Raha > Recent Status Updates

تا اینجا همه‌شان بخش‌هاش دو ستاره بوده جز بخشِ “درباره‌ی تبهکاری و کیفر” که پنج ستاره نوش جونش.

و البته که .. دوباره تحلیل مفصل عشق به دقیق‌ترین بیان ممکن

بوسیدن لب یار، اول ز دست مگذار
کآخر ملول گردی، از دست و لب گزیدن
فرصت شمار صحبت، کز این دوراهه منزل
چون بگذریم دیگر، نتوان به هم رسیدن

بطرز جالبی حرفهای قابل تامل جدیدی داره.

چطور یه کتاب میتونه حتی یک جملهٔ بیخود و اضافه و به‌دردنخور هم نداشته باشه؟!!

یک بار خواندن بخش اول زیادی بود و‌ دو بار خواندن بخش دوم کم است.

«به او گفتم: ای بیچاره! اگر یکبار طعم چنین لذتی را بچشی، آرزوی بیشتر از آن را خواهی داشت. هرچه هم شاعر باشی، تخیل در اینگونه امور، کمتر از خاطره زجرآور است.»

«آن مرد .. میگفت: کاش تنها یکبار بتوانم .. آن را که از عشقش میسوزم،..،در میان بازوانم بفشارم. به گمانم پس از چشیدن طعم چنین لذتی آسان‌تر خواهم توانست برای همیشه از چشیدن طعم لذت های دیگر چشم بپوشم و آسان‌تر تن به مرگ خواهم داد.»

«زندگی را با چیزهای بسیار ساده، پُر باید کرد. ساده ها سطحی نیستند. … احترام به سفره در زیباسازی سفره است.»

«نمی شود که تو باشی، من عاشق تو نباشم.
نمی شود که تو باشی
درست همینطور که هستی،
و من، هزار بار خوب‌تر از این باشم،
و باز، هزار بار، عاشق تو نباشم.
نمی شود، میدانم»

«کدام یک بهتر است؟ خوشبختی مبتذل یا رنجی بلندپایه؟»

چیزی در ضمیرم در حال سر برآوردن بود. پیوسته، بی پایان، با درد، و به سکون تن نمیداد.

«خواستن آزاد و داوطلبانهٔ هرکس، هوا و هوس اش هرچقدر سرکش، تخیل اش هرچند گاه تا سر حد جنون، تمام اینها همان پرسودترین سود است.همانکه در هیچکدام از رده بندیها جای نمیگیرد و بخاطرش تمام نظام مندیها ‌‌و نظریه ها به درک واصل می‌شوند.»

مسحورم از قدرت و تسلطش بر زبان

هم ادراک و هم حافظه، فرم و آهستگی میطلبند: هنر استفاده ی حداکثری از لحظه

همه چیز گندمی بود برای آسیبِ اینجا و اکنون