Öykü Coşkun > Recent Status Updates

çok cringe oluyorum ettikleri laflara

bakalım ne kadar hızlı ilerleyeceğiz...

Demosthenes, siz neymişsiniz ya böyle

İnsan yaşamayı bu kadar sevince, ölmek güç iş doğrusu.

''Varsın kimi gençler de hayallerinde sahne ışıklarında değil de Faraday kafesinin o korkunç kıvılcımında tutuşsun, yansın. Yoksa hiç çıkacağımız yok bizim bu 1990 yılındaki ortaçağ karanlığından. ''

doğru dedin.

çok fazla cinsel şiddet, çok fazla, çok fazla

5 dakika önce hayalimdeki akademisyen nota kağıda bakmadan ders anlatan akademisyendir dedikten sonra şimdi, Mustafa Hoca'nın hayalimdeki akademisyen olduğunu öğrendim.

Berlin'e elçilik yapmaya giderken vapurdaki kızın ayaklarını büyük bulup 'ben bu kadar büyük ayaklı kadın yetiştiren memlekette yaşayamam' diyerek geri dönen Abdülhak Hamid...

başımı ağrıtıyor.

"Biz hepimiz, bütün insanlar aynı uçurumdan çıkıp gelmedik mi? Ertesi sabah, acı geri döndü ğünde, artık başka bir şeye, hayatın mosmor parmak izlerine, bana ait bir geçmişe dönüşmüştür. Güzel bir şey insanın geç mişi olması, gerçekten güzel hikâyesini geçmiş zamanda an latabilmesi.

Yoksa, insan dediğin nedir ki! Yersiz bir kahkaha işte."

Eğer unutuş için yaratılan kelimelerin bizi her an muaf tuttuğu unutuşa en azından bir defa kendimizi bırakabilseydik unutabilirdik.

Edward artık Bella her uyuduğunda odasında bitmekten vazgeçççç. bu sapıkluk oluyor

çok güzel gidiyoor. hem tarih, hem farklı farklı karakterler, hikayeler... işte kitap böyle olmalı.

Fotoğraf korkuttuğu, ittiği ve hatta damgaladığı zaman değil, kara kara düşündürdüğü zaman yıkıcıdır.

şu ana kadar bütün hikayeler hayal kırıklığı...

'acksually'

okuyamıyorum.

little tedious now, but not bad

edebiyatın albay imgesine neden böyle bir düşkünlüğü var, anlamıyorum.

ağır ve büyük ateş küresi güneşin omuzları üzerinde hissi tasviri. mükemmel

kutucuklarda yazanlar konuyla çok alakasız. dikkatimi dağıtıyolar :/ bu kitabın baştan düzenlenmesi lazım.

''Hiçbir şeyi kavramadıkları için hiçbir zaman akıllarını kaçırmıyorlardı. Her şeyi yutuyorlar ve hiçbir zarar görmüyorlardı, çünkü tıpkı bir mısır tanesinin bir kuşun bedeninden sindirilmeden geçip gitmesi gibi, yuttuklarından geriye bir şey kalmıyordu.''

Bir sürü insan sırf Piyango'da kazanma sistemleri, tahminler ve tılsımlar satarak geçiniyordu. Winston'ın, Varlık Bakanlığınca yürütülen Piyango'nun işleyişi konusunda pek bilgisi yoktu, ama ikramiyelerim çoğunlukla hayali olduğunun farkındaydı (aslında Parti'deki herkes farkındaydı). Yalnızca küçük ikramiyeler ödeniyordu, büyük ikramiyeleri kazananlar ise gerçekte var olmayan kişilerdi.

bu kitabın çok büyük bir düzenleme sorunu var. sanki yazar cümlenin yarısını yazmış, sonra kalkmış bir dolaşıp gelmiş, sonra da cümleye devam etmiş gibi.

incredibly perfect

kitaba adını veren hikaye ve son satırları...

çok akıcıı çok güzel