baQer (BFZ) > Recent Status Updates

چون حکمت فقط عبارت از دانستن آن چیزهایی نیست که باید کرد یا می‌توان کرد، بلکه شامل آن چیزهایی هم هست که می‌توان کرد و ای‌بسا نباید کرد

من آرامش خیال را در همه چیز جسته‌ام، اما آن را در هیچ کجا نیافته‌ام مگر در گوشه‌ای با کتابی

تزویر، احترامی است که رذیلت در حق فضیلت اداء می‌کند
لاروشفوکو

خواه سرشت انسان در اصل خوب باشد یا بد، در سیاست، مصلحت آن است که مردم را بدخواه و زشت سیرت بینگاریم

چون هوس‌های آدمی اشباع نشدنی است، اندیشه‌ی او پیوسته ناخوشنود و از آنچه دارد دلزده است و همین امر او را وا می‌دارد که از حال، بد بگوید و گذشته را بستاید و آینده را آرزو کند بی آنکه در این کارها انگیزه‌ای معقول داشته باشد

برای همین هروقت که مادرم از رادیو می‌شنید برف و بوران جاده‌ها را بسته و عده‌ایی پشت آن گیر افتاده‌اند، یا زلزله عده‌ایی از فقرا را بی‌خانمان کرده، می‌گفت: خدا به فریادشان برسد. که بیش از آنکه به دعا شباهت داشته باشد، مانند اعتراف به گناهی گذرا بود. گناهی که آدم‌های مرفهی از قماش ما در این طور مواقع احساس می‌کردند و کمک‌مان می‌کرد که به خلاء عاطفی ناشی از این آگاهی که در چنین مواقعی دست به هیچ کاری نمی‌زدیم، غلبه کنیم

تا می توانیم نیکی کنیم، آزادی را از هر چیز گرامی‌تر بداریم و به خاطر اورنگ پادشاهی هم هرگز به حقیقت خیانت نکنیم
بتهوون

آیندگان از خود خواهند پرسید: چه شد پس از آن که روشنایی صبح یک بار بردمیده بود ما دیگر بار مجبور شدیم در ظلمات روزگار بگذرانیم؟

استیون گفت: تاریخ کابوسی است که دارم سعی می کنم ازش بیدار شوم

در جهان فقط دو نوع تراژدی هست: یکی نرسیدن به آن چیزی است که می‌خواهید، و دیگری رسیدن به آن

مسیح: نمی‌توانید هم بنده‌ی خداوند باشید هم بنده‌ی مال دنیا
فرانسیس بیکن: پول مانند کود است، خوب است آن گاه که پخش شود
جورج برنارد شاو: پول به واقع مهمترین چیز در جهان است و همه‌ی اخلاقیات فردی و ملی باید این را مبنا و اساس‌شان قرار دهند
اسپایک میلیگان: پول نمی‌تواند برایتان خوشبختی بخرد، اما مسلما شکل خوشایند تری از مصیبت را برایتان می‌خرد
ارسطو: پول یک معیار سنجش است و در نهایت چیزی جز ابزار خرید و فروش نیست

کافی‌ست از خود بپرسید که آیا شادید، تا دیگر شاد نباشید
جان استوارت میل

هانف: یکی کتاب من را امانت گرفت و هرگز پس نداد
چرا آدم‌هایی که حتی خواب دزدیدن چیزی را هم نمی بینند، کتاب‌دزدی از نظر شان اشکالی ندارد؟

برانژه: الکل می‌خورم که دیگر نترسم
ژان: ترس از چه؟
برانژه: درست نمی‌دانم. از دلهره‌هایی که نمی‌شود اسم رویشان گذاشت. در این عالم و در میان مردم خودم را ناراحت حس می‌کنم. خوب دیگر، آن وقت یک گیلاس می‌زنم تا آرام بشوم، راحتم می‌کند، آرامش می‌آورد

ریشه لاتین فاشیسم واژه فاشیس می‌باشد. این ریشه به دسته ای چوب اطلاق می‌شد که با طنابی به هم بسته شده بودند و دسته تبری را تشکیل می‌دادند که در دست ماموران اجرای احکام یا همان میرغضبان قرار گرفته بود

چه چیز می‌تواند در نظر من شگفت‌انگیز‌تر، نامنظم‌تر، وغیر حقیقی‌تر از خود حقیقت باشد؟
داستایوفسکی

اگر قانع می‌شدم که لازم است چنین چیزی(آفرینش الهی) را به نظریه‌ی انتخاب طبیعی اضافه کنم، آن نظریه را مثل یک آشغال دور می‌انداختم. اگر قرار باشد در مرحله‌ای از تکامل کمی معجزه هم به آن بیافزاییم در واقع کاری برای انتخاب طبیعی نکرده‌ایم
داروین

اگر امروز از خود بپرسم چرا ادبیات را دوست می‌دارم، اولین چیزی که به ذهنم می‌آید این است: ادبیات یاری‌ام می‌کند تا زندگی کنم. ادبیات مرا از تجربه‌های واقعی محروم نمی‌سازد بلکه چشم‌انداز جهان‌هایی را در ادامه‌ی جهان واقعی پیش چشمم می‌گشاید و مجال می‌دهد که به درک بهتری از آن‌ها برسم

در جهان ادب فرانسه و حتی ایتالیا، کودک در سایه‌ی آشنایی با مسائل جنسی است که پا از دوران کودکی بیرون می‌گذارد اما در امریکا بیش‌تر درسایه‌ی کشتن است؛ و نیز در سایه‌ی مرگ است و نه عشق که به جهانِ سقوط راه می‌یابد

مقدمه مترجم

سیستمی که فقط برای نگه داشتن کمونیست ها در راس قدرت ساخته شده و هر حرکت خودانگیخته‌ای ( فرقی نمی کند که در حمایت از صلح باشد، یا محیط‌زیست، یا فقط در طلبِ شغل) را تهدیدی برای حکومت تلقی می کند؛ و به خوبی از پس خاتمه دادن به هر نوع اعتراضی بر می آید. معترضان را اوباش قلمداد می‌کند و به مجازاتی در خور همان اوباش می رساند

حکومت می توانست نسل های قدیمی‌تر را که پیش از جنگ یا درست بعد از آن به دنیا آمده بودند هر طور بخواهد بچرخاند. این نسلِ جدید بود که دشمنِ حکومت شد. خیلی ساده، آن‌ها حاضر نبودند بپذیرند استانداردهای زندگی شان به اسم ایدئولوژی که به آن اعتقادی نداشتند روز به روز پایین و پایین تر برود

چون تنها زمانی که هیچ گونه حریم شخصی وجود نداشته باشد است که سلطه‌ی مطلق و بی چون و چرا می‌تواند برقرار شود

اما هرقدر زودتر گذشته را فراموش کنیم، بیشتر باید نگران آینده باشیم

در جامعه‌ایی که حکومتش توتالیتر است، آدم ناچار است با قدرت ارتباط مستقیم داشته باشد؛ راه گریزی وجود ندارد. به همین دلیل سیاست هرگز انتزاعی نمی‌شود. به صورت نیرویی خشن، بی‌رحم و آشکار باقی می‌ماند که تمام چند و چون زندگی ما را تعیین می‌کند

آنچه سیستم به ما القا کرده بود، دقیقا همان سکون و بی حرکتی بود، این بی آیندگی، بی رؤیایی، ناتوانی از تصور زندگی به شکلی دیگر.
تقریباً امکان نداشت بتوانی به خود دلگرمی بدهی که این دورانی گذراست، خواهد گذشت، باید بگذرد. برعکس، یاد گرفته بودیم فکر کنیم هر کاری هم که بکنیم،وضع همیشه همان جور می ماند. نمی توانیم تغییرش بدهیم

اگر در اروپای شرقی بزرگ شده باشید در همان اوایل جوانی یاد می گیرید که سیاست مفهومی انتزاعی نیست، بلکه نیروی است عظیم که بر زندگی روزمره‌ی مردم تاثیری تعیین‌کننده می گذارد


میشه به جای اروپای شرقی گفت خاورمیانه یا کشورهای جهان سوم یا ایران

در این گوشه‌ی دنیا آدم را همین جور بار می آورند، جوری که خیال کنی تغییر غیر ممکن است. جوری بارت می آورند که از تغییر بترسی، که وقتی عاقبت اولین نشانه‌های تغییر آشکار شد، به آن‌ها بدگمان باشی، از آن‌ها بترسی، چون همیشه دیده‌ای که هر تغییری فقط ی وضع را بدتر کرده