Leonie > Recent Status Updates

Deze spanningsopbouw door al die perspectieven en verhaallijnen en gruwel en empathie; het is chaos is afgemeten formaat en het leest als een trein.

Herejezus. Godverdee. Keesischristhuis.

Dat vierde hoofdstuk. Oef.

Ik denk dat je een aantal keer in je leven een boek leest dat net iets meer resoneert dan alle andere, simpelweg om hoe je op dat moment wel of niet in het leven staat. Dit boek zou wel eens in dat illustere rijtje kunnen staan.

Oef. Deze dialogen.

Meer dan in de andere delen gaat dit over hoe je eigenlijk mens moet zijn. Of hoe niet. Of hoe je denkt dat te moeten zijn - en dan toch weer het tegenovergestelde ervaart. De diepgang voelt oprechter dan het gefilosofeer in de vorige delen. Gelukkig maar.

Zelfs dingen geleerd! Vind dit allemaal gewoon net iets te fascinerend. Mensen doen echt rare dingen met taal, hè?

Oef, het is wel een dag van de heftige onderwerpen. Nu eerst iets luchtigs.

Dit leest als een trein, zo eentje waarbij ik de tijd vergeet. Soms stoor ik me wel wat aan de haastige dialogen, maar het plot stuwt de karakterontwikkeling wel lekker voort.