aleksandra > Recent Status Updates

"W grzeszniku jest już teraz przyszły Budda, cała jego przyszłość już w nim jest zawarta i w tym grzeszniku, w sobie samym, w każdym człowieku należy wielbić przyszłego, możliwego, ukrytego Buddę. Świat nie zbliża się do doskonałości: jest doskonały w każdej chwili, wszelki grzech zawiera w sobie już łaskę, każde dziecko nosi w sobie starca, każdy noworodek śmierć, każdy umierający wieczne życie."

Upiłem się proporcjami.
Wieje niebo przeze mnie.
Mała moja roztrzepotana obecność
i dzieje jednego wielkiego łopotu.
Tyle na raz epok
oddalenia.

Dźwięk, obraz i znaczenie muszą stanowić jedność, aby konstrukcja ich dała wrażenie estetyczne. Nazywam tę nową jakość jakością poetycką. Dobrym poetą będzie ten, który przez użycie wspomnianych trzech elementów w powstającej w nim formalnej poetyckiej koncepcji potrafi uczynić z nich absolutną jedność, jak chemik łączący pierwiastki w nowe połączenie chemiczne, niepodobne do żadnego z nich z osobna wziętego.

"ORPHEUS: What thoughts does the marble think while the sculptor chisels its veins to make a masterpiece? The marble thinks: someone's striking me, destroying me, insulting me, breaking me I'm doomed to die. The marble is wrong to think those thoughts. It's life that's chipping away at my veins, chiseling a new form, Heurtebise. She'll make me into a work of art."

"Literaturze, zmiękczanej nieustannie przez [...] mięczaków obdarzonych łatwością słowa, literaturze grozi to niebezpieczeństwo, iż stanie się jajkiem na miękko, zamiast być - co jest jej powołaniem - jajkiem na twardo".

wielki powrót

skończyłam 1 tomik z tego tomu; wcześniej nie czytałam czechowicza ale uważam że jest świetny

"witkacy o co ci chodzi" - ja po szewcach.
"dobrze no może wybiorę cokolwiek innego. no może będzie lepiej" - no i kurwa nie jest lepiej

???

Niekochany nie zdradza.
Niekochany chodzi
dzwoniąc w kieszeni
niepotrzebnym kluczem

mój cień jest kobietą
odkryłam to na ścianie
on się uśmiechał falistością linii
i ptak bioder o zwiniętych skrzydłach
na gałęzi uśmiechu śpiewał

czy ja jestem już schulzologiem POMOCY

"Ten, kto wymyślił , statuę grecką, Hermesa - był geniuszem kłamstwa. Samo słowo jest genialną fikcją, przesłaniającą pięknym i pocieszającym kłamstwem te przepaści i światy, te kosmosy bez odpływu, jakim są indywidua. Nie ma człowieka - są tylko nieskończone odległości od siebie i suwerenne sposoby bycia [...]
- Schulz w liście do Marii Kasprowiczowej

ja chyba już jestem schulzologiem at this point

japeidizle bruno

nie wiem czy dokończę

The garden of dreamers was promised to him,
and spears he keeps ready, so that the rose will climb ...
But unshod through the air comes he who resembles you most;
iron shoes buckled onto his delicate hands,
he sleeps through the battle and summer. It's for him that the cherry bleeds

😮😮😮😮

"Cóż znaczy człowiek, ta nieskończenie pojemna forma, w którą można
włożyć wszystko? To znaczy, że możliwe się urzeczywistniło, przyjęło na moment granicę, zgodziło się
na konwencję. Lecz w obrębie tych granic jest dość miejsca na wszystkie nieba, na wszystkie piekła.
Czyż nie mądrzejsi byli starożytni, gdy akcentowali nie formę, lecz treść?"

All the words i have to say have become stars
An Icarus tries to fly as high as each of my eyes
And like a sun god I flame between these two nebulae
What have I done to the theological beasts of the mind

W gwiazdy zmieniły się słowa które miałem wymówić
Ikar próbuje dosięgnąć każdego z moich oczu
Dźwigając słońca płonę pośrodku dwóch mgławic
Czym zawiniłem teologicznym bestiom rozwagi
Martwi wracali niegdyś żeby mnie wielbić
I czekałem końca świata
Ale to moja nadciąga śmierć wiszcząc jak huragan

trafiłam na niego bo ciekawiło mnie co czytał ciechowski że takie teksty pisał..... wiedział co jest grane bo bardzo dawno nie czytałam tak dobrych wierszy

trafilam na niego bo ciekawiło mnie co czytał ciechowski że takie teksty pisze.... kurwa grzegorz ty wiesz co jest grane

nieskończone jeszcze ale wiem że to staje się jedna z nowych ulubionych

absolutely a new favourite

"Drifts of sand were lifted by the wind and deposited over her skinlike muslin. She wondered whether if she stayed there long enough it would cover her, and would she disappear in a natural tomb.
Immobility always brought this image to her, the image of death, and it was this which impelled her to rise and seek activity. Repose, to her, resembled death."

brzmi jak Zbigniew Herbert gdyby był księdzem