sarah > Recent Status Updates

Erken hüküm vermek istemem ama kitabın anlatımı dümdüz inanılmaz sade. Beni bir türlü içine çekmedi

Beğenenler ne gördü de beğendi, çok iyi anladım.

"Kimsenin senden istemeye hakkı olmadığı kadar çok şey yaptın. Kendi seçimlerini yapmayı hak ediyorsun. Bundan sonra hayatını eski sözlerine bağlı geçirme. Kimse için. Ne Luc ne ben . . . ne de Ferron için."

"Birlikte kaçacağımıza söz vermiştin. Unuttun mu?"
"Neden ben tüm sözlerimi tutmak zorunda kalıyorum da sen bir tanesini bile tutmuyorsun?"
"Sana verdiğim ilk söz yaşadığım sürece senin olacağımdı. Onu tutuyorum."

İkinci kısım bitti ve hiç şimdiki zamana dönmeye hazır değilim. Fazla ağır...

"Benimsin. Yemin etin. Direniş seni bana sattı. Sensiz hiçbir yere gitmeyeceğim. Ayrıca biri sana dokunacak olursa, ølümsüz olsun ya da olmasın, onu øldürürüm."

Helena’ya bu kadar muhtaç oldukları halde neden her seferinde ilk gözden çıkarılacak kişi gibi davranılıyor anlamıyorum. Yüce (!) Principatus’u kurtarmak söz konusu olduğunda bile ona muhtaçlar ama iş ona kıymet vermeye gelince sanki tamamen önemsiz kolayca harcanılabilir biriymiş gibi görülüyor. Direniş gerçekten sinirimi bozuyor

"Ølmene izin veremem."
"Bırakmıyorlar ki øleyim."

“Ølme, Marino. Belki seni özlerim.”

Sana karşı gardını düşürsün, sempati beslesin istemiyorsun anladık da kızın bileklerinden ne istedin?? Marino'ya çok üzülüyorum ya

"Senin işin, Marino, Ferron'a diz çöktürmek için ne gerekiyorsa yapmak. Senden başka hiçbir şey istemeyecek hale gelene kadar o lanetli yeteneklerini kullanacaksın."

Sonunda Ølmeyenler, Ølüköleler ve Liçler arasındaki farkı tek seferde anlatabilecek kadar olayı kavradım. Kendimi kutlarım

Göze alarak başlamıştım kitaba ama yine de okumak ağır geldi.

Sıkıldım. Sırf beğenenler ne gördü de beğendi merakımdan devam etmeye gayret ediyorum.

Evreni hâlâ tam anlamıyla anlayamadım ama kişinin ølünce huzura ermediğini çok iyi kavradım.

Bi' tık kafa karıştırıcı başladı ama ilgimi çekti.