Mieke > Recent Status Updates

Ik ben nog niet helemaal on board the hypetrain, maar misschien komt dat nog?

Ik zit er he-le-maal in (aan de schrijfstijl wennen en weten wie wie is kostte wel even een pagina of 100) en wil dit nu in één ruk uitlezen.

Poeh.

Even wennen aan de bijna scriptachtige stijl, maar het heeft me wel te pakken

Bij het herlezen meer aan het focussen op alles naast de relatie, maar de ‘haast’ van de tijdlijn blijft toch een ding.

Herlezen (luisteren in dit geval) voor leesclub

Toch door in deel 2 (ondanks pregnancy trope en een doodvermoeiende lijst met CW die erg veel weggeeft)

“Ik zocht geen troost, ik zocht onzichtbaarheid.”

Ik weet niet hoor… maar Chris geeft me een beetje icky vibes?

Morgen inleveren, dus nog even doorlezen

Slordigheden in het schrijf-/redactiewerk, maar het heeft me wél te pakken.

Dit was het dus, dacht ik: hoe het moest voelen om een cavia te zijn, die in een kartonnen doosje van de dierenwinkel naar een mensenhuis wordt vervoerd. Een paar gaatjes licht, en luch, en verder alleen het onbekende.

Terugschelden deed ik ook, op een originele manier, om de literaire reputatie van Tanja hoog te houden. Ik schreef dingen als: JE MOEDER LIKT SLAKKEN IN DE TUIN. De boze lezers haatten deze taal van mij, en hun gal intensiveerde met rasse schreden.

“Duncan laafde zich aan de medicijnen die hij in het hospice verkreeg, en bereikte zo een kalmte waar de rijkere mens voor op retraite gaat.”

Zo onvoorstelbaar veel levenslust en veerkracht die deze vrouw tentoonspreidt.

🎧Na het interview in VK Magazine begonnen aan het audioboek