Davit Barseghyan > Recent Status Updates

Նա սիրում էր կրկնել, որ այդ սերը կլինիկական սխալի արդյունք է: Նա ինքն էլ չէր կարող հասկանալ, թե ինչ կատարվեց, մանավանդ իր կյանքի այն պահին, երբ նրա բոլոր զսպված կրքերը կենտրոնացված էին իր քաղաքի ճակատագրի վրա…

Օգտվիր ջահելությունից, որպեսզի կարողանաս մինչև վերջ տառապել, ասում էր նրան: - Այսպիսի պահեր միշտ չէ, որ տրվում են:

Հորաքույրն ասաց, որ մարդու իսկական բնավորությունն իմանալու համար պետք է կյանքի փորձ ունենալ, և նա համոզված էր, որ զբոսայգում նստած իրենց սպասող այդ տղան հիվանդ կարող է լինել միայն մի բանից' սիրուց:

Նա քո ուժը չունի։ Նա ընդհանրապես ուժ չունի, նրա ունեցածը միայն իր սիրտն է։

Երջանկությունն այնտեղ է, որտեղ իրար նման մարդիկ սիրում են միմյանց։

«Կյանքը պարտավոր չէ մեզ հրամցնել այն, ինչ մենք ենք սպասում, պետք է ընդունել այն, ինչ նա տալիս է և շնորհակալ լինել, ոչ ամեն ինչ ավելի վետ չէ։»

-Մարդիկ աղջիկներին ավելի շա՞տ են սիրում, քան տղաներին։
Նա բաժակը ցած դրեց, ուշադիր նայեց տղայի փոքրիկ դեմքին և ամեն ինչ հասկացավ:
- Չեմ կարող վստահ պնդել, - լուրջ դեմքով պատասխանեց նա՝ ձևացնելով, որ մտածում է պատասխան տալու համար: - Պարզապես
աղջիկները տղաներից ավելի շատ անհանգստություն են պատճառում,
դրա համար էլ մարդիկ հակված են ավելի շատ հոգ տանելու այն մարդկանց մասին, որոնք ավելի շատ խնդիրներ են առաջացնում։

-Փիսի՛կս, աշխարհը կարող է ներել ամեն ինչ, բայց ոչ երբեք սեփական գործով զբաղվող մարդկանց։

Խոսակից 1
-Հնարավոր է՝ ես սրիկա եմ, բայց չեմ պատրաստվում միշտ այդպիսին լինել,
Կարծես ծանր բեռնված նավակով թիավարեմ: Ես շատ եմ վախենում, որ նավս կխորտակվի, դրա համար էլ դեն եմ նետում անկարևոր բեռները, որ ջրի տակ չանցնեմ...

Խոսակից 2
-Եվ դրանց թվում հպարտությունը, պատիվը, առաքինությունն ու ճշմարտությունը։ Շատ դժվար է ջրից հանել այնտեղ նետած բեռը, որովհետև, եթե անգամ հաջողվում է, ապա այն անվերադարձ փչացած է լինում...

-Լավ ծագումը ոչ մի արժեք չունի, երբ աշխարհը շուռ է եկել: Իսկ երբ աշխարհը կործանվում է, այդ տեսակի մարդիկ առաջինն են գահավիժում...
Այդ ժամանակներում մարդիկ կորցնում են ամեն ինչ և դառնում հավասար: Եվ այդ
ժամանակ մարդիկ ամեն ինչ սկսում են սկզբից՝ չունենալով ոչինչ իրենց ձեռքերի ուժից և ուղեղից բացի: Բայց կան նաև նրա պես մարդիկ, որ ոչ խելք ունեն, ոչ ուժ կամ էլ չեն օգտվում դրանցից, քանի որ նրանց խանգարում է խղճի խայթը։

-Ես գիտեմ՝ ինչպես պետք է բռնել երեխաներին, ես բազում տարօրինակ շնորհքների տեր եմ: Ամբողջովին ձեր ամուսնու կրկնօրինակն է: Բեղերն են պակասում, բայց դրանք էլ
ժամանակի հետ կաճեն:
- Հուսով եմ չեն աճի, որովհետև աղջիկ է:
- Աղջի՛կ: Դա լավ է, տղաները բանի պետք չեն, էլ տղա չունենաք։

«Նա հասկացավ, որ ես կարգին մարդ եմ, հասկացավ, որ ստախոսը միշտ ստում է, գողը՝ միշտ գողանում, բայց մարդասպանը միշտ չէ, որ սպանում է։»

«Մարդկանց խղճալը շատ հաճելի է։ »

...«Քո աչքերի պես աչքեր տեսել եմ մենամարտի ատրճանակների վերևում, դրանք տղամարդկանց սրտում կիրք չեն հարուցում»

-Սիրած մարդուն պիտի քո ամենաթանկ բանը նվիրես, հասկանո՞ւմ ես,- շարունակում էր սովորեցնել մայրիկը, - դա ի՞նչ սեր է, երբ քո սրտատոչորության օբյեկտին կովի չոր թրիք ես մատուցում:
- Ախր շատ մեծ էր ու հարթ ու լրիվ բզեզների մեջ կորած էր: Էդպիսի թրիք հազիվ թե Մոսկվայում տեսած լինի:
- Հա, դե իհարկե, - փնչաց մայրս,- հետը մայրաքաղաք կտանի ու ամեն
գնացող եկողի մոտ կպարծենա. տեսե՛ք՝ ինչ մեծ բլիթներ են արտաթորում հայ կովերը։

😄⛵
-Թող էս գիշեր իմ ոջիլները քեզ հյուր գան, -Մանյան իր գզգզված շագանակագույն մազերը պոչ արեց ու վերևից դրեց իմ գլխին: - Սա իմ ու
քո ոջիլների եղբայրացումը կլինի, ուրախ-զվարթ ավելացրեց նա:
Ես էդպես էլ քուն մտա նրա մազերի դեզի տակ ու երազում տեսա, իբր Մանյայի ոջիլների ամբոխն իմ գլխին է տեղափոխվում Այվազովսկու՝ «Նոյն իջնում է Արարատից» կտավի Նոյի մեծ ընտանիքով: Ընդ որում՝
Նոյը Տայի դեմքով էր։

-...կնոջ համար շատ վատ է, երբ նա ճանաչում է դաժան իրականությունը, որովհետև դադարում է վախենալ: Իսկ երբ կինը ոչնչից չի վախենում, շատ վատ է:

...Աստված կամեցել է, որ կինը լինի համեստ ու վախվորած, իսկ եթե կինը վախ չունի, արդեն բնությանը հակառակ բան է: Կինն իր մեջ պիտի պահպանի վախենալու, նաև... սիրելու կարողությունը...

- Ես Ձեզ սիրում եմ, որովհետև մենք այնքան նման ենք իրար պատեհապաշտ, եսասեր և անսկզբունք սրիկաներ: Թքած ունենք բոլորի վրա, միայն թե մեզ լավ զգանք ու ստանանք մեր ուզածը:

[image error]

ԱՂՈԹՔ
Օգնիր ինձ, Աստված, օգնի՛ր դիմանալ,
Հոգնել եմ արդեն ցավ կարկատելուց,
Ո՞րն է իմ ճամփան, ասա՛ իմանամ,
Ճերմակել եմ անվերջ սպասելուց:
Օգնի՛ր ինձ, Աստված, օգնիր մոռանալ,
Չեմ ուզում հիշել երազն իմ վերջին,
Ա՜խ, ոնց կուզեի մի պահ վերանալ,
Կարոտս շաղ տալ Մասիսի լանջին:
Օգնի՛ր ինձ, Աստվա՛ծ, օգնի՛ր նորանալ,
Թողություն տուր մեռած մեղքերիս,
Թող լցվեմ կրկին ու ամբողջանամ,
Աղոթքով դարման դնեմ վերքերիս...

... դու չես մեռնի, յուրաքանչյուր կին մտածում է, որ, առաջին երեխան ծննդաբերելիս, պիտի այն աշխարհ գնա։

-Իսկ ինձ թվում է՝Ձեզ դուր է գալիս, որ ես սրիկա եմ: Ձեր կանոնակարգված կյանքում Դուք այնքան քիչ եք տեսել իրական սրիկաների, և Ձեզ դուր է գալիս, որ ես ուրիշ խմորից եմ:
- Սուտ է, ես սիրում եմ քաղաքավարի տղամարդկանց, նրանց, ում կարելի է վստահել:
- Դուք նկատի ունեք, որ սիրում եք նրանց, ում կարող եք հիմարացնել:
Ընդամենը ձևակերպման խնդիր է, բայց դա նշանակություն չունի։