Sgrtkn > Recent Status Updates

Elflerin bir lafı vardır:
“Sadece ölüler korkmaz.”

“Yaşlanmak böyle bir şey sanırım, diye düşündüm. Günler uzun ama yıllar kısa.”

“Bence mutluluğu hep yanlış ele alıyoruz. Sanki varıp sonsuza kadar kalacağımız sabit bir halmiş gibi. Benim mutluluk deneyimim öyle değil. Gelip gidiyor. Baloncuk gibi belirip yok oluyor.”

“O an, eğitimin bugünkü hali üzerine düşüncelerimi paylaşma isteği duydum: Haklarla şişirilmiş ama sorumluluktan azade bırakılmış öğrenciler, kavga eden çocuğuna neden kavga ettiğini sormak yerine öğretmeni polise şikayet eden ebeveynler. Ama kendimi tuttum.”

“Desu!”
“Evet?”
“Kuşlara yakalanıp yem olmamak için kuş bokuyla kamufle olan bir böcek varmış.”
“Eee?”
“İşte sen tam da o böceğe benziyorsun!”

“Başarılı bir yalan gücünü yalancıdan almaz, dinleyicinin inanmaya yatkınlığından alır.”

“Aslında espri yeteneğimi büyük miktarda işlenmemiş travmayla proaktif bir şekilde başa çıkma ihtiyacına borçluyum.”

“Seni öyle yavaş öldürürüm, bu öyle uzun sürer ki tektonik plakalar yer değiştirir ve yeni sıradağlar oluşur.”

“Bazı şeyler karşılık olmadan da keyif verebilir. Belki her şey sahip olmakla ilgili değildir.”

“Ölümün en etkili gücü, insanları öldürebilmesi değil, geride kalan insanların yaşamayı vazgeçmeyi arzulamasına neden olmasıdır”

Sinirden başıma ağrılar giriyor

The artist in the bed closes his eyes and has so little strength left in his voice that Ted has to read his lips: “write on the gravestone: ‘Does this coffin make me look fat?’”

“Bir orangutanın hazırola geçmesi güçtür. Bedeni genel fikri kavrayabilir ama derisi asla. Yine de kütüphaneci elinden gelenin en iyisini yapıyor, sıranın sonunda bir tür saygın yığın halinde duruyor ve ancak yüz yirmi santimlik bir kolla başarabileceğiniz, bir tür karmaşık selam veriyordu.”