erkamdiyorum > Recent Status Updates

bir kitap ancak bu kadar akmaz yav. okuması çok zor

Sahibinin en mahrem dostu olan, bileğinde nabzının atışına arkadaşlık eden, göğsünün üstünde bütün heyecanlarını paylaşan, hulâsa onun hararetiyle ısınan ve onu uzviyetinde benimseyen, yahut masasının üstünde, gün dediğimiz zaman bütününü onunla beraber bütün olup bittisiyle yaşayan saat, ister istemez sahibine temessül eder, onun gibi yaşamağa ve düşünmeğe alışır.

eh işte, şu ana kadar anlatılanlar pek sarsıcı gelmedi. ömer ve ebubekir'in halifelikleri hakkında kısıtlı bilgiler verilmiş. muhammed'in ölümü ve sebebi üstünde fazlaca durulmamış, bu yüzden yüzeysel bir anlatı işlenmiş diyebilirim. onun haricinde tabu yıkıcı bilgiler de var içinde. şimdilik 3/5 diyebilirim.

kitap güzel ilerliyor, çizimleri de hoş. sırf çocuklara hitap ettiğini düşünmüyorum.

kitap haddinden fazla acımasız yahu. okurken hayatın o kadar da toz pembe olmadığını gözüme soktu. hele ki yasa dışı göçün o karanlık yüzü, aslında görmek istemediğimiz o tarafı, beni sarstı diyebilirim.

içinde gulyabani, puslu kıtalar atlası, galiz kahraman ve ağır roman kitaplarının tanıdık üslubunu barındıran acayip bir kitap :D son zamanlarda okumaktan keyif aldığım nadir kitaplardan. bitirsem mi bilemedim.

kitap ta ilk sayfalardan beri yaşar nuri stiliyle ilerliyor ve bu beni sinir ediyor. içeriğini özgün bulamayacağım sanırım. kaynakçasının da büyük kısmı yaşar nuri'nin eserlerini içeriyor. du bakalım ne çıkacak ilerleyen bölümlerde. umarım ucuz bir taklit değildir!

".... öğleden sonra çöpleri eski değirmenlerin topladığı yol kenarındaki tepelerden birine döküp istiflerlerdi. ayda ili defa gelen kamyon bu adresi bilir, alacağını alır karşılığını da öderdi; babanın şarabı, günün ekmeği bu parayla alınırdı. yaz geldiğindeyse o şaraba fıstık, ekmeğe ise tahin helva eklenecek kadar bollanırdı elleri; yaz demek kalabalık demekti, kalabalıksa daha çok günah... daha çok para..."

gayet güzel gidiyor, umarım böyle devam eder :))

açıkçası çok rahatsız edici bir kitap gibi geldi yahu, kitabın daha ilk sayfalarından itibaren bir gün "artık işe yaramayacağım" duygusuna kapıldım. kötü anlamda rahatsız edici demiyorum, insanlığın geleceği açısından rahatsız edici :)

hikayeler en az podcast dinlemek kadar güzel geldi ^^ esasen bizde de epey korku figürü, malzemesi varmış diyorum okurkene. özellikle köy ortamında geçen hikayelerin hissettirdikleri daha bir yoğun geliyor, sebebi de köylerin o dışa kapalı özelliklerinden olsa gerek. şu ana kadar kitabı beğendim.

kısa adımlarla ilerliyorum sırf bitmesin diye ^^ (yavaş okuyorum demenin tesellisini yaşıyorum:)

"burası özgürlükler ülkesi. yaa... hele biraz kullanmaya kalk bakalım o özgürlüğü. cebindeki parayla ne kadar satın alabiliyorsan o kadar özgürlük tanıyor sana."

yazar 11 eylül olayını kitap boyunca gündeme getirip duruyor. haliyle şu ana kadar ağırlıklı olarak eleştirdiği tek din islam. onun haricinde diğer dinlere sapanla taş atarken, islama mancınıkla saldırıyor. kimi zaman hak veriyorum fakat bilemedim.

"Kendisini yok etmeye azmetmiş bir evrende bulunduğunun farkına va­ran insanoğlu, gerek birey, gerekse toplum olarak karşısında yer alan güçleri anlamanın önemini çabucak fark etmiş, böylece dünyaya dair hakiki bilgilerin peşine düşmüştür. Bu durum, din açısından her za­man ciddi bir sorun olagelmiştir. Ne de olsa her din, elinde hiçbir kanıt olmayan önermelerinin doğruluğunu telkin eder."

sf 25

kitabın her sayfasını okurken yazara ve anlatısına aşık oluyorum. seni daha önce tanısaydım anlamazdım, o yüzden "seni keşke daha önce tanısaydım" diyemiyorum. seni tam da tanımam gerektiği zamanda tanıdım.

okuduğum kısma kadar harari'nin bazı yaklaşımları beni gerçekten çok irite etti. özellikle avcı-toplayıcılıktan tarım toplumuna geçişi çok sert bir dille (ve tamamen subjektif bir şekilde) eleştirmesi beni ara sıra kitabı bırakıp ara vermeye itti. şimdilik fena gitmiyor ama bu anlatım şekli umarım kitabın tamamına yayılmamıştır. sayfa 100 e kadar gayet bilimsel giden kitap bir anda aforizma tarzına bürünmeye başlıyor