Sanne > Recent Status Updates

Ik huilde net om een eendagsvlieg, een personage in 'De veruurdag'. Dat zegt genoeg over het boek en mijn dag.

Our time together no more real than if I'd seen it in a film or read it in a book. Though not a book I truly loved.

'These summer days seem to go on for days.' p.65

'Ik verderf, dat is waar, omdat ik de mensen doe fantaseren. Maar God is erger - in één opzicht althans, omdat hij het bederfelijke lichaam heeft geschapen, dat veel minder esthetisch is. Dromen verrotten tenminste niet. Ze gaan voorbij. Dat is maar beter ook, nietwaar?"

'De honden schooien bij de mensen die ze te eten geven zegt mijn vader en laat trots zijn lege handen zien.'

"het decennium is een jachtterrein met meerdere ingangen en één uitgang
je begrijpt niet hoe je ontsnappingspogingen telkens mislukken"

'Hij ligt overhoop met de uren van de dag, met de grote hete druk van wat nu weer. Tijd is iets om te verspillen en aan te ontsnappen.'

Rancune 2

als mijn moeder mij doodt,
word ik het brood
dat zij moet
eten,
dat haar geweten
voedt.

"Bij jou bleef alles haken. Jij absorbeerde en absorbeerde maar om maar iets te vinden waar je mee verder kon. Je was zo op zoek, maar naar wat? Jezelf? Iedere keer had je het weer gevonden. Dit was het! En het werkte ook wel. En dan ging het weer goed. Voor zolang het duurde."

"Ik schrijf op mijn beurt in mijn dagboek: 'Volgens mij is dit iemand die altijd in mijn leven blijft'. Hoe kon ik toen weten dat we nog een hele lange en moeilijke weg gingen bewandelen."

Francisca: 'Heb je eigenlijk ooit alleen geleefd?'. Toen de vrouw opnieuw haar hoofd schudde zei Francisca: 'Ik wel. En ik veracht het alleen zijn. Ik veracht mezelf als ik alleen ben. p.21

Een herkenbare leegte en verspilling van tijd.

"Was dat alles?' dacht hij. 'Wat gebeurde er verder? Niets, geloof ik." p.7

"Zij was, zij werd. Zij werd niets."

"Ik dacht aan Caro. Ik hoopte dat het zou stoppen. Het constante ophalen van herinneringen aan Caro."
Als dat zou kunnen; het is allemaal een beetje veel.

"God makes some men poets. Some He makes kings, some beggars. Me He made a hunter."

"Weer-een-nacht-zon-der-slaap. Het slaan van de torenklokken elk kwartier, ook de verste goed hoorbaar, als aankondigers van weer een kwade dag."

"Ik ben geestelijk ziek; de ziekte van mijn longen is slechts een bijprodukt van mijn geestelijke aandoening,' schreef Kafka in 1920 aan Milena."

Op het moment voelt het boek aan als één lange therapeutische sessie waarin Nora zichzelf wel heel zielig vindt. Ik vind het maar niks.

'Misschien was dit het wel. Misschien was dit wel het leven.'

"Tegenwoordig wilden mensen altijd maar alles weten, ze dachten dat ze alles konden begrijpen, alsof een staat van verlichting binnen handbereik was. Maar in wezen had je nergens controle over, en pijn werd niet minder door die te begrijpen. Het beste wat we in het leven konden doen was erdoorheen bewegen, als rook door de boomtakken en lijden tot we of helemaal niets werden, of anders elders ons lijden voortzetten."

"Het leven bleef zijn gang gaan, en voor haar bleef het leven lijken op een strijd tegen het leven."

'Er is me verteld dat literatuur nooit mag lijken op het etaleren van gevoelens en ik schrijf alleen maar om gevoelens op te roepen die het lichaam niet kan uitdrukken.' P.14 / Hoe ik mij momenteel over schrijven voel.

now
I drink cabernet sauvignon while
listening to
Bach: it's
most curious: this
continuing death
this
continuing life
as
I look at this hand
holding a cigarette
I feel as if
I have been here
forever.