suwa > Recent Status Updates

ตีมการอ่านนสสิ้นปีนี้คือ..
จิตวิทยา ปรัชญา ศาสนา
มัดรวมกันมาเลยทีเดียวจบๆ

"บางทีไม่ใช่พวกมันหรอกที่เป็นผู้สอน ฉันต่างหากที่เป็นผู้เรียน"

"ตอนนี้เมื่อฉันรู้แล้ว และรู้ว่าตัวเองทำอะไรได้มากมาย ฉันกลับรู้สึกแย่กว่าที่เคย เพราะฉันรู้จักสิ่งต่าง ๆ ที่อาจทำให้สำเร็จได้แต่ฉันไม่อยากทำเอง"

"เคล็ดลับแห่งความสุขอยู่ที่การมองดูความมหัศจรรย์ของโลกโดยไม่ลืมหยดน้ำมันในช้อน"

💯

"ไม่มีทางที่อะไรจะดีพอสำหรับคนที่มองว่าสิ่งที่ดีพอนั้นน้อยเกินไป"

ฯลฯ

อ่านบทนี้ของเอพิวคิวรัสแล้วนึกถึงศาสนาพุทธขึ้นมาทันที
ตอนแรกนึกว่าคิดไปเองหรือเปล่า
สรุปอ่านมาถึงท้ายบทคนเขียนก็มีขมวดถึงศาสนาพุทธเหมือนกัน

some books are meant to be listened to than read
(this one as an example ;-;)

"การฟังเป็นการแสดงความเห็นอกเห็นใจและความรัก เมื่อเรา ให้ใครยืมหูของเราเราก็ให้เขายืมหัวใจเราด้วย การฟังที่ดีก็เช่นเดียวกับการมองที่ดี คือถือเป็นทักษะอย่างหนึ่ง และเมื่อเป็นทักษะก็แสดงว่าเราเรียนรู้ได้"

"เขาไม่ได้บอกว่าเขาเป็นผู้เขียนโลกใบนี้ขึ้นมา แต่ต้องการ บอกว่าเราต่างสร้างความจริงขึ้นมาในหัวของเราเอง โลกของเขาคือความคิดของเขา และโลกของคุณก็คือความคิดของคุณ"

ok, i love ปรัชญา

"การมองเห็นความงามนั้นดีกว่าการเข้าใจมันเป็นไหน ๆ"

"ในบางขณะคุณต้องเดินอย่างเป็นอิสระโดยสิ้นเชิง ไม่คอยสอดส่องหรือสอบสวนอะไร ไม่ยึดติดกับการมองสิ่งต่าง ๆ มากเกินไป"

ธอโรเดินจงกรมเหรอ หรือเจริญสติบ่นิ

"การมองเหมือนกับภาษามากกว่าการถ่ายรูป"

ทำให้นึกถึงหนังสือ Power of Language ขึ้นมาเลย
โดยปกติเราอาจคิดว่าดวงตาทำงานเหมือนกล้องถ่ายรูป คือจับภาพที่เรามองเห็นไว้และถ่ายทอดความจริงออกมาตามนั้น

แต่จริงๆ แล้วเป็นแบบนั้นหรือเปล่า
ถ้าเป็นอย่างนั้นแล้วทำไมแต่ละคนถึงมองเห็นสิ่งเดียวกันแล้วเข้าใจกันคนละแบบได้ การมองจริงๆ จึงอาจจะเหมือนการที่เราได้คุยกับธรรมชาติที่อยู่ตรงหน้าแล้วตีความกันออกมาได้อย่างไร?

"แม่น้ำที่เราเหยียบย่างลงไปอีกหนนั้นไม่มีทางเป็นแม่น้ำสายเดิม ตัวเราเองก็เช่นกัน"

"สิ่งที่จะตัดสินคนคนหนึ่งได้ดีที่สุด ไม่ใช่จากคำตอบที่เขาตอบ แต่เป็นคำถามที่เขาถาม"

บทสองนี้ของโสเครติส
คนเขียนก็เรียงเรื่องมาเขียนได้ดีแบบไม่น่าเชื่อ
อ่านแล้วต้องหยุดคิดตามเลย

"ปรัชญาทั้งปวงเริ่มต้นจากการตระหนักรู้จุดอ่อนของตัวเอง"
"คุณทำตัวให้ดีได้เลยวันนี้ แต่คุณก็ยังเลือกพรุ่งนี้"

ปรัชญานี่พ่อทุกสถาบันคำคมจริง ๆ

"ไม่ช้าก็เร็ว ชีวิตจะทำให้ทุกคนกลายเป็นนักปรัชญา"

ยิ่งอ่านยิ่งรู้สึกว่ากุอ่านไรอยู่หว่านิ
แต่หยุดอ่านไม่ได้5555555

คืออ่านสนุกนะเนี่ย
แต่พล็อตเรื่องคืออะหยัง55555 นี่เรากำลังอ่านไรอยู่

ผ่านไปกว่าสามสิบหน้า นมคือตัวเอก..

อ่านแล้วหิวข้าวมาก ช่วยด้วย😭
อยากกินมะเขือม่วง

"แล้วพอเราลืมอะไรไปนะ แค่แป๊บเดียวนึกได้กลับมาดูมันก็ไม่อยู่แล้ว หายไปเลย แล้วพอไปนานๆ อีกเราก็จะลืมไปเลยว่าเคยมีของสิ่งนั้นอยู่"

"ไม่เพียงแต่ครอบครัวอบอุ่นที่มีเหมือนกันเพียงเท่านั้น"

1) ในชั้นแรกอาจจะรู้สึกว่า sacarsm เสียจริง สถานการณ์ครอบครัวต่าง ๆ ในเรื่องนี้จะเรียกว่าเป็นครอบครัวอบอุ่นได้ยังไง
2) แต่ในชั้นถัดมา ถ้าคิดผ่านมุมมองของตัวละครหลักในช่วงเวลานั้นที่ยังเป็นเด็กอยู่ ยังไม่มีคอนเซ็ปต์หรือถูกแนวคิดของคำว่า ครอบครัวปกติ หรือ ครอบครัวอบอุ่นมาครอบงำ ก็อาจไม่ได้รู้สึกว่าชีวิตตัวเองมีปัญหาอะไร แล้วมีความสุขไปวัน ๆ มันก็ได้เหมือนกันนะนิ

เคยอ่านตอนเด็กกว่านี้
(ซึ่งตอนนั้นอ่านไม่รู้เรื่อง.. ผิดที่ตัวเองยังเด็กไปป่าวไม่รู้)

ตอนนี้แก่แล้ว ขอท้าทายใหม่5555555555

เพิ่งเคยได้ยินคำว่าลูกเขยบุญธรรม
คือถ้าอยากแต่งงานแบบผชแต่งเข้าแล้วเปลี่ยนไปใช้นามสกุลภรรยาต้องให้พ่อแม่ฝ่ายหญิง adopt ผชมาเป็นลูกบุญธรรมก่อน 😲

มาละ
มันเริ่มพัฒนาทฤษฎีฟิสิกส์ในโลกของตัวเองอีกละ
เหมือนผมได้กลับไปเรียนฟิสิกส์อีกรอบแต่เป็นของโลกอื่น555

เป็นอีกตอนที่เป็นตัวอย่างที่ดีของความสำคัญของการมองปัญหาด้วยมุมมองใหม่ๆ ถ้าจะดันทุกรันเชื่อว่ามันต้องถูกแก้ด้วยวิธีนี้เท่านั้นเพราะมี่ผ่านมามั่นใจว่าเรื่องนี้ถูกจัดอยู่ในศาสตร์นี้มันก็คงแก้ไม่ได้

เหมือนที่เค้าบอกว่าถ้าเรามีฆ้อนเป็นเครื่องมือเพียงอย่างเดียว เราก็จะมองปัญหาทุกอย่างเป็นตะปูไปหมด

(สรุปคือไม่มีไรหรอก แค่จะบอกว่าบทที่มันจะมีโปรเกรสเรื่องการทดลองก็มีโปรเกรสแบบไวจัดแบบเหลือเชื่อ5555, still reasonable tho)

อ่าน 25% แรกแบบแปลอิง
อ่านต่อถึง 50% แบบแปลไทย lol

เรื่องเดียวกันแบบคนละฟีลเว่อร์
ตอนอ่านแปลอิงเราคิดในใจเองแบบคนละ narrative กับอันนี้55555555

以外にあたたかい

อยากมีเพื่อนเป็นปลาหมึก