"En je moest eens weten hoe vaak ik in mijn korte leven al dankbaar was met de slaap, die prachtige vergetelheid. 's Nachts, in bed, dacht ik: kon ik maar slapen en vergeten; 's morgens, als ik wakker werd, dacht ik: nu weet ik alles weer. Het ongelukkig-zijn ontwaakte met mij als een waakzaam dreigend monster dat me nooit uit het oog verloor."
— Sep 03, 2026 02:21AM
Add a comment