Amir Sepahram > Recent Status Updates

حوصله نکردم تمومش کنم. خیلی توصیفات و یادآوری‌های تکراری داره

این مجموعه داستان عالی هم تموم شد. انتخاب بینشون سخت بود، ولی بالاخره شش هفت تا داستان رو گنار گذاشتم که سر وقت برم سروقت ترجمه‌شون. کارهای خیلی خوبی هم توش هست که یه کم زیادی طولانی‌اند و برای وب‌خوانی چندان مناسب نیستند. باید وقت خوندنشون بوی کاغذ به دماغت بخوره.

یک داستان دیگر از ا ین مجموعه برای ترجمه انتخاب شد

به بینشی نوین می‌رساند آدمی را.
با من همان کاری را کرد که "ژن خودخواه" ریچارد داوکینز.
بعضی کتاب‌ها هستند که بعد از خواندنشان دنیا و آدم‌ها و وقایع را جور دیگری می‌بیتی و می‌فهمی.
این از آنهاست.

یه علمی تخیلی سخت و سرگرم کننده

عجب کتابیه! چه دانش عمیقی از اسطوره‌های هند و چه دنیاسازی مدرنی بر اساس این اسطوره‌ها.

بازسازی جالبی است از زیبای خفته. فقط، خوب، کمی زیادی دخترونه است.

داستان «مسخ» که جای خود دارد. بین داستان‌های نخوانده‌ام از «کیفرگاه» خیلی لذت بردم! چه تخیل فوق‌العاده‌ای!

یه کم زیادی داره خانوادگی می‌شه. پلاتش یه کم افت کرد، ولی ایده‌ها و دنیاسازی‌اش هنوز خوبه.

یک کتاب فوق‌العاده است. چه ایده درخشانی داره و چه دنیاسازی و پرداخت قدرتمند و خوبی.
آینده‌ای که فناوری عملاً امکان تناسخ رو فراهم کرده و آگاهی می‌تونی از بدنی به بدنی منتقل بشه.
برم جلوتر ببینم چی می شه.

این خیلی خوبه. حتماً بخونیدش!
چه کار شگفت‌انگیزیه برای سال ۱۸۸۴!

چه متن غریب و سنگینی داره و چه تخیلی توش موج می‌زنه!

نثر خیلی فوق‌العاده‌ای داره و انصافاً خوندنیه؛ با این توضیح اضافه که من اصلاً هوادار داستان‌های قتل و کارآگاهی قتل نیستم و از فصل سوم جلوتر نتونستم برم.
ببخشید چاینا.

تو همین پنج صفحه اول میخکوبم کرد!
عجب قلمی داره این مکارتی

بالاخره تموم شد.
بیست و یک مورد از مهمات دنیای مدرن رو بررسی کرده و کم و بیش از زوایای مختلف به نمایش گذاشته.

بعد از کلی داستان‌ها کوتاه و رمان، تغییر ذائقه خوبی بود.

فعلا گیر دادم به این کار و از خوندن رمان افتاده‌ام!
ولی برمیگردم.

چه قلم روان و چه تخیل قدرتمندی.
از هشت داستانی که خوندم، شش تاش عالی بودند.

تا به حال از این نویسنده نخونده بودم.
عالیه.
فعلا دو داستان اول مجموعه رو خوندم‌ هر دو فوق‌العاده.

کتاب خوبیه. دید آدم رو به کلان‌داده باز می‌کنه و باعث میشه بتونی جور دیگه به دنیای نوین داده‌ها نگاه کنی.
داده‌های جمع شده از جستجوی مردم تو گوگل گرایش‌هایی رو لو می‌ده که هیچ آمار و نظرسنجی‌ای نمی‌تونه آشکار کنه.

سبک جالبی دارد؛ داستان از زبان افراد (!) گوناگون و به صورت شبه‌گزارش روایت می‌شود.
جالب است، ولی سبک خوشایند من نیست.

کمی بیشتر در این مجموعه پیش رفتم.
از بین داستان‌هایی که، از یادداشت قبلی به بعد، خونده‌ام، این‌ها فوق‌العاده‌اند:

انزوا، اروسولا لو گوین - این نویسنده قلم پرقدرتی تو خلق جوامع غیرعادی داره.
مامان مخل، مایکل سوان‌ویک - جهانی عجیب رو تصویر کرده که به جای یک سیاره، زندگی روی تن یک ملخ جریان داره.
مک‌ها - تری بیسون - جهان جایگزین پس از یک انفجار واقعی است
و بالاخره، زیباتریشون: مردمان دیگر، نیل گیمن

داستان "پرنده مرگ" اثر هارلن الیسون از این مجموعه به واقع بی‌نظیره.
تا حالا داستانی به این غریبی نخونده بودم.
از نظر محتوا، داستان آفرینش و جایگاه بشر و نسبتش با خدا است. از نظر فرم ملغمه‌ای از داستان مدرن و روایت عتیق و در اصل مجموعه‌ای است از چند داستان تودرتو و مقاله و تکلیف مدرسه و سوال امتحانی،....
چیزی غریبی است و خواندنی و خواندنش بر اهالی علمی‌تخیلی از اوجب واجبات.

از نه داستان اول، دو سه تاش رو قبلا خونده بودم. دوباره نخوندم.
از بین باقی نهمین داستان، مورچه برقی نوشته فیلیپ کی دیک رو بیشتر دوست داشتم.
تا بقیه چی باشند. بعدی پرنده مرگ هارلن الیسونه که منطقا باید خوب باشه.

عمیق‌تر و فلسفی‌تر از نسخه فیلمه‌شه.
اگه بازی پیتر نورتون و برد پیت و حتی هلنا کارتر نبود، کتاب رو بیشتر دوست می‌داشتم. ولی خوب ، دست‌پخت دیوید فینچر هم یه طعم دیگه است!