Remco Campert > Quotes

“مقاومت با حرف‌های بزرگ شروع نمی‌شود
بلکه با کارهای کوچک
مانند خش‌خش آرام طوفان در باغچه
یا گربه‌ای که تلوتلو می‌خورد
مانند رودخانه‌های بزرگ
با سرچشمه‌ی کوچک
در دل جنگلی
مانند حریفی بزرگ
با همان کبریتی که
سیگاری را هم روشن می‌کند
مانند عشق در یک نگاه
و به دل نشستن صدایی که تو را جذب می‌کند
مقاومت با پرسشی از خود
آغاز می‌شود
و سپس همان سوال را از دیگری پرسیدن.”
― Remco Campert

“Ik verveel me niet. Ik ben ongelukkig.'
'Omdat je in geluk gelooft. Iedereen die in geluk gelooft is ongelukkig.”
― Remco Campert, Het leven is vurrukkulluk

“Asking yourself a question, that's how resistance begins. And then ask that very question to someone else.”
― Remco Campert

“Tussen de vele stemmen van mensen
is jouw stem de enige
die menselijk is
die weet van het verdriet
dat langzaam in de bomen groeit
gevoed door de aarde
tot ze oud worden
sterven aan de rand van wilde
of onzindelijke tuinen.”
― Remco Campert, De gedichten

“Ik heb een hekel aan fantastische vertellingen. Sprookjes, dromen, saai-jans-fiction, de hele boel kan me gestolen worden.'
'Waarom, meisje?'
'Het gewone dagelijkse leven is al fantastisch genoeg.'
'Kind, kind,' de juffrouw hief de handen geschrokken ten plafond, 'waar haal je die onzin vandaan! Straks ga je nog zeggen dat de werkelijkheid fantastischer is dan een roman.”
― Remco Campert, Het leven is vurrukkulluk

“Ik weet een station
in een onbekende stad
kan soms vertrouwder zijn
dan het trappenhuis
van je eigen woning”
― Remco Campert, De gedichten

“Naar de vertraging der vlakten
verlang ik, naar het gras der rust,
naar wolken van eenzaam varen
en de wattenwind der zuiverheid,
naar de lommerdorpen van ontspanning
en pastorieën der voltooide liefde.”
― Remco Campert, De gedichten

“In beginsel maakte het geen verschil of hij nu de ene of de andere kant uit ging. De wereld zou er onaangedaan onder blijven.”
― Remco Campert, Hotel du Nord

“در رابطه‌ی دوستی تو نباید کارِ زیادی بکنی همانطور که بر نقاشی تمام شده چیزی اضافه نمی‌شود.”
― Remco Campert

“Het enige dat de mensen verbindt zijn de oorlogen die ze elkaar aandoen.”
― Remco Campert, Het satijnen hart

“De regen op de ruit als de wind schuin staat
de lampen die zwaaien boven de tramrails
simpele dingen wil ik zien en horen
zonder de poespas van de betekenislaag.”
― Remco Campert, De gedichten

“De camera staat nu op zijn kop. Met mijn voeten hang ik aan de straten van de stad, mijn hoofd zwabbert in de leegte. Trams slaan vonken uit de ruimte. Lantaarnpalen breken los uit het trottoir en storten de diepte in.
De regisseur is verliefd geworden op zijn effect en vergeet z'n levensgevaarlijk rondscharrelende hoofdrolspeler. Ik raak verward in de glanzend berijpte takken van een boom.”
― Remco Campert, Het leven is vurrukkulluk

“Ich glaube an einen Fluss
der vom Meer zu den Bergen fließt
ich fordere nicht mehr von der Poesie
als diesen Fluss zu beschreiben.”
― Remco Campert, Vogels vliegen toch

“Hij dwingt zich tot het eten van zijn yoghurt, want regelmaat moet er zijn, maar halverwege ontdekt hij dat hij eigenlijk helemaal niet van yoghurt houdt en hij laat de rest staan.”
― Remco Campert, Het gangstermeisje

“Waarom zou hij zich verzetten? Uit morele overwegingen? Kom nu; als je daaraan deed, kon je beter de rest van je leven thuis blijven zitten met dichtgespijkerde ramen en de deur op de grendel - dan had je een kleine kans dat je een fatsoenlijk mens bleef; alleen was er dan niemand die wist hoe fatsoenlijk je was.”
― Remco Campert, Het leven is vurrukkulluk

“Asking yourself a question, that’s how resistance begins. And then ask that very question to someone else.”
― Remco Campert

“Of had ik maar zorgen, grote zorgen, of desnoods een vrouw om te bedriegen. Was ik maar een dief, moordenaar of flessentrekker. Angst en schuldgevoelens geven de liefde kraak en smaak. Kermend van angst en vreugde zou ik keer op keer de bodem van het genot bereiken.”
― Remco Campert, Het leven is vurrukkulluk

“Niemand heldhaftiger dan een antiheld.”
― Remco Campert, Hotel du Nord

“Voor hun ogen veranderde hij in een poes, die spinnend over haar huid liep, in een vogel, die haar mond in vloog, in een spin, die een web om haar haren weefde, in een lieveheersbeestje, dat kleine woorden in haar oren sprak, in een uitgelaten ijsbeer, die haar vrolijk maakte. Hij veranderde in de suiker die in haar mond smolt, in honing, die zij langzaam doorslikte, in alcohol, die in haar buik de vlammen deed uitslaan. Hij veranderde in haar kleren, die haar overal raakten. Hij veranderde in haar huid.”
― Remco Campert

“Ik was een naakte letter
zonder alfabet”
― Remco Campert, Verloop van Jaren

“Toen ze weer over het grind liep, terug naar de mannen, begon de zon als een gek om haar as te tollen, het groen werd dieper groen, de warmte nog bladstiller en nog luier vlijde het lauwe gras zich neer, maar hoogstwaarschijnlijk was dit allemaal maar verhitte verbeelding.”
― Remco Campert, Het leven is vurrukkulluk

“Liefde is altijd ergens anders, een watervlugge bokser met prachtig voetenwerk en oogverblindende schijnbewegingen, die nooit toeslaat en die niet te slaan is.”
― Remco Campert, Liefdes schijnbewegingen

“Plotseling viel er een stilte in de tuin. Het orkest had zichzelf tot zwijgen gebracht, gesprekken verstomden en de zwemmers staakten hun gespetter en geplons. Voor het eerst sinds hij op het feest was hoorde Menno vogels zingen.
Aller ogen richtten zich op een indrukwekkend schepsel dat, begeleid door de sponsor Arend Moezaam en Saïd de villa uit kwam schrijden waarin ze zich tot dan had opgehouden. Dat moest Orpheline zijn, dacht Menno. Ze was een rijzige vrouw met een theatrale uitstraling. Haar glanzend zwarte haar hing tot op haar billen. Ze droeg een paarsblauwe jurk die vlak boven haar blote voeten eindigde. Ze had een krachtige, aristocratisch-gebogen neus en haar grote donkere ogen waren evenals haar fraai gevormde lippen paarsblauw opgemaakt. Aan haar tot de oksel blote lichtbruine armen schitterden zilveren armbanden. De lage uitsnijding van haar jurk liet een stevig borstenpaar vermoeden.
Meno hield zijn adem in. Wat een schoonheid! Maar zo groot.”
― Remco Campert , Ohi, hoho, bang, bang

“You only had to snap your fingers and it was party-time”
― Remco Campert

“In beginsel maakte het geen verschil hij nu de ene of de andere kant uit ging. De wereld zou er onaangedaan onder blijven.”
― Remco Campert, Hotel du Nord

“Mensen moeten niet trouwen,' zei Panda.
'Kind, praat geen onzin,' zei Jens. 'Mensen moeten zoveel mogelijk trouwen. Het leven is maar kort, al lijkt het je nu misschien lang, en het is de enige manier om in ieder geval een paar mensen goed gekend te hebben, voor het grondwater je bloed wegspoelt en de wormen je hart leegvreten. En het is de enige manier om jezelf te leren kennen. dat heeft natuurlijk z'n nadelen.”
― Remco Campert, Het leven is vurrukkulluk

“At 3 am anything was possible: you could do a handstand on a genever bottle”
― Remco Campert

“Listen I've saved these words till last.

We go unnoticed, because that is better for everyone. We are of no further use. The rest of the world has pushed us aside, untouchable. By not seeing us, they mean to deny us. But we live on. They can't stamp out that stubborn flame.

Life is the law we live by. We are a tenacious army. We dwell forever in the coldest season. We find refuge in the city, in her eternal transformation. The city tolerates us. The city asks nothing of us. The city is indifferent. The city is our best enemy.

We are ageless. Perhaps we were young once; but even then, we had seen more. Look at our eyes. We were born forewarned.

Even we have our dreams, our memories. We cling to them as to a stray dog. Sometimes the memory of that stray is all we have left.

We stand our ground. We are the proud. When we've had no choice, we've taken fate into our own hands. You think you can avoid us, but the reality is different. Our reality is our beauty. You are not aware of this, but we are your hidden strength. Do not seek to destroy us, for you will only destroy yourself.

On the window of my last, cold room, the winter has etched frost flowers, touched by a breath of warmth. That is the breath of the photographer, who knows that I exist. Who brings me to light.

- Text by Remco Campert, translated by Stacey Knecht”
― Remco Campert

“Als suffen werk is, dan ben ik geen harde werker. Als daarentegen slapen werk is, maak ik overuren.”
― Remco Campert, Dagboek van een poes

“Over een jaar zou Pieter met pensioen gaan. Wat zou hij dan gaan doen? [...] Nu de speciale peterselieschaar in zijn leven was gekomen zag hij zijn toekomst steeds helderder voor zich. Hij zou gaan handelen in voorgeknipte peterselie.
Klein beginnen natuurlijk, thuis op het aanrecht. Afzet bij vrienden en buren. De zaak groeide, Pieter leverde een goed product. Al spoedig kon hij het niet meer alleen af. Hij huurde een grote hal en trok goedkope arbeidskrachten uit Oost-Europa aan. De faam van zijn voorgeknipte peterselie verspreidde zich over de wereld. De merknaam Pete’s Pre-Cut Parsley werd een begrip. Hij reisde naar verre landen in zijn privé-vliegtuig om contracten af te sluiten met supermarktconcerns. In het weekend viste en golfte hij met directeuren en presidenten.”
― Remco Campert, Vrienden, vriendinnen en de rest van de wereld