⋆˚࿔gabi > Recent Status Updates

lets go i guess

za kazdym razem, gdy czytam horror przypomina mi sie czemu ich tak bardzo nie lubie

alez ta dziewczyna jest dziwna

atwood oficjalnie jest moja nowa idolka. tylko tyle mam do powiedzenia

tak sobie czytam powolutku te dzienniki i sobie mysle ze plath to jednak nie byla taka cudowna jak ja probuja sportretowac. byla niezrozumiana, fakt, ale nie byla dobrym czlowiekiem. jad z ktorym wypowiada sie o ludziach wokol niej jest niesamowity, a przez jej przezarte rasizmem i amerykanska propaganda rozwazania czasem az trudno przebrnac. co nie zmienia faktu, ze jej styl pisania jest absolutnie przepiekny

czytanie tego z ethel cain na sluchawkach jest czyms czego zyczylabym nawet najgorszemu wrogowi

juz wiem kto bedzie moja ulubiona autorka tego roku

popelnie samobojstwo przez ta ksiazke

popelnie samobojstwo przez ta ksiazke

oh holden jak ja cię rozumiem

ostatnia prosta, trzeba się przemęczyć

chyba mi sie podoba ale tak szczerze to nie wiem

nie spodziewalam sie, ze bedzie AZ TAK smutna…

poddaje sie.
znowu

to jaki wplyw na mnie ma ta historia jest niepojete naprawde, zwlaszcza biorac pod uwage moja ogolna niechec do romansu

atp babel jest moim najgorszym wrogiem😭 nie wiem, co jest nie tak, bo tematyka bardzo mnie interesuje, jezyk jest przecudowny i ogolnie wszystko byloby pieknie, gdyby nie fakt, ze fizycznie nie umiem jej przeczytac…

lets go, wrocilam do niej po dosc dlugim czasie, zobaczymy czy teraz pojdzie mi lepiej niz poprzednio

ah, ta klatwa drugiego tomu… serce mi sie kraje bo bardzo nie chce tej ksiazce dawac gorszej opinii niz pierwszej ale na razie nie zapowiada sie zeby bylo lepiej

cofam swoje slowa, jest strasznie.
nie moge powiedziec, ze mi sie nie podoba ale na pewno jest to trudniejsza lektura niz sie spodziewalam.

przerazajace, chociaz spodziewalam sie o wiele brutalniejszych opisow.

so far so good.

jak to sie potocznie mowi:
nic nie rozumiem ale buja

here we go again, zaczynam kwestionowac swoje wybory zyciowe (zapisanie sie na olimpiade mitologiczna po raz drugi w swoim krotkim marnym zyciu)

darzę panią Martę Kisiel ogromną miłością, aż się dziwię, że dopiero teraz zaczęłam czytać więcej jej książek

zaczyna się ciekawie, chociaż mam wrażenie, że będzie to długa przeprawa

oj będzie ciężko, już im współczuję