SunReads > Recent Status Updates

🤯🤯🤯 cały czas

„‚Nemezis żyje’… Nienawidziłam tych słów.”

tym, co tam kocham w tej trylogii jest to, jak cienka jest granica między dobrem a złem i miłością a nienawiścią. to jak przedstawiona jest moralność, władza, społeczeństwo. ten tom szczególnie jest emocjonujący już od pierwszych stron, a wręcz przypomina mi nieco o igrzyskach śmierci, ale w kosmosie, z napięciem w stylu jude x cardan 🪐

„Kiedy walczę, jest jeszcze gorzej.
Jeśli to właśnie jest miłość, to ja jej nie chcę.
Nigdy.
Nigdy nie uwierzę, jeśli ktoś wypowie do mnie te słowa. Nie można ufać ludziom, którzy mówią, że cię kochają.
Jesteś dla nich tylko czymś jednorazowym.”

„- Zawsze tak mówisz, mamusiu.

Jej ciało znowu drży.

- Bo to prawda. Kocham cię.

- Skoro mnie tak bardzo kochasz, dlaczego nie chcesz mnie zatrzymać przy sobie?” ❤️‍🩹

„Jak to jest, kiedy przez całe życie nie ma się czegoś, co jest twoje. Przenosisz się z domu do domu, prawie jakbyś wynajmował ich ubrania, ich łóżko, ich jedzenie, bo nic nigdy nie jest naprawdę twoje, poza małą torbą, którą przynosisz ze sobą.”

„Dziękuję, że mnie uratowałeś.
Dziękuję, że mnie tu sprowadziłeś.
Dziękuję, że mnie doglądałeś.

Jednak żadne z tych stwierdzeń nie wychodzi z moich ust i nie rozumiem dlaczego.

Byłam słaba. Bezbronna. Kiedy przez całe życie starasz się pilnować, żeby nikt cię nie zobaczył w takim stanie, łatwiej jest tego unikać.”

co za szalona przygoda.

na początku irytował mnie Hardy, bo był arogancki i nieodpowiedzialny, za to stałam murem za Whitney. w połowie role się obróciły i miałam dosyć Whitney za jej jojczenie. ale o ile mają swoje wady, są to są dwie złamane dusze, które miały ciężkie dzieciństwo, a które się odnalazły.

dzieciaki w tle >>>> 🥺 (szkoda że tylko w tle)

autorka naprawdę będzie musiała się postarać, żebym polubiła MMC, bo taki z niego ignorant i arogant, że nawet mi nie przykro z powodu jego smutnego dzieciństwa 😪

po rereadzie królestwa nikczemnych, czytam tę książkę po raz pierwszy i uświadamiam sobie, jak dobrze przemyślana jest cała fabuła, bo sporo się tu dzieje 😮

o mamo, ten tytuł wskoczy do mojej topki od ali. zostało mi już ok 100 stron do końca, ale ten luty jest wyśmienity jak dotąd 🥰

omg to jest takie wciągające

„Wiedz, że będę cię nienawidzić z całego serca aż do dnia mojej śmierci.
- Z wzajemnością - oznajmił Pasus. - Aż do dnia twojej śmierci.
Tyrus stłumił rozbawione parsknięcie i zażył jeszcze odrobinę venaloxu.
Widzisz? Kłótnie i słabo zawoalowane groźby śmierci. Dodajmy do tego kilka zamachów na życie i w końcu będziemy prawdziwą rodziną Domitrianów.”

„Pół życia poświęceń, miłości i trudu, a wszystko to zostało zniszczone w ciągu sekundy.
Wszechświat był taki okrutny...
Jak głupia byłam, zapominając o tym.”

Wiedziałam, że w tym wszystkim chodzi o coś więcej. Nie tylko o nas.
„Dołącz do nas i wspólnie ocalmy galaktykę.”

nie potrafię przewidzieć, co się wydarzy później 😩

dosłownie boję się tego, dokąd ta historia zmierza omg

zaczęłam słuchać wczoraj wieczorem i absolutnie nie mogłam się oderwać od pierwszego zdania!! zaczęło się bardzo ciekawie, a bliżej środka zaczęło się również robić nieco mroczniej. druga połowa przede mną, ale już wiem, że będę musiała ją sobie sprawić w papierze 🤍 mam ją co prawda po angielsku, ale chcę nasze ładne wydanie, bo przyjemniej mi się ostatnio czyta i słucha po polsku.

uwielbiam to, że on jest byłym graczem hokeja, a teraz prowadzi centrum sportowe dla dzieci w miasteczku, i teraz oni razem pracują, bo ona zna się na biznesie, i oboje chcą pomagać dzieciom 🤍 and the yearning

czy już wspominałam, ze uwielbiam, gdy historia ma miejsce w małym miasteczku, a oni są przyjaciółmi. dzieciństwa, bo on-jest-niemal-jak-rodzina kind of thing, a w dorosłości, gdy ona powraca do miasteczka, on ponownie się o nią troszczy, ale ma ten dylemat, bo przecież nie powinien jej chcieć 🤷‍♀️

co on tak bardzo chce randkować. jeszcze pomyślę, że jest uroczy 🤭

gdy on lajkuje całe 500 zdjęć z jej profilu jak prawidłowy stalker 😚>>>