تا حدود صفحه ١٠٠ بشدت كلافه ات ميكنه،طورى كه ميبينى چندصفحه خوندى و هيچى دستگيرت نشده اونقدر كه از جملات معترضه و افعال و زمان هاى پشت سر هم و نامربوط و مربوط استفاده كرده.ولى از صفحه ١٠٠ به بعد جذاب تر ميشه.
تا اينجاى كار كه براى من همون نسخه زنانه مردى به نام اوه ست:بازگويى وقايع زندگى يك فرد وسواس و وظيفه شناس بعد از فقدان يك عزيز.
اميدوارم اين رمان چيزى بيش از رمان قبلى اين نويسنده براى عرضه داشته باشه.
— Jan 24, 2019 09:15PM
Add a comment
