen zin van zichzelf, wist hij, want die zin kon alleen vorm krijgen in relatie tot anderen.”

“Zou u dan een niet bijzonder mooie maar wel slimme echtgenote kiezen die goed kan weven en nooit een misstap heeft begaan, of een vrouw die honderden mannen het hoofd op hol heeft gejaagd en een prachtige stad in vlammen heeft doen opgaan? Juist, dat dacht ik ook.”

“Ze zeggen dat een leraar onsterfelijk is. Ook als hij zijn lichaam verlaat, leeft wat hij hun heeft bijgebracht voort in het hart van zijn leerlingen.”