Maartje > Recent Status Updates

6:31:05 "Wat denk je nou, dat ik al beter ben?!"

Hoofdstuk 31: de bodem 2 (52%)

-- Notes --
pg. 252: Achteraf gezien was het een van de vele signalen dat het niet goed met me ging - waarschuwingssignalen die ik stuk voor stuk negeerde.

pg. 266: Adrenaline is het hormoon van de opwinding, van 'het er tegenaan gaan'. Cortisol is het hormoon van de moed der wanhoop, van 'ik moet, ik moet, maar eigenlijk gaat het niet'.

pg. 267: Mijn chemische fabriek was totaal ontregeld.

-- Notes --
pg. 239: Niet voortdurend streven naar perfectie, maar ook met iets minder tevreden zijn verkleint mijn draaglast op allerlei terreinen.

-- Notes --
pg. 224: "Oplossingen dienen zich vanzelf aan als je er ruimte voor schept. Oplossingen verzin je zelden door zwaar te piekeren of hard te werken." - Gerrit van Leeuwen

pg. 225: Mijn burn-out ervaring weerhoudt me te veel hooi op mijn vork te nemen. Bovendien is het niet erg slim alle dingen die op je af komen tegelijk te willen oplossen. Door ze stuk voor stuk af te handelen houd je je hoofd koel.

-- Notes --
pg. 211: "Het herwinnen van je kracht gaat als een asymptoot."

-- Notes --
pg. 203: "Als je nu niet stopt, raak je weer helemaal over je toeren. Jij mag vandaag niet meer werken," hield ik mezelf voor. "Schakel nou eerst maar eens terug naar een lagere versnelling, dan zien we morgen wel verder."

-- Notes --
pg. 190: "Toen ik ziek was, kon ik niets, wilde ik niets en hoefde ik niets. Dat was overzichtelijk. Nu gaapt er vaak een grote kloof tussen wat ik wil en wat ik kan. Dat is vreselijk frustrerend."

pg. 199: werk dat bij je past

-- Notes --
pg. 188: Doordat ik een halfjaar niets had gedaan was ik mentaal in een slechte conditie geraakt. Ik was werk, concentratie en andere mensen ontwend.

Rustig opbouwen

-- Notes --
pg. 177: Ik leerde geleidelijk de onrust te lijf te gaan. Niet dat me dat altijd lukte. Soms waren de erupties te groot en was het onbegonnen werk me tegen dit natuurgeweld te verzetten. Dan was er domweg geen kruid gewassen tegen de onrust van de burn-out en liet ik de stormen in mijn hoofd uitrazen.

-- Notes --
pg. 176: Wat kon mij het schelen of mijn herstel een paar maanden langer of korter zou duren dan het gemiddelde? Wat zijn een paar maanden op een mensenleven? Ik wilde goed beter worden, zodat ik niet meer in mijn oude fouten zou vervallen.

"Geniet er een beetje van", is een advies dat dikwijls wordt gegeven aan mensen in burn-out. Een wijze raad. Je schuldig voelen put uit, genieten geeft energie.

-- Notes --
pg. 165: Zo staan er sindsdien altjjd bloemen op mijn bureau. Die moeten me eraan herinneren dat ik niet alleen moet produceren, maar dat ik ook moet investeren in mezelf en in mijn kennis. De bloemen zijn voor mij het symbool dat ik moet streven naar evenwicht tussen dingen die energie kosten en die energie geven.

-- Notes --
pg. 142: "Er kan nog meer bij op, op, op," is een liedje van de kleuterschool. Het typeert hoeveel ik me die laatste maanden op de nek haalde.

-- Notes --
pg. 128: De dagen waren kort en grauw. Bovendien wordt, als je eenmaal op het hellend vlak zit van opgebrand raken, het soortelijk gewicht van verdriet groot, zwaarder dan een steen om te dragen.

-- Notes --
pg. 123: Afbranden is een sluipend proces. Ik ging twee stappen naar beneden en één omhoog. Na iedere inzinking krabbelde ik wel weer een stukje omhoog. Daardoor had ik niet in de gaten dat ik per saldo steeds verder afgleed.