Magda > Recent Status Updates

Jak na razie jest spoko, bardzo mi się podoba, tylko psują mi to seksistowskie teksty bohaterów. Ja rozumiem, że to jest osadzone w czasach niby-średniowiecznych, ale no nadal uwiera 😅 poza tym jest bardzo mało mówione o emocjach głównego bohatera, przez to trudno trochę wczuć się w jego położenie i przeżywać to wszystko razem z nim.

Oooookeeeeeeej, czwarty rozdział („Odwrócony Żuraw”) to jest naprawdę dobry kawałek literatury z zajebistym plot twistem.

Jedyny plus takich książek, to to, że czyta się je ekspresowo. Naiwność głównej bohaterki mnie przeraża - ale wiem, że tacy ludzie istnieją naprawdę, więc nie będę się czepiać. Jestem w stanie wytłumaczyć wiele jej zachowań, ale z ich poparciem już jest gorzej 😅

Tłumaczenie tragedia 😖

Ogólnie pomysł z wymianą korespondencji i poznawanie bohaterów w formie maili jest spoko, ale jest to tak fatalnie skomponowane, napisane i edytowane, że szok. Ciężko się to czyta.

Dobra, przerwa na jakieś głupotki, bo koniecznie muszę przeczytać cos głupiego 😅

Nie rozumiem dlaczego raz mamy narrację w pierwszej osobie, by następnie przejść do narracji w trzeciej osobie, ale wszystkie opisy dotyczą tego samego bohatera 🤷🏼‍♀️

Jestem daleko za połową książki, a tu nadal nic się nie wydarzyło 🤷🏼‍♀️

Nadal nie wiem o co chodzi i co się dzieje.

Trochę trudno mi się zaangażować na razie. Jak dotąd zaczyna się dość klasycznie: reporterka zajeżdża do małego miasteczka i okazuje się, że wszyscy mają tajemnice, o których nie chcą mówić z obcymi ludźmi 🤷🏼‍♀️

Doszłam do opowieści potwora i zrobiło się troche ciekawiej, ale jak Wiktor doszedł do głosu, to znowu mam go dosyć xD no irytuje mnie ten typ.

Trochę mnie nudzi ta książka, nie mówiąc już od samym Frankensteinie, który okazuje się być zwykłym studenciakiem, któremu odwaliło i nie potrafił ogarnąć konsekwencji swojej manii.

O ludzie, po przeczytaniu pierwszych dwóch stron już stwierdzam, że to nie będzie łatwa lektura, mimo, że książeczka jest praktycznie „na strzał”.

„-Edytka, przyjedźcie, pyszny upierdoliłem żur.” ❤️

I tak powolutku, kroczek po kroczku, no bo po co się spieszyć, prawda?