Peiman > Recent Status Updates

«گاهی آزادی یکی به معنای درد و رنج دیگری است.»

«دوست‌داشتن احتمالاً بهترین شکل مالکیته و مالکیت بدترین شکل دوست‌داشتن.»

«چیزهای کوچک کار چیزهای بزرگ را یکسره می‌کند. دندانی بر توده‌ای فائق می‌آید. موشِ رود نیل، تمساح را از پای درمی‌آورد. نیزه‌ماهی نهنگ را می‌کشد. کتاب هم عمارت را نابود می‌کند.»

«در هر انسان دیوهایی خفته‌اند و این دیوها زندانی اعماق نهفتۀ او هستند. و آدمی همیشه می‌خواسته است به یاری عقل و دین سدی بسازد که دیوهای درون نتوانند از آن عبور کنند. اما وقتی طوفان از جای می‌جنبد آن سد شکسته می‌شود و هر چه آدمی فهیم‌تر و پربارتر باشد زندگی‌اش طوفانی‌تر خواهد بود و بعد از شکستن سد دیوها رها می‌شوند و در هم می‌آمیزند و در آغوش همدیگر فرو می‌روند، و پنداری آدمی نمی‌خواهد آزاد و آسوده بماند.»

«من نمی‌دانم قانون را که نوشته اما می‌دانم هیچ قانونی نیست که آدم را گرسنه بخواهد.»

«مردم آنطور که بی‌دلیل باور می‌کنند بی‌دلیل تردید نمی‌کنند.»

«نه دردی بزرگ‌تر از آن که به گاه سیه‌روزی از نیک‌روزی یادکردن. بدترین سیه‌روزی‌ها برای جان‌های ناتوان و مهربان یک‌بار آشنایی با والاترین نیک‌روزی‌هاست.»

‏اکثر مردم به بد بودن تشویقت می‌کنند. فکر می‌کنند اگر بد نباشی به هیچ چیز نمی‌رسی. اگر هم ندرتاً به کسی بر بخورند که صادق و پاکدل باشد، تحقیرش می‌کنند و می‌گویند بچه است، باچان است ... جایی که به آدم‌های ساده و یک‌رنگ بخندند هیچ امیدی نیست.

«بزرگ‌ترین هدیه‌ای که به کسی می‌شود داد این است که از درد و رنج نجاتش بدهی.»

«آدمی که نه دیوانه است و نه حیوان، چطور به شکنجه‌گر تبدیل می‌شود!»

«جنگ ابتدا مردم را روشنفکر و بعد پوچ‌گرا کرد.»

«بازگشت به جاهایی که شاهد لحظه‌های درخشانی از زندگی ما بوده‌اند همیشه اندکی مایه‌ی اندوه و افسردگی است.»

«فرشته‌ها لبخند نمی‌زنند، مثل جلادها.»

«‏ماندن فلاکت است، رفتن فلاکت است.»

«آنها هیچ توجهی به من نکردند و اگر هیچ توجهی به من نمی‌کردند من چطور می‌توانستم بی‌توجهی‌شان را با بی‌توجهی تلافی کنم!»

«آرزوها هم مثل بدهی‌ها از نسلی به نسلی منتقل میشن.»

«داستایوفسکی: جوان‌های امروز همه نادان و احمق‌اند. برای آنها یک جفت چکمه‌ی براق زیباتر از پوشکین است.»

سن ژوست: اگر جمهوری، خلق را خوشبخت نکند افتخار شما برای به وجود آوردن آن بیهوده است. خلقی که شاد نیست، وطن ندارد، به جمهوری‌خواه بودن افتخار نمی‌کند، عشق به آزادی در درونش نمی‌جوشد. به شما می‌گویند: «مرگ یا آزادی!» و من می‌گویم: «مرگ یا بهروزی خلق!»

اليزابت: آه! من از این میهن که بر من ترجیحش می‌دهی، بیزارم! ...

لوبا: نه، دوست من، اگر دوستم داری، آن را هم دوست داشته باش! زیرا میهن تویی، من هستم، همه‌ی آن چیزهایی که دوستشان داریم و آرزویشان می‌کنیم و هنگام نبودن ما خواهند بود. میهن به قول معروف مادر ما نیست، فرزند ماست.

«هیچ‌کس جلودارش نمیشه، چون همه‌ی بازنده‌ها و همه‌ی اونایی که دلیل باخت‌شون رو نمی‌دونن ازش طرفداری می‌کنن.»

ب«رای آنکه چیزی جالب به نظر برسد، کافی‌ست زمانی طولانی بدان خیره شوی.»

زندگی‌مون پر از قهرمان‌های متفاوتیه که نمی‌دونیم زندگی‌شون چطور گذشته!
«به نمایش زندگان» - اُغوز آتای

هیچ توجه کرده‌ای که قهرمانان حقیقی بشریت کارشان به تنگدستی و فراموش شدن می‌کشد؟
«قهرمانان و گورها» - ساباتو

«عشق یعنی رنج بردن یکی و کسل شدن دیگری.»

«البته که دوستت دارم، احمق جان. ولی آزارت می‌دهم. دلیلش هم صاف و ساده این است که دوستت دارم، این را می‌فهمی؟ آدم کسانی را که به آنها بی‌تفاوت است آزار نمی‌دهد. ولی واژه‌ی دوست داشتن، مارتین، مفهوم بسیار وسیعی دارد... آدم معشوقش، سگش، رفیقش را... دوست دارد.»