Jitske Kloosterman > Recent Status Updates

Deel 2
H1&H2
Raskolnikov wordt geremd door angst en twijfel en overdenkt alle mogelijke scenario’s. Zijn verantwoordelijkheidsgevoel voor zijn zus botst met schuld en morele spanning. Hij probeert haar lot te beheersen, wat de strijd tussen vrijheid en verantwoordelijkheid duidelijk maakt.

(H5-H7) Raskolnikov voelt medelijden en angst voor zijn zus, maar komt niet onder de spanning van zijn eigen lichaam uit. Hij kan handelen, maar verzet zich, wat leidt tot zelfvervreemding en bad faith. Tegelijk worstelt hij met schuldgevoelens en morele twijfel over zijn gedachten en ideeën. Zijn innerlijke conflict laat zien hoe vrijheid en verantwoordelijkheid voortdurend met elkaar botsen.

Einde deel 1

H1 tot H4
In de eerste hoofdstukken leeft Raskolnikov teruggetrokken in zijn eigen denkwereld, waarin hij vrijheid zoekt door zich boven anderen te plaatsen. Zijn theorie van uitzonderlijkheid botst echter met zijn lichamelijke onrust en medelijden, vooral in de ontmoeting met Marmeladov. Het verhaal laat zien hoe zelfbedrog en morele rationalisatie botsen met menselijke kwetsbaarheid.

In dit hoofdstuk wordt duidelijk dat vrijheid nooit absoluut is, maar altijd begrensd door relaties en verlies. Beauvoir laat zien hoe existentiële vrijheid onlosmakelijk verbonden is met verantwoordelijkheid en rechtvaardigheid. Vrij zijn betekent kiezen, en elke keuze heeft een prijs.

H15. Simone onderzoekt autonomie door zichzelf te onthullen, maar verzwijgt tegelijk delen van haar verleden. Zo toont ze hoe vrijheid en verantwoordelijkheid continu in spanning staan. Ze weigert beoordeling als vorm van macht en laat de lezer zelf denken. De zorg voor Sartre beperkt haar vrijheid, maar onthult juist haar authenticiteit.

H14
Succes brengt Simone niet vrij, maar bindt haar aan verwachtingen en rollen. Schrijven geeft macht, maar brengt ook verantwoordelijkheid en risico op machtsmisbruik. Haar loyaliteit aan Sartre verschuift, terwijl authenticiteit en interne vrijheid blijven bestaan. Ondanks maatschappelijke druk en selectieve ethiek blijft Simone trouw aan zichzelf en onderzoekt ze voortdurend haar eigen waarden en keuzes.

In H13 bepaalt Simone haar eigen vrijheid en toont ze authenticiteit door keuzes los van Sartre of anderen te maken. Ze onderzoekt hoe afhankelijkheid kan leiden tot zelfvervreemding en reflecteert op eerdere beslissingen om een coherent zelf te vormen. Tegelijk waarschuwt ze dat rationalisatie averechts kan werken wanneer het toekomstige keuzes te veel beïnvloedt.

In dit hoofdstuk balanceert Simone tussen authenticiteit en de morele blindheid van haar omgeving. Haar streven naar waarheid onthult zowel kwetsbaarheid als kracht, terwijl haar vrijheid steeds zwaarder wordt door existentiële verantwoordelijkheid. De druk van loyaliteit aan anderen brengt momenten van zelfvervreemding aan het licht, maar benadrukt tegelijk haar vastberaden zoektocht naar een eerlijker zelf.

In dit hoofdstuk worstelt Simone met zelfbedrog: ze verlangt vrijheid, maar blijft emotioneel gebonden aan Sartre. Haar relatie met Algren toont hoe haar idealen over liefde botsen met haar handelen. Ze lijkt iemand die nog steeds aan het worden is, gevangen tussen wat ze wil geloven en wat ze werkelijk voelt.

Simone ervaart in H10 hoe haar vrijheid voortdurend door anderen wordt gevormd. Ze blijft authentiek in haar emotionele betrokkenheid, maar toont een morele blinde vlek wanneer ze ontkent hoe haar vrouw zijn haar denken beïnvloedde. Deze spanning onthult hoe haar verlangen naar vrijheid uit haar eigen ervaring van onvrijheid is ontstaan.

InH9 verschuift de focusnaar Simone’s studie, waardoor haar authenticiteit en kwetsbare autonomie duidelijk naarvoren komen.Ze reflecteert kritisch ophaar eerdere handelen én Sartre,onderzoekt relaties als projecten en toont hoevrijheid wordt beïnvloed door sociale en persoonlijke banden.Het hoofdstuk benadrukt haar groei in zelfinzicht,zelfkritiek en het vermogen om morele en intellectuele keuzes te overdenken.

In Sartres afwezigheid wordt Simone’s innerlijke wereld zichtbaar: haar morele intuïties, schuldgevoel en het besef dat ze zelf deelneemt aan machtsmisbruik. Het hoofdstuk toont haar selectieve ethiek, haar behoefte aan bevestiging van gelijken en een vrijheid die alleen standhoudt wanneer anderen haar waarde bevestigen.

In H7 wordt pijnlijk zichtbaar hoe Sartre en Beauvoir vervallen in selectieve ethiek: ze verkondigen vrijheid en authenticiteit, maar objectiveren hun leerlingen en misbruiken hun machtspositie. Sartres zelfingenomenheid en Beauvoirs fascinatie voor hem leiden tot morele blindheid, waardoor hun daden haaks staan op hun filosofische idealen. Het hoofdstuk toont hoe groot de kloof kan zijn tussen denken en doen.

In H6 plaatst Beauvoir Sartre centraal en verzwijgt andere mannen. Hun radicale eerlijkheid voelt eerst beschamend, later bevrijdend, maar Sartres emotionele afstand en haar onzekerheid creëren een ongelijkwaardige dynamiek. In Marseille dacht ze zichzelf te vinden, maar raakte ze juist verder van zichzelf, wat bij haar terugkeer in Parijs zichtbaar wordt in haar instabiliteit.

H5 worstelt Beauvoir met haar gevoelens voor Sartre en Maheu. Ze ontdekt dat liefde verschillende vormen kan aannemen, maar botst door haar katholieke achtergrond met de spanning tussen vrijheid, trouw en verlangen. Uiteindelijk begint ze te beseffen dat liefde niet één enkel model hoeft te volgen.

In H4 ervaart Beauvoir een sterk gevoel van roeping en onderzoekt ze hoe liefde en vrijheid samen kunnen bestaan. Ze botst op de ongelijkheid binnen het academische systeem en, ondanks haar talent, plaatst ze Sartre boven zichzelf door bescheidenheid en geïnternaliseerde ideeën over genialiteit.

In H3 bekritiseert Beauvoir de dubbele moraal van het geloof en onderzoekt ze haar eigen identiteit. Ze denkt na over de spanning tussen zijn en handelen, en Zaza’s dood breekt definitief haar laatste geloof in God. Deze ervaringen markeren haar overgang naar een meer autonome, existentiële manier van denken.

Beauvoir worstelt als jongvolwassene met vrijheid en identiteit. Ze zet zich af tegen haar ouders en onderzoekt kritisch menselijke onverschilligheid. Zo ontwikkelt ze een vroeg besef van morele en existentiële spanning.

H1-

Wat mij opviel, is dat Simone’s moeder wilde dat ze leerde, maar wel binnen de grenzen van een traditionele vrouw. Zo werd Simone vroeg bewust van de beperkingen van vrijheid voor vrouwen, iets wat ze later kritisch verwerkt in haar werk.

Inleiding:

Het opvallendste vond ik dat: Vroeger werd Simone vaak gezien als discipel van Sartre, maar nu wordt ze erkend als zelfstandige filosoof. Kate legt ook bloot dat veel over haar ontbreekt en dat haar kracht nog steeds wordt onderschat door maatschappelijke verwachtingen over mannen en vrouwen. Het laat zien hoe belangrijk het is om Simone zelf te zien, los van de mythe rondom Sartre.