suwa > Recent Status Updates

หวังว่าจะฝึกฝนตัวเองให้เลิกเวิ่นเว้อได้หลังอ่านเล่มนี้จบ (..ดูดิ แค่พิมพ์ progress อันนี้ก็รู้สึกได้ถึงความเยิ่นเย้อละ ปวดหัว)

กว่าจะได้เล่ม 1 ของเซ็ทบิสโทรปามาลมาอ่าน...
อ่านเล่ม 2 กับเล่ม 3 จบไปแล้วตั้งแต่ปีมะโว้😭🙏🏼

Still waiting for it to make me feel something

ทุกคนเถียงอะไรกัน!!! ผมง่วงงงง😭

Kinda get what the book want to say yet still confused what's the point? Perhaps it's just not my cup of tea or what?

ความสนุกมันกลับมาละะ

Is the genre of this one slice of life? But it's just taking place in space or what???

รำคาญสมองตัวเองที่ต้องคิดเลขตาม
ไม่ว่าเค้าจะบรรยายว่าผ่านมาแล้วเดือนที่เก้า ใช้เวลาในการออกกำลังกายตอนเช้าไปแล้วกว่าห้าร้อยชะ่วโมงบลา ๆ ในหัวก็ต้องเอามาหารว่าสรุปออกไปกี่ชั่วโมงต่อวัน หนึ่งวันเจอ day/night กี่ครั้ง

เพื่อ!!!

Apollo มันเป็นไรของมัน ไม่เก็ท😭
(มันจะมีซักเล่มที่เราอ่านจบได้มั้ย ช่วงนี้)

Prince Apollo หน้าตาเป็นไงไม่รู้ จำไม่ได้
แต่ความหล่อของแจ็กส์ถูกอธิบายไปแล้วกว่าสองร้อยยี่สิบสามบรรทัด (เว่อร์)

โอโหคำอธิบายพี่แจ็คคือหล่อเว่อร์มาก หล่อพุ่ง หล่อแบบไม่ปิดบังว่าพี่ต้องเป็นพระเอก หล่อแบบไม่ปล่อยให้คนอื่นมีลุ้น

I can totally see why Jen broke up with you by now, Andy lol

อ่านได้วันละสามหน้า lol
ติด reading block เพราะเล่มนี้เลยนะเนี่ย🤣...😭

จบเรื่องที่สอง
(Short story ที่เรื่องนึงอ่านเป็นปี55555)

"ธรรมชาติของความคิดนั้นต้องมีการสื่อสารออกมา กล่าวคือต้องมีการเขียนถึง พูดถึง หรือปฏิบัติให้เห็น ไอเดียก็เหมือนกับต้นหญ้า มันมักแสวงหาแสงสว่าง ชื่นชอบการพบปะชุมนุม เจริญงอกงามได้ดีเมื่อถูกผสมข้ามสายพันธุ์ และยิ่งถูกเหยียบย่ำก็ยิ่งเติบโต"

"ทำไมเราถึงต้องเกลียดล่ะ ความเกลียดมันไม่มีประโยชน์อะไร ทำไมเราถึงต้องโดนสอนให้เกลียดอูรราสด้วย หรือมันเป็นเพราะว่าถ้าเรารู้ว่า จริง ๆ แล้วอูรราสเป็นยังไง เราจะชอบมัน"

มันจี๊ดนะ

แววสนุกโผล่มาแต่ไกลเลยยย

นางเอกนี่คือแบบ..
จะเป็นให้ได้เลยงั้นสิ คนที่น่าเบื่อที่สุดอะ555555

โอ๊ย จะอ่านจบได้ไหมนิตัวเรา

ชาว introvert อย่างเราไม่สามารถทำความเข้าใจได้ว่า พอ นอ ในเรื่องฝอยกันยืดยาวถึงขนาดนี้ได้ยังไงทั้งๆ ที่เพิ่งเจอกันในอพาร์ตเมนต์ครั้งแรก??? คุยแบบ อย่างกะซี้กันมานาน ผมอึ้ง

toooo relate with the fl เฉย
i too miss my aunt so much sometimes...

ท่าจะเป็นฟคของนักเขียนคนนี้ละ
เดี๋ยวไปหาประวัติศาสตร์ในสีกับ royal love มาอ่านต่อ

อ่านแล้วทำให้ได้คิดหลายอย่าง
ความเป็นตัวตนของเราคืออะไร วัดจากตรงไหน
สำหรับเราที่เหมือนไม่มีโรคภัยไข้เจ็บอะไรอาจจะตอบได้ง่ายๆ ว่าก็เป็นแบบนี้ แบบที่เป็นๆ อยู่

แต่สำหรับคนที่มีโรคประจำตัวบางอย่างล่ะ
โรคนั้นจะถือเป็นส่วนหนึ่งในตัวตนของเขาด้วยหรือเปล่า
และการรักษาโรคนั้นจนหายจะให้ความรู้สึกเหมือนกำลังสูญเสียส่วนหนึ่งของตัวตนไปหรือไม่

จะบอกว่าสนุก ก็ตะขิดตะขวงใจต่อเคสของผู้ป่วยในเรื่อง
มันสะเทือนใจพอสมควร อย่างไรก็ดีทำให้ได้รู้ว่าโรคทางสมองมันหลากหลายเกินกว่าจะนึกถึงหรือทำความเข้าใจมาก

ไม่ใช่แนวที่ปกติอ่านแต่ชอบเฉย
แต่ต้องอ่านที่ slow pace จริง

Charlie... my boy. Totally get why Avery cheated on Chiti for you.🤣 It's been a long time that I haven't fallen for a male character for a while but this..🤌

(หนังสือแต่ละเล่มมีช่วงเวลาเป็นของตัวเองจริง ๆ นะ
เล่มนี้ถ้านอนอ่านอยู่บ้านเฉย ๆ คงอ่านไม่จบแน่
แต่พอพกมาอ่านบนรฟฟแล้วเหมาะมาก
คือมันเรื่อย ๆ ไม่หวือหวาจนอ่าน ๆ หยุด ๆ เว้น ๆ ได้โดยไม่เสียอรรถรสอะไร555555)

เปิดมาก็เจอกับบทที่เป็นที่มาของชื่อหนังสือเลยไม่ต้องปล่อยให้รอนาน จะบอกว่าเนื้อหาไม่เหมือนที่คิดขนาดนั้นก็จะผิดที่ตัวเองอีกละที่ไม่อ่านเนื้อหาด้านในก่อน5555 (ใจคือคิดว่าเค้าจะมีอธิบายด้วยว่าแต่ละโรคคือมีที่มายังไง) แต่ใด ๆ ก็สนุกอยู่นะ