Baran Gok > Recent Status Updates

"Ben belirsiz ve henüz ortaya çıkmamış şeylerin dahisiyim."
SF.269

"Düşmüş olan tekrar kalkmaz... Arşı alâdan en derin çukurun içine."
Sf.97

"ölüm de bir devrim biçimi" sf.33

"Biz zamandan yapılma ürünleriz, maddeden oluşmuşa benzeyen ama akıp giden zamandan başka bir şey olmayan bedenleriz."
sf.25

"Bakın, dünyada ne gerçekleştirirsek gerçekleştirelim, bunlar hep yeni bir bekleyişe, yeni bir umuda yol açar; bütün evren doğmamış bir şimdiki zamanın cesedinin saçtığı pis kokuyla dolu. Bir doktorun, bir avukatın, bir memurun bekleme odasında kapıldığımız o sinir bozucu zayıflığı hissetmeyen var mıdır? Bizim hayat dediğimiz şey, ölümün bekleme odasıdır."
sf.25

"Beklememek ve umut etmemek dışında insan ölümün elinden nasıl kurtulur?"
sf.16

"Benim seni kutlamam mı gerek? Niçin?
Hiç derdine derman oldun mu sen
Derdine derman bulamayanın?
Gözyaşını sildin mi hiç
Başı darda olanların?
Kim adam etti beni?
Güçlüler güçlüsü Zaman
Ve önü sonu gelmeyen Kader, değil mi?
Onlar değil mi
Senin de benim de efendilerimiz?"

Goethe, sf.79

"Başı dertte olmayana kolay gelir
Dertliye akıl öğretmek, yanıldın demek.
Ama ben biliyordum başıma gelecek olanı.
Bile bile, isteye isteye suç işledim."
sf.31

"İnsan başkaldıran yara­tıktır derler. İnsan doğanın ya da geleneğin kurulu düzenine karşı ayaklandığı an insan olmuştur; insanlığını da hep yeni baştan başkaldırdıkça sürdürebilir derler."

"- Gerçek hayat benimkinin yanında bir hiç, diyordu aynaya baktığında.
Ayna da yanıt veriyordu:
- Seninki de gerçek hayatın yanında bir hiç…"

"- Gerçek hayat benimkinin yanında bir hiç, diyordu aynaya baktığında.
Ayna da yanıt veriyordu:
- Seninki de gerçek hayatın yanında bir hiç…"

"Gece mesaisi yerini gündüze bırakmıştı. Sadece bir saniye için hayatın da mesaisi olması gerektiğini düşündü Zargana. Yani yaşanacak zamanın tercih edilmesi gerektiğini. Gece ya da gündüz. İkisini birlikte yaşadığı için mutsuzdu insan. Kaldıramıyordu aynı hayatın içinde hem geceyi hem gündüzü. Onun içki uyku vardı belki de. Ve onun için bu kadar mutsuzdu belki de uyuyamayan insanlar."

“Rigon sonsuz sıkıntısına çözüm olarak hayatı görmüştür ve son bulmasından asla korkmaz. Yazdığını yaşar, çünkü yaşayabileceklerini yazar. Rigon şiir yazar, yalan söyler, erkeklerle yatar, uyuşturucu satar, şantaj yapar ve her zaman suçu başkalarına atar, ama yine de kimse ondan vazgeçemez, çünkü bütün çirkinliğini örten o eşsiz konuşması vardır. Kimsenin karşı koyamadığı o konuşma..."

" Betty’nin göğüs röntgeni çekildiği takdirde bütün beyaz ve siyah renklerin yanında kalbinden sarı bir ışığın çıktığı görülebilirdi. Betty’nin göğsünde kalp yerine bir güneş atıyordu. Dünyaya hayat veren güneş kadar cömertti genç kız da. Saçlarıysa güneşin ancak çocukların çizdiği resimlerde görülebilecek olan sarı kollarıydı. "

"Mutlu olmak istiyorum. Ama benim mutluluğum diğer insanlarınkine benzemiyor. Hiç hareketi bütün dünyaya yayılıp dev bir karnavala dönüşene kadar mutlu olmam zor. Çünkü ben bunu istiyorum. Bütün insanların en derinlerinde yatan duyguları uyandırıp hepsini delirmeye kışkırtmak istiyorum"

"+Rio, bana hayatta en çok yapmak istediğin şeyi söyle.
-Her şey.Ben bu hayatta her şeyi yapmak istiyorum.Hiçbirinin farkı yok
diğerinden.
+Neden?
-Çünkü her şeyi yapabileceğimi biliyorum. Hiçbir prensibim ve alışkanlığım yok. Cüce bir erkekle ya da kolları olmayan bir kadınla sevişebilirim. Maden işçisi ya da katil olabilirim. Ben bir deneyim. Konum da hayat. Dolayısıyla hayatta en çok yapmak istediğim şey yaşamak."

"...iki parmağının arasından gördüğü kadarıyla iki adamın öpüştüğünü sandı. Oysa birbirlerine hayatı ikram ediyorlardı."

"Zargana’nın da dediği gibi, bir lider kalabalık karşısında konuşurken asla o üç kelimeyi telaffuz etmezdi: lütfen, özür, teşekkür. Çünkü bu kelimeler medenî insanlar içindi. Lider medenî olmayandı. Medenî olmadığı için liderdi, içinde hâlâ atalarından miras asgarî bir vahşilik taşıdığı için hükmedebiliyordu evrimlerini tamamlamış benzerlerine."

"insan, öldürme isteğini yerine getirmek için intihar edecektir. Ta ki karanlık zamanlara tekrar dönene kadar. O zaman, sokak ortasında düello adı altında birbirlerini bıçaklayan pahalı kumaşlara sarınmış erkekler kentlerde yerlerini alacaklardır yeniden"

"Batı hafiflemek, Doğu ağırlaşmak için kaldırır kadehini."

"Hayat, magmanın tabanları yakmaya başlayacağı güne kadar var. Daha sonrası yok. Küllerin aşkları, dostları olmaz. El ele bile tutuşamazlar. Rüzgâr izin vermez. Savrulurlar, insanlar gibi. Bronzlaşmış tatilcilerin tanımadıkları denizlerin akıntılarına kapılmaları gibi... Yanık kokan bir dünya. Tüten insanlar. Dumanlı bir hayat. Cehennemden biraz daha serin bir dünya..."