Ozan > Recent Status Updates

Rahatsız edici bir okuma. Parkta ip atlayan, saklambaç oynayan, misket oynayan 9-10 yaşındaki küçük kız çocuklarına karşı duyulan arzu ve şehvetin abartılı tasvirleri... Hiçte hoş değil.

Evet, Nabokov'un tasvirlerini abartılı buluyorum ve hoşuma gitmiyorlar. Hoşuma gitmemelerinin nedeni daha çok tasvir ettikleri şeylerden olabilir tabi.

Yaşlı adama yazık oldu... Fernando'da son anlarını yaşıyor. Romanın sonunda sadece Robert Jordan ve Maria'nın ölmesi değil de Pablo ve çetesinden de geriye kimse kalmaz ise şaşırmayacağım.

Andre dışında, o General Golz'e mesaj götürme görevi sayesinde Pablo ve çetesinden geriye kalan son kişi olabilir romanın sonunda.

El Sordo ve ekibine yazık oldu... Ölen herkese ve her şeye yazık oldu. Zaten bu romana gözleri kapalı olarak başlamış biri değilim. Bende bir savaş karşıtıyım ve savaşın ne kadar korkunç olabileceğini biliyorum... Belki de bilmiyorum çünkü çok şükür hiç bizzat deneyimlemedim savaşı, ama dünyada olan biten savaşlar hakkındaki haberlerden, iyi roman ve iyi filmlerden, ne kadar berbat ve korkunç olduğunu görüyorum.

Bence o ''Gaylord'' semtinin adını sonradan değiştirmişlerdir. Yani bana öyle geliyor, içimde öyle bir his var diyelim... (HA HA)

Hamingway'in güçlü anlatımı ile Robert ile Maria her birlikte olduklarında etraflarındaki dünyayı ve kendi hislerini bir şairin tutkusu ve duyarlılığı ile duyumsuyorlar. Çok etkileyici bir anlatım.

Konusu hakkında hiçbir şey bilmeden başladığım, adını ta çocukluğumdan duyduğum bir roman bu.

Okumaya başlayınca, başta, İspanya İç Savaşı, dünya üzerindeki en çok ilgimi çeken konu değil, tabi, diyordum, ama Robert ile Maria'nın uyku tulumu içinde geçirdikleri gece ve Pilar'ın eski sevgilisi Fabio ile Valensiya'da geçirdiği zamanı anlatımındaki anlatım, o kadar tutkulu ve güçlüydü ki, çok etkilendim.

Nasıl bu kadar kör olabildim, yer altı adamının bir mazoşist olduğunu nasıl bu kadar geç anladım... Dostoyevski, bu romandaki Yeraltı Adamı için ''Rus çoğunluğunun hakiki insanı'' sözü beni yanılttı... Yani Rus çoğunluğu mazoşist olamazdı değil mi... (HA HA) Yada sözü yanlış aldım. Rus çoğunluğunun arasında hakiki bir insan da deniyor olabilir tabi...

Yer altı adamı, histerik bir adam. Narsist bir tutumu da var, narsist davranışlar sergiliyor, ama bir yandan da tam anlamıyla narsisizm hastalığından muzdarip biri değil çünkü bir narsist kendinin aşağılanıp, ezildiğini asla kabul etmez, edemez.

Yer altı adamının romanın ikinci kısmındaki gençlik anılarındaki hayatındaki tutumu ve davranış biçiminin absürtlüğü güldürüyor, ama bir yandan da ilk kısım yani ''Yer Altı'' kısmında felsefi konular üzerine de çok saçmaladı. Tabi bu da komikti bir yandan, birde yaptığı şakalar da absürtlüğü ile güldürdüler.

Yer altı adamı felsefi konulardan bahsediyor ve kimi şeylere yeni açılardan bakmamı sağlıyor, ama bir yandan da saçmalıyor. Yer altı adamının düşünen bir zihni olduğuna inanmıyorum. Düşünen biri nasıl bilinebilecek tek hakikate yani en büyük bilgeliğe ulaşamaz... Böyle bir şey yok.

Ön söz çok kompleks bir açıklamaydı, artık bu ön sözlerde karşıma çıkan, ön sözü yazan entelektüel kişiler tarafından kullanılan bilmediğim büyük kelimeler için sözlüğe bakmak için okurken cep telefonumu elimin altında tutmayı unutmamalıyım.

Uzun yıllar sonra geri döndüm. Evet, daha fazlası için geri döndüm, sayın bay Mihayloviç.

Jonathan D. Culler'in ''Madam Bovary'' romanına yazdığı son söz zorlu bir okuma, okurken cidden yordu beni.

Roman burada bitti, sadece okunmayı bekleyen son söz kaldı.

Romanın sonunda Homeis gibi aşağılık bir insana ve onun toplumda yükselişinden dolayı insanlara karşı yüreğimde çok soğuk bir öfke var şu anda.

Tam anlamıyla göğsümün içinde bir soğukluk hissediyorum, sanki yüreğim buz kesmiş ve her soluk verişimde yüreğimden gelen buz gibi havayı burun deliklerimden dışarıya veriyorum.