Selim Kuru > Recent Status Updates

The destruction of representational images is due to the destruction of a hierarchy which is no longer recognized. It is the violation of generally established and universally visible and valid distances.

2/2 Gizli saiklerini ve niyetlerini ortaya döker, masumları temize çıkarır, suçluları belirler, hakikati vazeder ve her aktörün görünüşte anlamsız her bir hareketinin anlamını açıklar. Iyi bir dedektif ya da Tanrı işini bitirdiğinde, başka bir yoruma imkân kalmaz, geriye sadece alkışlamak kalır," s.110

"Iyi kotarılmış bir polisiyenin sonunda dedektif ne yapıyor-sa, Kıyamet'i getiren Yüce Tanrı da aynısını yapar aslında. En sonda, Tanrı cinayete karışan herkesi bir araya toplar; hem, tarih denen şey, aktörlerin insan olduğu bir cinayet hikâyesinden başka nedir ki? Tanrı, ölü ya da diri herkesi bir araya getirir ve her karakterin rolünü bir bir açıklar: 1/2

İnsanlar arasındaki iyi ilişkiler denen şeyin merkezinde ikiyüzlülük vardır. […] Bize yapılanları genellikle affeder, böylece bunun bize ‘niçin’ yapıldığına dair esas soruyu görmezden geliriz.[…] Bir insan ancak kendi hayrını düşünmediği zaman gerçek anlamda affedebilir. Oysa bizler hep kendi hayrımızı düşünürüz, ki bu da hayırlı bir şey değildir. s.90

4/4 Bu türün erkekleri her daim kalkık olan erkeklik organlarını malum deliğe sokarlar; söz konusu delikten, onların dünyalarının, milletlerinin, ailelerinin ve kültürlerinin, yani türlerinin, devamını sağlayacak olan çocukları çıkar.

3/4 Bütün duvarlarda ve ilan panolarında, mendebur suratlı, koca memeli kadınlarının resimleri vardır; güya bu resimler şehvet uyandıracaktır, ama budalalığın ve miskinliğin kanıtı olmaktan başka bir şeye yaramazlar. […]

[…] Kumsallarda ve bakımsız piknik alanlarında hacetlerini görürler. En sevdikleri sanat türü müziktir, zira müzik ne yoruma gerek duyar ne de üzerinde düşünmeye. Tıpkı harabeye dönmüş bir antik şehri otların kaplaması gibi, onlar da dünyayı gürültüyle kaplarlar; eğlenmek için gecenin geç saatlerine kadar süren iğrenç müziklere muhtaçtırlar. […]

Burada insanlar çöplerini yol kenarına yığarak ortalığı çöplüğe çevirirler. Varoşlarda geçimlerini sağlamak için ihtiyaç duydukları koyunları ve keçileri, caddelerde ve parklarda (gerçi parklardan da geriye pek bir şey kalmadı ya) gezinir. Çocukları biblo gibi durur ve gelip geçenlerin gözü önünde çiçeklerin üzerine işer. […] s.18

“Bir kitabı yakan oğul, Baba’ya ve onun söz konusu kitapta yer alan Yasa’sına karşı isyan etmiş olur. Ama kendi eserini yakan bir Baba, oğlunu kendi isminden ve Yasa’sından mahrum bırakır. Yakılmış bir kitap, baba ile oğlun arasındaki bağın ortadan kaldırıldığı yerdir.” S. 53