Mansour > Recent Status Updates

از نخستین کارهای او برای بازگرداندن حسن اعتماد به نفس هندیان و ایجاد اتحاد بین آنها تلاش برای رهایی این طبقات زیر دست در جامعۀ هند بود. واژه سانسکریت که در ابتدا برای نامیدن این افراد به کار می رفت به معنی نجس بود. خود این عنوان احساس حقارت و شرم را در آنها زنده نگه میداشت ولی گاندی یک شبه شأن آنها را تغییر داد و آنها را هاریجن - فرزندان خدا - نامید.

رهایی انسان در رهایی تاریخی زن نهفته و امیدوارم زنها مردها را از دست خودشان (مردها) نجات دهند. ۸-۶ ۱۳۶۰

در جنبش تنباکو، انبوه زنان دکان به دکان، مغازه‌های باز را مجبور به تعطیلی کردند و با ورود به مسجد و به میان مردان نمازگزار، با دشنام و هیاهو امام‌جمعهٔ بیچاره را با فضیحت از بالای منبر به پایین کشیدند. یکی از سلاح‌های زنان در این ماجرا، دشنام بود.

آیا نباید محکوم کنندگان عبارت بسیار زیبا و پر معنا ورسای «جیغ بنفش»* از نویسنده آن عذر بخواهند، تنها به دلیل آنکه نفهمیده اند اوچه می گوید، و باید با این سوابق که در ادبیات هست حرف او را درك ميكردند ؟ مگر مولوی گره بر آتش نمیزند وهوا را نمی‌بندد. * این را بگویم که من عبارت جیغ بنفش و یا صدای بنفش را در شعر ادیث سیتول و یا در شعر یکی از شاعرانی که او درباره اش نقد نوشته دیده ام.

Do you have feelings (good, bad, or indifferent!) about where you live? Try to make images that express what you feel.

I wanted a chance to do something creative for five minutes every day amid the all-consuming world of new motherhood. I decided to take a new photo of the National Park where I live every day for a year and post them daily to Instagram in a project called “A Love Letter to Dartmoor in 365 Photos.

1- “While the smartphone camera itself may not be as dazzling as a large-format camera system, the processor that your phone’s camera can harness is nothing short of amazing.”

2- “I must confess that in the past, I have been something of a camera snob. If I could time-travel back five years and tell myself that I would soon be selling off many of my DSLR cameras in favor of taking photos with just a smartphone.

عشق در یک کلمه، نومیدی وارسته است.

کلیسا با گالیله مخالفت کرد و حق داشت؛ چرا که کشف گالیله در هـمـان قـدم اول و پیش از آنکه جزو مجموعه معارف بشری شود تیشه بر ریشه این عقیده انسان انگارانه می زند که جهان برای بشر آفـریـده شده است. با داروینیسم هـم مخالفت کرد و حق داشت، زیرا داروینیسم این عقیده را از پایه سست میکرد که انسان اشرف مخلوقات و موجودی استثنایی است و برای جاودانگی آفریده شده است.

خدا برای اکثریت مردم، فراهم کنندهٔ جاودانگی و بی مرگی است.

خودت را بشناس که می خواهی جاودانه باشی.

اکنون به جای آنکه فریاد بزند «به پیش روید» فریاد می‌زد «به خویش آیید».

در تشریح آداب رفتاری یک انسان فرهیخته، سعدی همان نقشی را در تکوین روح ایرانی ایفا میکند، که کنفوسیوس در جامعه چینی. سعدی در هنرش میکوشد زوایای خشن روح انسانی را بتراشد، زمختیهایش را صیقل دهد، و ظرافت و لطافت به آن ببخشد، تا او را با شرایط جامعه ای هماهنگ سازد که به هیچ تغییری تن در نمی دهد، چون از هرگونه جبر تاریخی عاری است و نظامش مبتنی بر قضاوقدر است.

این قرائت سطحی رباعیات خیام سبب شده است که او را با کلیشه های چندی توصیف کنند که از آنها آگاهیم: او را اپیکوری و لذت طلب و دهری مذهب خوانده اند. دهریون به ابدیت در این جهان باور دارند و زندگی پس از مرگ و رستاخیز و پاداش و عقوبت و وجود فرشته و دیو را رد می کنند. از همین روست که خواندن سطحی خیام کاری نسبتاً آسان است. جهان بینی ای که ازین خواندن سطحی رباعیات بر می آید جـذاب، ، راست، واضح، و بی ابهام است.

من ترجیح میدهم به لحاظ مادی در هیچ کجا نباشم و با این هیچ مبهم در کشاکش باشم، تا اینکه نجیب زاده ای ثروتمند و قدرتمند باشم که هرگاه اراده کنم بتوانم هر کجا میخواهم بروم و هماره خود را با تمام «آنچه» مالک آنم سرگرم سازم.

آنچه بی اصل ونسب و آنچه خوار داشته در جهان هست، برگزید؛ آنچه را نیست برگزید تا آنچه را هست پست گرداند.

«من قبل از آنکه شروع به بالا رفتن از نردبان فروتنی کنم، چشمانم را به مرگ میدوزم.»

تو بهر بسی چیزها در اندیشه و اضطرابی؛ لیک اندکی لازم است و حتی تنها یکی.