Maral Çankaya > Recent Status Updates

Evlilik Portresinin ardından benzer bir temada kitaba denk gelmek bir miktar üzdü beni. Zira onun etkisi bambaşka, şu an o ayrı bir seviye. O nedenle Flores Kadınlarının Laneti bir akmıyor. Ancak zorluyorum, zorlayacağım.

Kitabın yedinci bölümünde yer alan yemek sahnesi, tablo inceleme ve ardından gelen ritüelistik soyutlanma ve karşılaşma (böyle tarif edebilirim sanırım) kitabın ruhunu ve yazarın üslubunu ortaya koyuyor. Olga hanımefendinin ilk kitabıymış. “Yakup’un kitapları” dışında bütün kitaplarını okudum. Her birinden izler var. Dönüp bir kez daha okunası bir kitap.

İkinci kez Ged’in büyüme yolculuğundayım. Bitmesin diye okumuyorun. Ancak bugün bitecek.

Olga Tokarczuk’ın kalemi bana Marquez’i anımsatıyor demiş miydim? Her bir kitabını alıp okuyorum; okudukça ve sayfalar arası birbiriyle örülen ve iç içe geçen imgeleri, o imgelerle kurulan masalı -ya da Marquez’ce büyülü gerçekliği- iştahla okuyorum.

Kitaba bir yemek gibi yaklaşmak caiz mi?

Sayfa 111; insanoğlunun unutma gücünü kasreina diye adlandırılan şehir. Sırların yazılması, tereddüte düşer ve silinir köprüden geçerken. Sırrın tereddüt etmesi hoş bir imge.

Bu yorumu “Yol Bilgisi” bölümünün ardından yazıyorum. Takvim üstündeki yazın son günü. Doğayla haşır neşir olduğum, mavi ve yeşilin iyileştiriciliğine olan inancımın derinleştiği bir yaz mevsimini bu kitap ile sonlandırmak manidar oluyor. Yolu, yolculuğu, yolcu olmayı ve şiiri şu ana kadar biraz romantize ederek derinlemesine anlatıyor kitap. Devamı merak uyandırıyor.