Ardalan > Recent Status Updates

تا اینجا که نصفشو خوندم کتابی بوده که گرچه چیز خاص فوق العاده ای نداره ولی ارزش یک بار خوندن رو داره. نکته دیگه اینکه ترجمه به شکلی هست که اگه اسم "گلی امامی" رو رو کتاب دیگه ای دیدم از رغبتم برا خرید کاسته شه. شیطونه میگه بقیه اش رو برم با متن انگلیسی سر و کله بزنم

همیشه این فکر رو در سر داشتم که کسی به صرف خوندن سی چهل تا رمان یهو روشن فکر نمیشه که زد اتفاقی این مصاحبه رو با یه مترجم معروف خوندم که فقط 82 تا رمان ترجمه کرده و اونطور که حرف میزنه باید صدها رمان و نمایشنامه خونده باشه. نتیجه؟ اینکه جرات می کنه بگه میلان کوندرا نویسنده نیست درحالیکه خودش کتاب مینویسه و از خودش به عنوان نویسنده یاد میکنه. جالب تر اینکه جای دیگه ای گفته "بامداد خمار" کتاب خوبیه.

با اینکه ترجمه روان و عالی ای نداره ولی وقتی اونو با متن انگلیسی مقابله کردم احساس کردم بی انصافی هست که همه تقصیر رو به گردن مترجم انداخت چون نویسنده اصلی هم با زبان راحت و خودمونی و روانی حرف نزده-شاید به خاطر مشکل بودن خودِ موضوع- اما با وجود این سخت خوان بودن تا اینجا نکات خوبی برا افراد مبتدی درین موضوع داره البته اگه با حوصله و کنجکاوی کافی خونده شه. 1ستاره هم خودم به خاطر همین راحت خوان نبودن کم می کنم البته

Till here, the stories aren't conveying that much of philosophical content the title of the book suggests. though I've found them quite readable and liked them.

Reading the book, my love for a character is growing bigger n bigger, especially for Misha, the penguin reminds me of character of my own pet...

Just read something that can't digest and need someone's explanation, cause it seems like a paralogism to me. It reads :
If relativism is applied cognitively, flat-earth theory has to be given the same epistemological status as modern astronomy.
-------------------------"اگر نسبی گرایی را در حوزه شناخت اعمال کنیم، نتیجه این خواهد بود که مثلا نظریه مسطح بودن زمین و علم نجوم مدرن باید در سطح شناختی برابری قرار بگیرن

کیرکگور میگوید تردید منفی است چون همیشه با نگاهی انتقادی به نظریه ها و اندیشه های موجود می پردازد. او می گوید تردید یعنی خودداری از تایید. نکته جالب این است که من هربار که اتفاقی می افتد، از تایید آن خودداری می کنم

Søren Kierkegaard claimed that doubt is negative, since it always reflects critically on existing theories and ideas. “Doubt,” Kierkegaard argued, “is to refuse one’s approval. The funny thing is that I refuse my approval each time something happens.”

با خود گفت: مادام دوبوسیان فرار کرد، این یکی دارد میمرد. قلب های شریف نمی توانند روزگار درازی در این دنیا بمانند. آری، در واقع احساسات عالی چگونه می توانند با یک اجتماع پست و تنک مایه و سطحی سازگار باشد؟

متاسفانه از نیمه دوم کتاب به بعد با اینکه جذابیتش بیشتر شد اما کیفیتش افت کرد و امیدمی رو که نیمه اول برا مواجه شدن با یک داستان عالی در بقیه کتاب به خاطر وجود اسم بالزاک ایجاد کرده بود از بین برد. مگر اینکه در ادامه معجزه ای کنه بالزاک و نوش دارویی به داستان تزریق کنه که کتاب انتظار آدم رو از اسمش برآورده کنه

که البته این مشکل از منه که بی طاقتی و عجول بودن رو نسبت به کتاب -مشکلی که خیلی های دیگه از هم قرنی ها می دونم دارن!- کنار بگذارم و ر مان هارو با حس کتابی که برا پاسی امتحان به دست گرفته بودم آلوده نکنم.

با اینکه خوندنش لذت بخشه و ازش احساس پشیمونی ندارم ولی از جهتی هم حس می کنم مثل باری شده بر شونم که باید هرچه زودتر بخونمش چون فکرم رو بخودش مشغول کرده و میخوام هرچه زودتر از باقی کتاب و رویدادها سر در بیارم. اینجاست که آدم یاد یه رمان کم حجم تر میا فته که این وسوسه رو حتی در یکی دو روز میتونه ارضا و تمومش کنه

Well, I'm quite excited about taking my 1st classic. I've spend some hours on it by now and should say I've progressed less compared to other novels I read for the same amount of time and the main reason is in first 40 pages it introduces more than 10 characters of which most are actively engaged in the talks and I had to go back to check who was who and how were they, plus I'm reading it in Persian version of it

"من ایرانی ام، دلم برای مملکتم می سوزد. اما ببین چه وضعی شده که آدم راضی می شود بیایند بگیرند و از بدبختی نجاتش بدهند!"