Setayesh > Recent Status Updates

«اونا به خواب من می‌آن... اون مرده‌ها... مرده‌های من... با اینکه من اونا رو ندیدم، اما اونا می‌آن و بهم نگاه می‌کنن. من با چشمام دنبال یه مجروح می‌گردم بین‌شون، فرقی نمی‌کنه، اصلاً بذار حالش وخیم باشه، اما فقط بتونم نجاتش بدم. نمی‌دونم چه‌طور توضیح بدم... اما اونا همه مرده‌ن...»

گوش کنید، جنگ چقدر طول کشید؟ چهار سال. خیلی طولانی بود... نه پرنده‌ای نه گلی، چیزایی از این دست به خاطرم نمی‌آد. قطعاً بودن، اما من به خاطرشون نمی‌آرم. بله... عجیبه، نه؟ مگه فیلم‌های جنگی می‌تونن رنگی باشن؟ همه چیز تو جنگ سیاهه، فقط خونه که رنگش متفاوته... فقط خونه که قرمزه...

خبر خوب اینه که خیلی داره سریع پیش میره و روونه. روند داستان هم طوری نیست که دلسردت کنه و چندان رغبتی به ادامه نداشته باشی. خوندنش لذتبخش و به اندازه کافی سرگرم‌کننده‌ هست اما در نهایت بازم بهم اثبات شد که "صرفا عاشقانه" اصلا تایپ من نیست.