LosingHope > Recent Status Updates

Dopiero zaczynam, ale juz mnie boli ahh
I jeszcze te celowe błędy skladniowe, podoba mi sie ale

książka wydana w 2024 a czyta sie okropnie bo papier cienki jak cholera, wszystko prześwituje, co za beznadziejny druk

zostało niewiele i w końcu zaczęło się coś dziać, ale smuci mnie, że tak długo czekam, by coś tu się faktycznego zadziało, większość perspektyw jest dla mnie mało istotna i w kosiarzach pamiętam jak każda strona to było wow, coś nowego, a tu bardziej mam "no i co z tego, next" i jeszcze ta narracja thunderheada...naah rozczarowujące to bardzo

powiem szczerze, że troszkę zawodzę się na tej książce, być może to klątwa drugiego tomu, ale naprawdę nie wiem dokąd zmierzamy i po co autor dodaje wiele innych bohaterów i perspektyw, do niczego nie zmierzając tym, tylko oczami przewracam i czekam aż zacznie się coś dziać po prostu...dalej czyta się niezwykle szybko, ale już z mniejszą chęcią :/

przyjemnie i szybko płynie się przez tę książkę, ale mam wrażenie, że autor włożył tu za dużo perspektyw, które mnie nie przekonują (nie znam tych ludzi halo), akcja jest powolna, nic tak naprawdę się nie dowiaduję nowego i ciekawego, czekam, aż się cokolwiek rozkręci, ja chcę więcej po prostu

nieświadomie sięgam ciągle po grubaski z półki, więc rok 2026 będzie stał pod znakiem wyczytywania grubszych książek, ale ok

wczoraj zaczęłam i chyba mam za długą przerwę między tym a pierwszym tomem, ale wciąga niesamowicie!!

dwie perspektywy plus książka z narracji pierwszoosobowej - odzwyczaiłam się od tego rodzaju pisania i nie pasuje mi perspektywa patricka, ale ogółem na razie jest dobrze i ciekawie

Ale mnie ta książka drażni. To przechodzi ludzkie pojęcie. Addie jest tak tępą postacią, nie domyślną i jeszcze chce dyktować warunki Lucowi XDDDD

JEZU JAK JA SIĘ CIESZĘ ŻE ZARAZ KONIEC

Kiedyś nastąpi przełomowy moment/książka/rok, w którym nauczę sie robić DNF i zaprzestanę wpędzać się w zastoje. Niestety, dalej brnę w tę historię i zupełnie mnie nie kręci by ją dokończyć, aczkolwiek mało zostało...nuda straszna i Addie i Henry drażnią całym swoim jestestwem i brakiem jakichkolwiek konsekwencji czy przemyśleń. Nie trafia to do mnie totalnie, zasypiam jak tylko sięgam po tę powieść.

Została ostatnia cześć i w sumie przez to że to tak szybko mija i czasem nie wiadomo który mamy rok i o kim to teraz to wybijam się z rytmu, aczkolwiek w dalszej części mnie to interesuje i słucha się w miarę przyjemnie

ludu, jakie to nudne...może przez to, że rozdziały dość krótkie to przeczytam za jakiś czas, ale ciężko jest...addie to strasznie drętwa postać, w sumie henry też dość męczący, ajajaj

wczoraj przysiadłam i "zmusiłam się" do przetrwania zastoju czytelniczego tej książki i myślę teraz, że uda mi się ją dokończyć. dalej jestem zaciekawiona, o co tu kaman, aczkolwiek bardziej mnie ciekawi postać luca i henry'ego, niż addie. domyślam się o co tu chodzi, ale dalej postać addie drażni strasznie i te wracanie ciągle do tego samego...co rok, wolałabym by fabuła szła naprzód a nie ciągle wracamy ale cóż

momentami akcja pędzi za szybko, niektóre wątki chciałabym, by były rozszerzone, bo ciężko czasem polubić czy bardziej poznać bohaterów, ale z drugiej strony, nie mogę przestać słuchać i aż specjalnie włączam, by leciało coś w tle 🤗

nie umiem robić dnf, więc będę męczyć z nadzieją, że w końcu się coś rozkręci, bo z jednej strony ciekawi mnie, z drugiej - na siłę przeciągnięta historia, pełna bezwartościowych opowieści o niczym, zwyczajnie (jak na ten moment) nudna, ale pisana ładnym językiem

Zaczęłam wczoraj przed snem, więc na razie w żaden sposób nie jestem wciągnięta plus przepiękne wydanie, aczkolwiek ta niebieska obwódka na każdej stronie baaaardzo męczy oczy 🫠🫠

Zaczyna do mnie docierać, że chyba lubię słuchać sagi rodzinne. A zwłaszcza tak pięknie opisane wydarzenia, relacje, postacie. Bawię się niesamowicie dobrze ☺️

cudownie jest tego słuchać 😊 jestem mega zaangażowana w losy bohaterów i aż chce się więcej spacerować z psem, by dalej się zagłębiać w lekturę xddd

Ta scena ma dosłownie vibe
"i teraz tak
podaje ci reke,
pogratuluje
ale chxx ci w dxxx kxxxx
serio wxxxxxx mnie to, ze wygrales"

czytam tylko przed snem na czytniku, ale przyznam szczerze jak do tej pory - nie rozumiem zachwytów, spodziewałam się czegoś o wiele bardziej chwytającego za serce (?), jak dla mnie taka nijaka to książka 🤷‍♀️

włączyłam do spacerów z psem, ale jestem bardzo wciągnięta w historię

przepraszam, co?? nie spodziewałam się, idę dalej...

Dzisiaj może skończę, skoro zostało ledwo 100 stron, ale kończyć nie chcę, a jednocześnie dalej chcę wiedzieć, o co tu chodzi, bawię się świetnie

No i ostatnia część przede mną, czyli jeszcze więcej smutku i akcji ajaj

Uwielbiam Isabellę, cudowna postać, proszę o więcej jej obecności plus historia zaczyna się robić coraz bardziej zagmatwana, superancko jest

ciężko się oderwać, zwłaszcza, że te rozdziały momentami są tak krótkie...love it

Bardzo wciąga i trudno się oderwać. Fascynuje mnie pióro pisarza i ta misterność w kreacji bohaterów i fabuły, także spoko czytanie w pełni ♥

Nowy rok, a ja ponownie otworzyłam "Grę Anioła" i dotarłam dalej, niż rok temu, także może będzie szansa, by to doczytać sobie

ale to jest super ❤

już praktycznie połowa, a ja dalej nie wiem czy mi się w ogóle podoba XD i mimo małej objętości to dosyć ciężko mi się to czyta, ogółem dosyć niefajnie wydana książka (słaby druk, przebija na drugą stronę, cienkie kartki), także odczucia 50/50

mam duże oczekiwania co do tej książki, ale jak na razie - szczerze - nie wiem co sądzić
mocny kaliber, ale jakoś tak ciężko mi się to czyta
doceniam, bo to świetnie wyważona książka, emocjonalna strasznie, świetnie napisana (jak na razie) - narrator zmienia się w zależności od emocji głównych bohaterów - KONSTRUKCYJNIE WOW, coś innego, dziwnego, ale NA RAZIE to jakoś taka nie moja historia? zobaczymyyy