aleksandra > Recent Status Updates

ja chyba już jestem schulzologiem at this point

japeidizle bruno

nie wiem czy dokończę

The garden of dreamers was promised to him,
and spears he keeps ready, so that the rose will climb ...
But unshod through the air comes he who resembles you most;
iron shoes buckled onto his delicate hands,
he sleeps through the battle and summer. It's for him that the cherry bleeds

😮😮😮😮

"Cóż znaczy człowiek, ta nieskończenie pojemna forma, w którą można
włożyć wszystko? To znaczy, że możliwe się urzeczywistniło, przyjęło na moment granicę, zgodziło się
na konwencję. Lecz w obrębie tych granic jest dość miejsca na wszystkie nieba, na wszystkie piekła.
Czyż nie mądrzejsi byli starożytni, gdy akcentowali nie formę, lecz treść?"

All the words i have to say have become stars
An Icarus tries to fly as high as each of my eyes
And like a sun god I flame between these two nebulae
What have I done to the theological beasts of the mind

W gwiazdy zmieniły się słowa które miałem wymówić
Ikar próbuje dosięgnąć każdego z moich oczu
Dźwigając słońca płonę pośrodku dwóch mgławic
Czym zawiniłem teologicznym bestiom rozwagi
Martwi wracali niegdyś żeby mnie wielbić
I czekałem końca świata
Ale to moja nadciąga śmierć wiszcząc jak huragan

trafiłam na niego bo ciekawiło mnie co czytał ciechowski że takie teksty pisał..... wiedział co jest grane bo bardzo dawno nie czytałam tak dobrych wierszy

trafilam na niego bo ciekawiło mnie co czytał ciechowski że takie teksty pisze.... kurwa grzegorz ty wiesz co jest grane

nieskończone jeszcze ale wiem że to staje się jedna z nowych ulubionych

absolutely a new favourite

"Drifts of sand were lifted by the wind and deposited over her skinlike muslin. She wondered whether if she stayed there long enough it would cover her, and would she disappear in a natural tomb.
Immobility always brought this image to her, the image of death, and it was this which impelled her to rise and seek activity. Repose, to her, resembled death."

brzmi jak Zbigniew Herbert gdyby był księdzem

"Jezu który nie brałeś pióra do ręki
nie pochylałeś się nad kartką papieru
nie pisałeś ewangelii

dlaczego nie pisze się tak jak się mówi
nie pisze się tak jak się kocha
nie pisze się tak jak się cierpi
nie pisze się tak jak się milczy

pisze się trochę tak jak nie jest"

apostołowie niewiary

niewiara ma swoich apostołów
męczenników
wyznawców
zadziera nos do góry
z każdym się dogada
niesie także swój krzyż
uczy się milczenia w milczeniu
ciemności przed świtem
załamuje ręce nad grobem matki

tu przychodzi
żeby uwierzyć

KURWAAAAAAAA BRUNO JAPIERDOLE

"I struggle to conquer more deeply my freedom of sensations and thoughts, without any utilitarian meaning. I surround myself with carnivorous plants and legendary animals, all bathed in the coarse and twisted oblique light of mythical sex. [...] I am organic. [...]
I plunge into the almost pain of an intense happiness - and to adorn me leaves and branches spring up in my hair."

"[...] For i want to feel in my hands the quivering and lively nerve of the now and may that nerve resist me like a restless vein. And may it rebel, that nerve of life, and may it conort and throb. And may sapphires, amethysts and emeralds spill into the dark eroticism of abundant life: because in my darkness quakes at the last great topaz, word that has its own light."

Przy tej drodze nawykłej do słońca,
w wydrążonej połowie pnia, który
dawno stał się żłobem, powierzchnię
wody cicho odnawiającym,
tu ugaszę pragnienie, źródlaność
biorąc w siebie na przegubach dłoni.
Pić to byłoby za wiele, za jawnie;
lecz ten gest mój wyczekujący
jasną wodę poda świadomości.

już miałem świece gasić
kiedy weszłaś
by mi oddać swój grzech
w konfesjonale nagle jaśniej
mów - gdy mówisz świeci twój szept
zamykam kościół dla tej misji
teraz tylko Bóg i ja sam
słuchamy cię i widzę piekło myśli
lecz bądź pewna że to ja

Nasze życie umiera w przemianie. I wiecznie malejąc ginie świat zjawisk. Gdzie niegdyś stał dom pełen trwania, kładzie się w poprzek kształt wymyślony, do wyobraźni należący bez reszty, jakby cały był jeszcze w umyśle. Duch czasu tworzy dla siebie obszerne spichrze siły, bezkształtne, jak wydobyty przez niego z wszechrzeczy rozpęd. Już nie zna świątyń.

ciekawe rzeczy

"try to be close to things that will not abandon you: the night is still here, and the wind in the trees that crosses many a land; everything is still going on amidst creatures and things, and you can be part"