Jos Rouw > Recent Status Updates

Over de onterechte heerschappij van het onderbuikgevoel en de welbewuste onwetendheid, hoe we het kunnen herkennen en wat we eraan kunnen doen. Belangrijk boek!

Nog drie van de negen verhalen te gaan, maar ik vermoed al dat dit een van de beste boeken is die ik dit jaar zal lezen

'A life spent listening to music since has been for me no more than an endlessly recurring attempt to recapture those moments in which a drunk miner enchanted me with his trumpet playing, some clear, joyful wonder that pierced and uplifted the wounded world around it.'

If you listen closely, / you can almost hear / the leaves in your body fall

The heart is not inside us but we are inside it

Extraordinary. Spectacular. Wholly original. Dat zeggen de mensen op de voorkant, en ik ben het er tot dusver mee eens. A brilliant, brilliant book!

"We return to the stories we call our memories, perplexed, strangers to the ongoing invention that is our life."

Een radio die gesprekken uit de appartementen om je heen uitzendt. Een man die een vliegtuigongeluk overleeft waarna niemand er met hem over wil praten. Op een enkel zwakker verhaal na allemaal geweldig.

"Hij praatte als een overtuigde. Dat is een vreemde taal, het overtuigds, een eenrichtingstaal die uit dezelfde woorden bestaat als de onze, maar een beetje anders: hij kent geen vraagtekens. En bovendien is het een taal die je niet meteen opvalt. Hij verandert degene die hem spreekt, dat wel, hij laat hem van gedaante veranderen, maar wanneer je je dat realiseert is het al te laat."

Ontroerend en vervelend tegelijk, kan dat?

Ik kan geen superlatief uitkiezen. Wat een personages en wat een stijl. En, omdat ik een aantal jaar terug alle 'Stories' al eens het Engels las, ook: wat een vertaling!

Dit moet wel het meest indrukwekkende Nederlandstalige boek zijn dat ik ooit gelezen heb

Dit boek is wel een prestatie zeg

'En zo zie je dat mensen die erg verschillend zijn, toch een band kunnen smeden.' Wat een moralist altijd weer!

'Het verraderlijke van proza ligt niet alleen besloten in het leugenachtige ervan, maar ook in de wijze waarop verzwijgen hint op wat verzwegen wordt. Onbedoeld zul je alsnog schrijven wat je niet wilt vertellen... en moet vertellen. (...) Meer nog dan de lezer wordt de schrijver zelf door zijn schepping verraden, en ook daarin schuilt de aantrekkingskracht van literatuur.'

Even op adem komen hoor, pfoeh

Gelukkig lees ik dit boek niet voor ik ga slapen, want ik zou iedereen wakker lachen

'We weten al nauwelijks iets over de dingen die gebeuren, laat staan over de dingen die niet gebeuren.'

"Boris wist niet welke sociopaat het concept 'leesbevestiging' in het leven had geroepen, maar vermoedde dat diezelfde persoon ook de landmijn en pralines met sinaasappelsmaak op zijn conto moest hebben."

Dit boek leek zo in te zakken dat ik dacht dat ik het beter weg kon leggen, en toen draaide alles om. Veronderstellingen...

'Het heden had veel meer te bieden als je er met de nodige afstand naar keek.'

'I am not telling the truth about Dean, I am inventing him. I am creating him out of my own inadequacies, you must always remember that.'

Ik was bijna vergeten hoe leuk taalkunde is. Woord van de dag: sjibbolet!

Lekker anders, lekker fris

Nou, het is een kwestie van op gang komen, maar daarna is het nog steeds moeizaam. Toch lees ik verder, want het zit erg goed in elkaar.

Deze schrijver gooit er om de haverklap een puntkomma in; verschrikkelijk vind ik dat; het overbodige leesteken

'In bed lezen is de haute cuisine van de thigmofilie.'

Een boek om expres langzaam te lezen, schitterend

Heel, heel mooi

'Jaloers? Hij schoof het denkbeeld van zich af. Hij was vierendertig jaar, een man van middelbare leeftijd, te oud voor afgunst.'