Iris Bolderman > Recent Status Updates

Eén van mijn favoriete jeugdboeken aan het herlezen. Ik snap volkomen waarom dit boek mij als twaalfjarige zo aansprak. Trouvères en jongleurs!
Zo'n avontuurlijk en artistiek leven wilde ik ook. Plus het je verplaatsen per paard!
De geschiedenisles spreekt mij nu nog meer aan. Behalve Marie-Claire, Breton de Fleur en Kleine Robert zijn alle beschreven (hoofd)-figuren en de gebeurtenissen die zij beleven historisch.

Sophie Berrebi las een fragment uit deze roman op Saint Amour 2024 . Genoeg om mij nieuwsgierig te maken naar deze roman.

Verschrikkelijke, want driemaal gedateerd, ik las lang halverwege de jaren zeventig de exemplaren van mijn moeder, en zij kreeg ze weer van een generatie daarvoor. Nog maar eens herlezen en genieten van de taal, en de humor. Jeugdsentiment dus, maar ook je opnieuw verhouden tot eerdere leeservaringen. Zo, dat klinkt interessant, niet!? En nu slinger ik me, à la Joop, op de bank om verder te lezen.

'Veel plezier met mijn Man' zei iemand tegen mij.

Jaaaaaaa! Yesssss. Vertrokken voor 1120 bladzijden leesplezier. Ik keek er naar uit om aan dit zevende deel te beginnen.

Ja, dit is 'em. Mijn zomergezelschap.

Een fictieve pandemie is een stuk aangenamer dan een echte. Je pakt hem op wanneer je er zin in hebt en legt hem weg als je er genoeg van hebt. De spanningsboog is ook veel aangenamer! ( Nochtans is het een erg lang verhaal)

Opgediept uit de boekenverkoop van de bibliotheek.Wel een wat dramatische titel in coronatijd.
Maar daar denk ik juist bij het lezen van dit genre niet aan...heerlijk escapisme. Ik heb al gegrinnikt bij het woord angelologen

Ik doe een poging

ik denk dat het woord wandelen in dit boek in perfect inwisselbaar is voor een andere werkwoord. Bv 'Zwemmen' of Kijken naar stromend water, grint aanharken. (als het maar iets is wat traag gaat en repetitief is , bij voorkeur solitair en buiten. Vanachter het raam wuivende takken observeren zou ook nog werken.
Ik stop. Deze zomer probeer ik het nog eens. Het lijkt me een ideale metgezel voor een lange treinreis.

Hfd.stuk per hfd.stuk pak ik het boek aan. Vaak vind ik het langdradig vanwege het citeren van teveel bronnen, maar relatief weinig info per bron, waardoor ik wat lamgeslagen achterblijf.
Sommige stukken zijn dan wel weer interessant. Zoals hfdstuk drie, over het recht op gaan lopen van de mens, en wat daar zoal over gepubliceerd is. Het fijnst zijn de stukken waarin de auteur over haar eigen wandelingen schrijft .

Nu ik het boek voor de tweede maal lees voor de leesgroep , vallen er toch andere zaken op. Ik vraag me nog steeds af de hoofdstukken in het heden nodig zijn om het verhaal te vertellen maar stoor me er minder aan.

Het viel niet mee om Binnert en Vera, personages uit het geweldige boek wat ik tussendoor las, los te laten maar ben nu helemaal gegrepen door Buwalda's bezwerende zware zinnen.
Overeenkomst trouwens met Het Jagthuys van Merijn de Boer en Otmars zonen is dat Vera ( Het jagthuys) een dochter is van een Olie- expat en een moeder die haar man trouw volgt naar eender welk land.