Alicia > Recent Status Updates

Een boek waarvoor ik eigenlijk van mijn werk wil spijbelen om verder te kunnen lezen. (Waarom heb ik geen vakantie?)

Kom ik opeens de naam tegen van onze voormalige Greenchoice directeur, Coen de Ruiter. Destijds verantwoordelijk voor Max Havelaar. Hij gaat af als een gieter, want het keurmerk blijkt niet zoveel te zeggen over de afkomst van bonen en de leden blijken geen geld te ontvangen. Ik hoop dat dat inmiddels beter geregeld is, want het speelt zich twintig jaar terug af.

I don't know where it's going yet, but I'm curious to find out.

Ik had dit eigenlijk voor mijn studie moeten lezen, maar toen deed ik zo min mogelijk. Blijkt verrassend leuk, ik vlieg er doorheen.

Natuurlijk is het een oud werk, dus ik heb geleerd dat vrouwen geen koekjes mogen eten en de Tarantella voor hun man horen te kunnen dansen.

Very interesting. Every other page I read something I want to tell others about.

So far I really like it. It's a strange world and I've no idea yet how it became that way.

Ik snap waarom de auteur geen contact wil met zijn broer, maar waarom wel met zijn ouders? Hij schrijft over zijn moeder alsof ze een slachtoffer is, maar zij heeft een agressieve man uitgezocht als stiefvader, haar kinderen niet beschermd, en deed zelfs mee aan de vernederingen.

Tot nu toe denk ik wat ik vaak denk bij autobiografisch werk: dingen verwerken mag ook in een dagboek, niet alles is interessant voor anderen.

Is dit bedoeld als grap?
"iemand die zo het licht uitdeed, kan toch geen moordenaar zijn? Nee, het kan niet, hij heeft mij, zolang we getrouwd zijn, nog nooit geslagen. Hoogstens heeft hij me wel eens hardhandig vastgepakt of nogal stevig geknepen. Toch heb ik hem aanleiding genoeg gegeven voor een klap. Denk alleen maar aan al die keren dat ik, als ik thuis kwam, dadelijk Verdi afzette als hij die draaide. "