Ozan > Recent Status Updates

Yer altı adamı, histerik bir adam. Narsist bir tutumu da var, narsist davranışlar sergiliyor, ama bir yandan da tam anlamıyla narsisizm hastalığından muzdarip biri değil çünkü bir narsist kendinin aşağılanıp, ezildiğini asla kabul etmez, edemez.

Yer altı adamının romanın ikinci kısmındaki gençlik anılarındaki hayatındaki tutumu ve davranış biçiminin absürtlüğü güldürüyor, ama bir yandan da ilk kısım yani ''Yer Altı'' kısmında felsefi konular üzerine de çok saçmaladı. Tabi bu da komikti bir yandan, birde yaptığı şakalar da absürtlüğü ile güldürdüler.

Yer altı adamı felsefi konulardan bahsediyor ve kimi şeylere yeni açılardan bakmamı sağlıyor, ama bir yandan da saçmalıyor. Yer altı adamının düşünen bir zihni olduğuna inanmıyorum. Düşünen biri nasıl bilinebilecek tek hakikate yani en büyük bilgeliğe ulaşamaz... Böyle bir şey yok.

Ön söz çok kompleks bir açıklamaydı, artık bu ön sözlerde karşıma çıkan, ön sözü yazan entelektüel kişiler tarafından kullanılan bilmediğim büyük kelimeler için sözlüğe bakmak için okurken cep telefonumu elimin altında tutmayı unutmamalıyım.

Uzun yıllar sonra geri döndüm. Evet, daha fazlası için geri döndüm, sayın bay Mihayloviç.

Jonathan D. Culler'in ''Madam Bovary'' romanına yazdığı son söz zorlu bir okuma, okurken cidden yordu beni.

Roman burada bitti, sadece okunmayı bekleyen son söz kaldı.

Romanın sonunda Homeis gibi aşağılık bir insana ve onun toplumda yükselişinden dolayı insanlara karşı yüreğimde çok soğuk bir öfke var şu anda.

Tam anlamıyla göğsümün içinde bir soğukluk hissediyorum, sanki yüreğim buz kesmiş ve her soluk verişimde yüreğimden gelen buz gibi havayı burun deliklerimden dışarıya veriyorum.

Roman okuduğum her klasik roman gibi sonlarına doğru çok sürükleyici bir hale geldi.

Lheureux, Bovary ailesini yıkıma doğru götürüyor. Lheureux tuhafiye dükkanı işleten manipülatif bir tefeci.Sanki fedakarca iyilik yapıyormuş gibi bir hava vererek yüksek faizli senetler imzalatarak borç para veriyor, sonra gene iyilik yapıyormuş gibi bir hava vererek bu senetleri vadesi daha uzun senetlerle yeniliyor ve faiz de gittikçe artıyor.Tam bir içinden çıkılmaz borç batağına sürüklenmiş durumda Bovary ailesi.

Charles'ın babasının 58 yaşında beyin kanamasından ölmesi dikkatimi çekti çünkü Gustave Flaubert'in kendisi de 59 yaşında beyin kanamasından ölüyor. Ellili yaşlarının sonlarında beyin kanamasından ölmek 19. Yüzyıl Fransa'sında sıklıkla görülen bir şeydi sanırım.

Kadınlardan çok iyi anlayan ve bu sayede güzel Emma'nın nasıl bir kadın olduğunu hemen çözen çapkın Rudolph kurnazca ne yaptı etti Emma'yı tavladı... Emma'nın evli bir kadın olmasının yanı sıra bunda beni en çok üzen kısım ise Rudolph'un daha en başından ileride Emma'dan sıkıldığında Emma'yı başından nasıl savacağının bir yolunu bulması gerektiğini aklından geçirmesi oldu.

Her Emma ile Leon baş başa kaldıklarında büyük bir heyecan içinde okuyorum acaba aralarında bir şey olacak mı diye. Bir yandan da Charles'a üzülüyorum, boynuzlanacak garibim diye.

Tamam Charles biraz odun, ama hemen hemen bütün kocalar böyle odun değil mi ?Eski okul arkadaşlarının her birinin onun aksine şimdi romantik kocaları ile çok eğlenceli hayatlar yaşadığına inanması çok güldürdü beni. Açıkçası Charles'ı mumla aratacak daha ne kocalar var tam tersine...Emma ruhundaki boşluğu romantizm ile doldurabileceğini zannediyorsa yanılıyor. Bunun böyle olduğunu roman ilerledikçe göreceğiz sanırım.

Romanın başlarında çocuk Charles Bovary'nin öğrenci üniformasının bir parçası olan şapkasının absürtlük derecesindeki detaylı ve uzun uzadıya tasvirini okuduğumda aklımdan geçen şey, bu tam bir delilik oldu. HA HA

Uzun zaman boyunca kandırılmış olduğum gerçeğinden ve dinin aşırı muhafazakar baskısından dolayı, dinden nefret ederdim, ama dini ne kadar aptal olduğunun farkında olmayan insanların onu sözde uygulayış biçimine bakarak değerlendirmemek gerektiğini görüyorum artık. Birde asıl kaynağa dönüp, ona bakılması lazım. Gene de tabi ki insanı yaratan tanrı diye bir şey yoktur, tam tersine insan tanrıyı yaratmıştır

İnsanların vurdum duymazlığı çok korkunç.

Nehlüdov'un ''Bu devirde, Rusya'da dürüst bir insanın yeri cezaevidir.'' demesi, bana Dostoyevski'nin Sibirya sürgününü hatırlattı... Ayrıca o sadece o devir ve Rusya için geçerli değildir. Hangi devirde ve hangi ülkede olursa olsun, dürüst bir insanın yeri cezaevidir.

Bu roman beni çok derinden sarstı. dünyadaki sosyal adaletsizliğe karşı vicdanımı diriltti... Bu başta katlanılması çok zordu, çok rahatsız ediciydi çünkü bu zamana kadar bu kadar vurdum duymaz yaşamış olmanın utancı altında eziliyordum, sonra daha da rahatsız edici oldu çünkü bu konuda ne yapabilirim bilmiyordum, içim kan ağlıyordu... O yüzden romanı okumaya uzun bir ara verdim ve şimdi geri döndüm.

Bu roman Sade okumaya başlamak için iyi bir seçenek değil görünüşe göre, öncelikle tamamlanmamış bir roman sonra okuduğum kadarı ile içinde iğrenç sapık fantezilerden başka bir şey yok... Yani Sade'ın şehvet düşkünü kimliği hakimdi okuduğum kadarıyla. Bahsedildiğini gördüğüm Filozof kimliğinden bir şey yoktu. İğrençlik çokta ilgimi çeken bir şey değil, pekte keyifle okuduğumu söyleyemeyeceğim, bir ara vereceğim.

Çok uzun zaman önce okumaya başladığım bir roman, ama nereye koyduğumu bir türlü bulamamıştım, ta ki bu akşama kadar ! HA HA